Τρίτη 27 Ιουλίου 2021
Μάγια Λυμπεροπούλου (1940 - 2021)
 |
| Ως τροφός στη "Μήδεια" του Ευριπίδη, που ανέβηκε από το Εθνικό Θέατρο το 1997, σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη. |
Η σπουδαία ηθοποιός το θεάτρου, Μάγια Λυμπεροπούλου, έφυγε από τη ζωή ξαφνικά, από έμφραγμα, σε ηλικία 81 ετών, έχοντας ερμηνεύσει σημαντικούς ρόλους και συνεργαστεί με κορυφές όπως ο δάσκαλός της Κάρολος Κουν, ο Γιάννης Τσαρούχης, ο Μάνος Χατζιδάκις κ.ά. Είχε μια μακρά και λαμπρή πορεία στη σκηνή, χαρίζοντάς μας ανεπανάληπτες ερμηνείες χάρις στο εξαιρετικό ταλέντο, την εσωτερικότητα, την εκφραστικότητα, τη γοητευτική προσωπικότητα, στοιχεία που την χαρακτήριζαν και την έκαναν να ξεχωρίσει από την πρώτη της κιόλας εμφάνιση στο θέατρο.
Έζησε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα στην Γαλλία, όπου σπούδασε κινηματογράφο κι επιστρέφοντας στην Ελλάδα συνέχισε την καλλιτεχνική της πορεία συνεργαζόμενη με το Εθνικό Θέατρο, το Θέατρο Τέχνης, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας, και άλλους θιάσους αναλαμβάνοντας μεγάλους και απαιτητικούς ρόλους. Υπήρξε από τις πρώτες, αγαπημένες μαθήτριες του Κουν και καθιερώθηκε πολύ σύντομα ως μεγάλη πρωταγωνίστρια του θεάτρου Τέχνης. Έπαιξε σε δεκάδες παραστάσεις σε όλα τα είδη ρεπερτορίου και σφράγισε με τις ερμηνείες της τους κώδικες της θεατρικής υποκριτικής.
Άνθρωπος πνευματικός, ανοιχτός στην πρόκληση, με γνώση, οξυδέρκεια και αντίληψη, με πάθος για τη λεπτομέρεια, έπλασε ρόλους συναρπαστικούς.
Από την Κάθριν στο «Ξαφνικά πέρσι του καλοκαίρι» του Τενεσί Ουίλιαμς σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν, έναν ρόλο που την έχρισε πρωταγωνίστρια του Θεάτρου Τέχνης στα δεκαεννιά της χρόνια, την Αηδόνα των «Ορνίθων» (1962), την «Αγγέλα» του Σεβαστίκογλου (1965), τη Λόττε Κόττε στο «Μεγάλο και Μικρό», σε σκηνοθεσία Γ. Λαζάνη στο Θέατρο Τέχνης το 1980, την Κλυταιμνήστρα στην «Ορέστεια» του Κουν το 1982 στην Επίδαυρο, τη Μαρί Γκάιλα στα «Θεϊκά Λόγια» του Ινκλάν το 1985 στο Θέατρο Τέχνης και την αλησμόνητη κυρία Περνέλ στον «Ταρτούφο» σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη στο θέατρο Αμόρε το 1995, μέχρι τις «Δούλες» του Ζενέ σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή το 2005, όπου έδωσε ρεσιτάλ θεατρικής μεταμόρφωσης. Η μαγνητική της παρουσία σφράγισε τις παραστάσεις του Νίκου Μαστοράκη «Άγγελοι στην Αμερική» (2010) και «Τριλογία του παραθερισμού» (2011) και του Γιάννη Χουβαρδά, τον «Θείο Βάνια» (2009) και «Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα», τον τελευταίο θεατρικό της ρόλο...
Δευτέρα 26 Ιουλίου 2021
Πορτογαλία: Πέθανε ο Οτέλο ντε Καρβάλιο, ο ηγέτης της "επανάστασης των γαρυφάλλων"
Ο Οτέλο Σαράιβα Ντε Καρβάλιο (Otelo Saraiva de Carvalho), ο επικεφαλής της λεγόμενης "επανάστασης των γαρυφάλλων, που οδήγησε στην ανατροπή του δικτατορικού καθεστώτος Σαλαζάρ στην Πορτογαλία, πέθανε χθες στο στρατιωτικό νοσοκομείο της Λισσαβώνας, σε ηλικία 84 ετών.
Στις 25 Απριλίου του 1974, έχοντας αποκτήσει τον βαθμό του ταγματάρχη, τέθηκε επικεφαλής κινήματος στρατιωτικών, που ανέτρεψαν σχεδόν αναίμακτα μια δικτατορία σχεδόν μισού αιώνα.
Πάντα μάχιμος, ο Ντε Καρβάλιο διεκδίκησε δύο φορές την προεδρία της Πορτογαλίας. Τη δεκαετία του '80 κριθηκε ηθικός αυτουργός των επιθέσων αριστερής οργάνωσης και καταδικάστηκε τέσσερα χρόνια στη φυλακή, αλλά το 1989, έλαβε χάρη από τον τότε πρόεδρο Μάριο Σοάρες.
Ίνδαλμα και σημείο αναφοράς
Ο Οτέλο Ντε Καρβάλιο, υπήρξε ίνδαλμα και σημείο αναφοράς για τα κοινωνικά κινήματα και ποτέ δε σταμάτησε να παρεμβαίνει στα πράγματα, με μια δόση πικρίας για την επανάσταση που έμεινε στη μέση. «Δεν μπορώ», είχε πει, «να αποδεχτώ αυτές τις διαφορές. Εμένα με σοκάρουν. Και οι άλλοι; Αυτοί που σηκώνονται στις 5 το πρωί για να πάνε να δουλέψουν στο εργοστάσιο και φτάνουν στο τέλος του μήνα με έναν μισθό πείνας;». Είχε πει, επίσης, πως «η Πορτογαλία άξιζε κάτι καλύτερο από τα δύο εκατομμύρια που ζουν σε συνθήκες φτώχειας».
Με το πέρασμα των χρόνων δεν άμβλυνε το λόγο του ούτε υπέστειλε ποτέ τη σημαία των πολιτικών του οραμάτων, Το 2012 υπερασπίστηκε ακόμη και την επέμβαση του στρατού για την ανατροπή της κυβέρνησης λόγω της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας τις μέρες που η τρόικα της ΕΕ εφάρμοζε με σιδηρά πυγμή το πορτογαλικό μνημόνιο.
Η επανάσταση των γαρυφάλλων
Η Πορτογαλία από το 1926 κυβερνιόταν δικτατορικά, από τους στρατιωτικούς, με επικεφαλής τον Αντόνιο Σαλαζάρ, ο οποίος κυβέρνησε από το 1932 έως το 1968, όταν λόγω εγκεφαλικού εγκατέλειψε την εξουσία και τον διαδέχθηκε ο Μαρσέλλο Καετάνο.
Το ξημέρωμα της 25ης Απριλίου 1974, ομάδα αξιωματικών με αρχηγό τον ταγματάρχη Οτέλο Σαράιβα ντε Καρβάλιο αποφάσισαν να κινηθούν δυναμικά, με απόλυτα συνωμοτικό τρόπο και κάτω από τη μύτη της δικτατορίας. Έξι ώρες αργότερα, το δικτατορικό καθεστώς είχε σχεδόν καταρρεύσει.
Οι χιλιάδες κόσμου, που, εν τω μεταξύ, είχαν πλημμυρίσει τους δρόμους της Λισαβόνας, προέτρεψαν τους στρατιώτες να ενωθούν με τους επαναστάτες και να βάλουν στις κάννες των όπλων τους από ένα κόκκινο γαρύφαλλο, που την εποχή της άνοιξης αφθονούν στην Πορτογαλία. Ο δικτάτορας Καετάνο αργά το απόγευμα αναχώρησε για τη Βραζιλία και δεν επέστρεψε ποτέ στη χώρα, μέχρι το 1980 που πέθανε.
Τη διακυβέρνηση της Πορτογαλίας θα αναλάβει για τα επόμενα δύο χρόνια επταμελής επιτροπή στρατιωτικών και το 1976 ψηφίστηκε το νέο δημοκρατικό Σύνταγμα κι έγιναν οι πρώτες πολυκομματικές εκλογές. Η Πορτογαλία μπήκε οριστικά σε δημοκρατική ρότα και το 1986 έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Και στην Ελλάδα ο αντίκτυπος
Ως άμεσο αποτέλεσμα της επικράτησης των επαναστατών ήταν η διάλυση της αποικιοκρατικής Πορτογαλίας. Η «Επανάσταση των Γαρυφάλλων» είχε ιδιαίτερο αντίκτυπο στην Ελλάδα της δικτατορίας και προκάλεσε μεγάλο θαυμασμό για τον Οτέλο Ντε Καρβάλιο.
Ένα κύμα εκδημοκρατισμού εξαπλώθηκε και σε άλλες χώρες που είχαν δικτατορικά καθεστώτα. Έτσι , μετά την Ελλάδα που αποκατέστησε τη δημοκρατία στις 24 Ιουλίου 1974, ακολούθησε η Ισπανία το 1975 , αλλά και χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Πέμπτη 22 Ιουλίου 2021
Τρίτη 20 Ιουλίου 2021
"Χρυσοπράσινο φύλλο" (Μίκης Θεοδωράκης - Γρηγόρης Μπιθικώτσης)
Γη της λεμονιάς, της ελιάς
γη της αγκαλιάς, της χαράς
γη του πεύκου, του κυπαρισσιού
των παλικαριών και της αγάπης
Χρυσοπράσινο φύλλο
ριγμένο στο πέλαγο
Γη του ξεραμένου λιβαδιού
γη της πικραμένης Παναγιάς
γη του λίβα, τ’ άδικου χαμού
τ’ άγριου καιρού, των ηφαιστείων
Χρυσοπράσινο φύλλο
ριγμένο στο πέλαγο
Γη των κοριτσιών που γελούν
γη των αγοριών που μεθούν
γη του μύρου, του χαιρετισμού
Κύπρος της αγάπης και του ονείρου
Χρυσοπράσινο φύλλο
ριγμένο στο πέλαγο*
* Στίχοι, του Κύπριου στιχουργού, Λεωνίδα Μαλένη
Το τραγούδι γράφτηκε ως μουσική επένδυση της ταινίας "Το νησί της Αφροδίτης", του Γ. Σκαλενάκη (1965). Είναι η μοναδική ελληνική ταινία, που συμμετείχε η Κατίνα Παξινού.
20 Ιουλίου '74, εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο
Στις 20 Ιουλίου 1974, στις 5 και 30 τα ξημερώματα, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο.Τις επόμενες μέρες, οι τουρκικές δυνάμεις κατέλαβαν την Κερύνεια και την πέριξ περιοχή, με αποτέλεσμα την έναρξη του βίαιου ξεριζωμού των μόνιμων κατοίκων της.
Χαοτική επιστράτευση και ένας στρατός διαλυμένος
Το δικτατορικό καθεστώς κηρύσσει επιστράτευση, η οποία όμως αποτυγχάνει. Αποδείχτηκε, ότι όλο το στρατοκρατικό οικοδόμημα της δικτατορίας, που προέβαλλε την τάξη και τη στρατιωτική οργάνωση ήταν απλά ένα τεράστιο ψέμα, με αποτέλεσμα να καταλήξει σε φιάσκο η επιστράτευση. Στα κέντρα επιστράτευσης επικρατούσε το απόλυτο χάος.
 |
Εικόνες από την τραγελαφική γενική επιστράτευση που κήρυξε η χούντα |
Όλος ο μηχανισμός του στρατού ήταν εντελώς διαβρωμένος και διαλυμένος. Οι επιστρατευμένοι, όταν έφταναν στα κέντρα επιστράτευσης, δεν έβρισκαν ούτε στολές, ούτε πολεμικό υλικό. Στρατιώτες δε γνώριζαν τίποτε για ασυρμάτους και επικοινωνίες στρατού ούτε είχαν εκπαιδευτεί για τα όπλα που κρατούσαν, οι δε αξιωματικοί πανικοβλημένοι!
Παρόμοια αποδιοργάνωση και στην Κύπρο
Και οι Κύπριοι πραξικοπηματίες (κυβέρνηση Σαμψών) είχαν ...καταφέρει να αφοπλίσουν το νησί. Τα πυροβόλα σηκώθηκαν από τον Πενταδάκτυλο και στάλθηκαν στην
Πάφο κυνηγώντας τον Μακάριο. Οι οργανωμένες μονάδες της Εθνικής
Φρουράς, αντί να σταλούν στην Κερύνεια να αποκρούσουν την απόβαση τις
πρώτες κρίσιμες ώρες που εκδηλώθηκε η εισβολή, διατάχθηκαν να
εκκαθαρίσουν τους τουρκοκυπριακούς θυλάκους!
Το τέλος της χούντας
Η πτώση της Κερύνειας στις 22 Ιουλίου, που ισοδυναμούσε με πράξη εθνικής προδοσίας των χουντικών, προκάλεσε σοκ. Έτσι, τρείς μέρες μετά την εισβολή, στις 23 Ιουλίου τόσο η Χούντα της Αθήνας όσο και η πραξικοπηματική κυβέρνηση της Κύπρου κατέρρευσαν κάτω από το βάρος των ανομημάτων τους. Το δικτατορικό καθεστώς του Ιωαννίδη παρέδωσε την εξουσία με σκυμμένο κεφάλι..
 |
| 20 Ιουλίου 1974: Οι Τούρκοι αποβιβάζονται στην Κύπρο ανενόχλητοι με τα όπλα στου ώμους. Η φωτογραφία δημοσιεύεται στον τουρκικό Τύπο και είναι άκρως αποκαλυπτική. Οι Τούρκοι στρατιώτες κάθονται στην ακτή και ρεμβάζουν τη θάλασσα, ως να πήγαν εκδρομή στο νησί. |
Γι αυτήν την εθνική προδοσία του 1974 δε δικάστηκε κανένας ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Κύπρο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)