Σεπτέμβρης στην Αρτέμιδα....

 

Συννεφιασμένη ανατολή στην Αρτέμιδα... 

Η εικόνα ενός πλεούμενου, που αρμένιζε σήμερα με ένα πανύψηλο φωτισμένο κατάρτι, εντυπωσίασε!

 

 

 

Νικηφόρος Λύτρας: " Επιστροφή από το πανηγύρι"

 

                            

 

 

       Η "Επιστροφή από το πανηγύρι" είναι ένα από τα πιο γνωστά έργα του σπουδαίου Έλληνα ζωγράφου Νικηφόρου Λύτρα, ζωγραφισμένο περίπου μεταξύ 1865 και 1872. Το έργο αυτό θεωρείται σταθμός της ελληνικής ηθογραφίας του 19ου αιώνα και ανήκει στη συλλογή του Ιδρύματος Κουτλίδη στην Εθνική Πινακοθήκη.

Απεικονίζεται μια οικογένεια, ο πατέρας, η μάνα και τα δυο τους παιδιά που επιστρέφουν από ένα πανηγύρι στην Πεντέλη.Όλοι φορούν τις γιορτινές τοπικές φορεσιές τους. Ο πατέρας κάθεται πάνω στο γαϊδουράκι, που είναι στολισμένο με πλουμιστές κουβέρτες και παίζει το λαγούτο. Από το σαμάρι κρέμεται ένα φλασκί για το κρασί. Η μάνα ακολουθεί πεζή με το μικρότερο παιδί στους ώμους, το οποίο κρατάει ένα κουλούρι από το πανηγύρι. Το μεγαλύτερο αγόρι περπατά πλάι στη μητέρα και συνοδεύει τους ήχους του λαγούτου με τη φλογέρα του. Ένα χαρούμενο σκυλί προηγείται της συντροφιάς. 

Στη τεχνοτροπία, διακρίνεται η ζωντανή απόδοση των χαρακτήρων, η χρήση έντονων παραδοσιακών χρωμάτων (κόκκινο, λευκό, μαύρο) και η ατμοσφαιρική απεικόνιση του τοπίου. 

 Πηγή: https://www.facebook.com/nationalgalleryathens

 

 

Η εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού δράματος

8

       Η συγκλονιστική εικόνα ενός 12χρονου ασυνόδευτου αγοριού από το Μαρόκο, το οποίο έκλαιγε και εκλιπαρούσε τους Ισπανούς στρατιώτες να μην το επιστρέψουν στη χώρα του, έχει γίνει το σύμβολο της ανθρωπιστικής κρίσης στον ισπανικό θύλακα της Θέουτα.  Tο φωτογραφικό κλικ και η κατακραυγή σταμάτησαν την άμεση επαναπροώθηση και το παιδί παραδόθηκε στην ισπανική εθνοφυλακή και στη συνέχεια στον Ερυθρό Σταυρό. Στη συνέχεια, μεταφέρθηκε σε ασφαλή χώρο φιλοξενίας στη Θέουτα.

                   Το ευρύτερο πλαίσιο της κρίσης

      Το αγόρι είναι ένα από τα εκατοντάδες ασυνόδευτα ανήλικα που παγιδεύτηκαν στο θύλακα, μαζί με 60.000 χιλιάδες άλλους. Οικογένειες χωρίστηκαν και παιδιά χάθηκαν στην προσπάθειά τους να αναζητήσουν καλύτερη ζωή. Μέχρι στιγμής έχουν αναφερθεί πάνω από 70 νεκροί... 

Η εισροή χιλιάδων  απελπισμένων, κυρίως νέων ανθρώπων, πυροδότησε έντονες αντδράσεις κατά της κυβέρνησης Σάντσεθ, όχι μόνο στην Ισπανία, αλλά και σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πλέον οι περισσότεροι έχουν επιστρέψει, λόγω των άσχημων συνθηκών στην πόλη της Θέουτα και της βίαιης αντιμετώπισής τους από τον ισπανικό στρατό. 

 

 Το μεταναστευτικό, όργανο γεωπολιτικών συμφερόντων; 

 

      Από πολλούς θεωρείται πλέον, ότι η Ισπανία πλήρωσε την περήφανη αντίδρασή της για μη συμμετοχή στα πολεμικά σχέδια ΗΠΑ και Ισραήλ. 

Σύμφωνα με τον Guardian, o Τραμπ και η κυβέρνησή του δεν κρύβουν εδώ και καιρό τη βαθιά αντιπάθεια που τρέφουν για τον Πέδρο Σάντσεθ, τον πρωθυπουργό της Ισπανίας, δεδομένου ότι αρνήθηκε στις ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν τις αεροπορικές βάσεις της χώρας στον πόλεμο με το Ιράν, αρνήθηκε να αυξήσει 5% τις αμυντικές δαπάνες και συγχρόνως κριτικάρει έντονα τις ενέργειες του Ισραήλ στη Γάζα.  

Σύμφωνα με το μαροκινό υπουργείο Εσωτερικών, όλα ξεκίνησαν από αναρτήσεις που διέδιδαν «λανθασμένες» και «παραπλανητικές πληροφορίες» στα social media ενθαρρύνοντας δεκάδες χιλιάδες Μαροκινούς να μεταβούν άμεσα στην ισπανική Θέουτα. Επίσης, μέρες πριν από τα γεγονότα, ισραηλινές ιστοσελίδες  προανήγγειλαν πως κάτι θα συμβεί στην Ισπανία...

 

 

 

 

 

 

Πληροφορίες από:

 hthttps://www.theguardian.com/world/2026/aug/06/trump-influence-morocco-spotlight-ceuta-border-disaster

https://www.liberal.gr/s-moymtzis/o-imperialismos-ehei-ta-shedia-toy-esy-ti-kaneis

https://parallaximag.gr/epikairotita/diethni/apokalypsi-guardian-gia-theoyta-stimeni-i-eisvoli-metanaston-i-epirroi-toy-tramp-sto-maroko

Η Σύρος ανοίγει τις παραλίες της δωρεάν σε όλους

 

 

      Σε μια περίοδο όπου το κόστος των καλοκαιρινών διακοπών και η ελεύθερη πρόσβαση στις παραλίες αποτελούν κυρίαρχα θέματα συζήτησης, η Σύρος επιλέγει να ακολουθήσει έναν εντελώς διαφορετικό δρόμο. Το μήνυμα του νησιού είναι σαφές: «οι ακτές αποτελούν δημόσιο αγαθό, προσβάσιμο και ανοιχτό για το σύνολο των πολιτών».  

Ο Δήμος έχει ήδη ξεκινήσει τις εργασίες για την τοποθέτηση του απαραίτητου εξοπλισμού στις ακτές, στοχεύοντας στην πλήρη ετοιμότητα των υποδομών πριν από τα τέλη Μαΐου, με δωρεάν ομπρέλες και ενίσχυση του εξοπλισμού πρόσβασης για ΑμεΑ. 

 Οι εργασίες περιλαμβάνουν την τοποθέτηση κοινόχρηστων χώρων υγιεινής, ενημερωτικών πινακίδων, χαρτών και πινάκων ανακοινώσεων για την ορθή πληροφόρηση των λουομένων. Η προσπάθεια αυτή αποτυπώνεται και στη σταθερή βράβευση του νησιού με επτά Γαλάζιες Σημαίες ετησίως, γεγονός που εγγυάται την καθαριότητα και την ασφάλεια των υδάτων.

 

 

Πηγή: gazzetta.gr,  skai.gr

 

 

 

 

Ανάσταση σε χωριό της Αττικής (πίνακας του 1932)

 

 

                                     

 

 

        Πρόκειται για τον πίνακα "Ανάσταση" του Ουμβέρτου Αργυρού* το 1932, λάδι σε καμβά και βρίσκεται στη συλλογή της Εθνικής Τράπεζας. 

 

Η σκηνή αποδίδεται με έντονη την αίσθηση του φωτός των κεριών και απεικονίζει την Ανάσταση, αναμφίβολα σε κάποιο  χ ω ρ ι ό  τ η ς   Α τ τ ι κ ή ς.  Το μαρτυρά η χαρακτηριστική φορεσιά - πιθανόν μεσογείτικη - που φορούν οι γυναίκες: κοσμήματα στο μέτωπο ("ξελίκι") και στο στήθος, ο "τζάκος" η "γρίζα", το γιορτινό μαντήλι ("μπόλια")...

 

 

 

* Ο Ουμβέρτος Αργυρός (Καβάλα 1884-Αθήνα 1963), υπήρξε μαθητής του Νικηφόρου Λύτρα και του Γεωργίου Ροϊλού στο Σχολείο των Τεχνών (μετέπειτα Σχολή Καλών Τεχνών) από το 1900 έως το 1904, συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία του Μονάχου και το 1929 εξελέγη   Καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Ανάμεσα στους μαθητές του και ο Γιάννης Μόραλης. 

Οι πίνακές του διακρίνονται για τη λυρική διάθεση με ιμπρεσιονιστικές πινελιές. Η θεματολογία του περιλαμβάνει προσωπογραφίες, τοπία, ηθογραφικά, εικόνες της καθημερινής ζωής και είναι επίσης πολύ γνωστά τα πολεμικά του θέματα από το έπος του '40. 

Ανήκει στους τελευταίους εκπροσώπους της Σχολής του Μονάχου.

 

 

 

Ελληνικοί Patriot κατέρριψαν δύο ιρανικούς πυραύλους στη Σαουδική Αραβία

 

 

 

 

 

      Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, ανέφερε σε δήλωσή του, ότι «σήμερα το πρωί, η ελληνική συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία κατέρριψε δύο βαλλιστικούς πυραύλους προερχόμενους από το Ιράν κατευθυνόμενους σε διυλιστήρια του βασιλείου της Σ. Αραβίας».

Σημείωσε, μεταξύ άλλων, ότι «με αυτό τον τρόπο η ελληνική συστοιχία αποδεικνύει το πόσο αξιόμαχη είναι και τι εμπειρία έχει αποκτήσει όλον αυτό τον καιρό. Αλλά επίσης, έμμεσα αλλά σαφώς, προστατεύει και το επίπεδο ζωής των Ελλήνων πολιτών και των Ευρωπαίων πολιτών». Και ότι «η διαρκής αύξηση της τιμής του πετρελαίου, αποτελεί μία τεράστια απειλή για το επίπεδο ζωής των Ελλήνων, των Ευρωπαίων, των κατοίκων όλου του πλανήτη»...

 Νέοι Μαραθώνες και νέες Σαλαμίνες μας περιμένουν!

 

 

Αυτό το Σάββατο στα Σπάτα: μια μαγευτική βραδιά πιάνου

                                        

 

 

ΡΕΣΙΤΑΛ ΠΙΑΝΟΥ

Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Σάββατο 21 Μαρτίου 2026, στις 20:30

      Το Meleagris Art Festival μας προσκαλεί σε μια βραδιά, με τον διακεκριμένο πιανίστα Ιωάννη Ποταμούση:
Στο πρώτο μέρος, οι «Μουσικές Στιγμές» του Sergei Rachmaninov ξεδιπλώνουν έναν κόσμο γεμάτο λυρισμό, μεταφέροντάς μας από τη μελαγχολική ενδοσκόπηση στην εκρηκτική ένταση.
Η κορύφωση έρχεται με τη μνημειώδη Σονάτα σε Σι Ελάσσονα του Franz Liszt. Ένα υπαρξιακό δράμα που ισορροπεί ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι, μια «φαουστική» αναμέτρηση με το πεπρωμένο που οδηγεί από τα δεσμά της ανθρώπινης πάλης στην τελική λύτρωση.
Μια σπάνια ερμηνευτική εμπειρία, όπου το πιάνο μεταμορφώνεται σε ζωντανό οργανισμό, γεφυρώνοντας το εφήμερο με το αιώνιο. σε μια βραδιά υψηλής καλλιτεχνικής και συναισθηματικής έντασης. 

Μετά την εκδήλωση, θα υπάρχει πλούσιος μπουφές από τοπικά εδέσματα και κρασί από το τοπικό οινοποιείο ΕΥΟΙΝΟΣ.

Εισιτήριο, 20 ευρώ.

Το Αγρόκτημα Μελεαγρίς θα είναι ανοικτό μια ώρα πριν την έναρξη της συναυλίας, για να καλωσορίσει όποιον θέλει να το επισκεφθεί νωρίτερα. 

 

 

                              

Κλιμακώνεται ο πόλεμος. Το Ορμούζ στο επίκεντρο

 

 

 

 

 - Αμερικανοί και Ισραηλινοί βομβαρδίζουν το Ιράν, πλήττοντας πόλεις όπως η Τεχεράνη, το Χαμαντάν και το Ισφαχάν.

- Το Ισραήλ ξεκινά χερσαίες επιχειρήσεις στο Λίβανο.

- Το Ιράν αντεπιτίθεται με πυραύλους εναντίον του Ισραήλ, πλήττοντας το Τελ Αβίβ και άλλες  ισραηλινές πόλεις. 

Επίσης εξαπέλυσε επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) κατά της Σαουδικής Αραβίας, του Ντουμπάι, του Μπαχρέιν, του Κουβέιτ και του Κατάρ και των Εμιράτων. 

- Το Ντουμπάι ανακοίνωσε, ότι έκλεισε το διεθνές αεροδρόμιο λόγω πυρκαγιάς, μετά από ιρανική επίθεση. 

Ο Τραμπ απαιτεί επίσης από τους συμμάχους του ΝΑΤΟ και την Κίνα να στείλουν πολεμικά πλοία, προκειμένου να βοηθήσουν στο άνοιγμα του Στενού του ΟΡΜΟΥΖ, μιας βασικής ναυτιλιακής οδού. «Αν δεν υπάρξει ανταπόκριση (σ.σ. στην αξίωσή του άλλες χώρες να στείλουν πολεμικά πλοία εκεί), ή αν η απάντηση είναι αρνητική, νομίζω ότι αυτό θα έχει πολύ κακές συνέπειες για το μέλλον του NATO», πρόσθεσε Αμερικανός Πρόεδρος.

 

 

Ακυρώθηκε η εργολαβία για αντιπλημμυρικά έργα στον ποταμό Ερασίνο της Βραυρώνας

 

     Το Υπουργείο Υποδομών ακύρωσε τη σύμβαση με την κοινοπραξία που είχε αναλάβει το έργο μετατροπής της κοίτης του Ερασίνου ποταμού στη Βραυρώνα, από φυσική σε τεχνητή. Ανάμεσα στις αιτίες η παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων - που θα χρηματοδοτούσε το έργο-, μετά από καταγγελίες πολιτών και φορέων για τις σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις, αλλά και η συσσώρευση αντιδράσεων και αρνητικών γνωμοδοτήσεων. 

Το έργο εντάχθηκε στα αντιπλημμυρικά που σχεδίασε το υπουργείο Υποδομών το 2018, παρότι δε διατρέχει καμιά αστική περιοχή. Πρόκειται για ρέμα που διασχίζει μόνο χωράφια, μακριά από κατοικημένες περιοχές, και είναι πηγή ζωής τροφοδοτώντας τους προστατευόμενους υγρότοπους της Βραυρώνας. Το έργο διευθέτησης του Ερασίνου θεωρείται, ως ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα έργου που σχεδιάστηκε όχι με επιστημονικά, αλλά με πολιτικά και εργολαβικά κριτήρια.... 

Περιβαλλοντικοί φορείς, όπως η Κίνηση για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας κ.ά. επισημαίνουν, πως η διάλυση της σύμβασης για τη διευθέτηση του Ερασίνου αποτελεί μια μεγάλη περιβαλλοντική και κλιματική νίκη.

 

                                            Ο αρχαιολογικός χώρος της Βραυρώνας

 

     Σχετικά με το θέμα, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ανατολικής Αττικής αναφέρει μεταξύ άλλων, πως οι διοικητικές πράξεις προστασίας καθώς και τα πρακτικά μέτρα που έχουν ληφθεί, συνετέλεσαν στη συνολική και ισόρροπη προστασία του χώρου, ακολουθώντας την αρχή του αλληλένδετου μεταξύ του φυσικού περιβάλλοντος και των μνημείων, όπως εξαρχής την είχαν συλλάβει και αναδείξει οι αρχαίοι Έλληνες.

Και επισημαίνει χαρακτηριστικά: 

 

"Ωστόσο, από το 2019 και εξής επιχειρείται να διαχωριστεί ο φυσικός από τον πολιτιστικό χαρακτήρα της περιοχής και να τεθεί το δίλημμα της προστασίας διαζευκτικά, είτε του φυσικού είτε του πολιτιστικού περιβάλλοντος. Κάτι τέτοιο δεν υποστηρίζεται από τα αποτελέσματα της πρακτικής για την προστασία που εφαρμόστηκε επί δεκαετίες και διατήρησε τόσο τις αρχαιότητες όσο και το φυσικό περιβάλλον. Προκύπτει, λοιπόν, ως επιτακτική ανάγκη η ισόρροπη αντιμετώπιση του προβλήματος. Πολύ περισσότερο, όταν πρόκειται για τα μνημεία ενός σημαντικού αρχαίου ιερού, το οποίο εκ των πραγμάτων είναι αναντικατάστατο και οφείλουμε, σύμφωνα με την ηθική, ιστορική, αλλά και θεσμική (Ν. 4858/2021) υποχρέωσή μας, να το παραδώσουμε στις επόμενες γενεές μέσα στο φυσικό του περιβάλλον".

Ραφήνα: Σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα

 

    

 

 Σκελετός ιπποειδούς στον πυθμένα του λάκκου

      

 

 

      Κατά τις σωστικές ανασκαφές που πραγματοποιεί από το 2024 η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ανατολικής Αττικής, στο πλαίσιο "Διευθέτηση - Οριοθέτηση Ρέματος Ραφήνας, αποκαλύφθηκε μια εξαιρετικά σημαντική ταφή σε πίθο της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού (3.200 - 2000 π. Χ.). 

      

 

Τα οστά πάνω σε στρώμα από άμμο και βότσαλα

             

 

      Ο πίθος είχε τοποθετηθεί σε λάκκο διανοιγμένο στη νότια όχθη του ρέματος. Έχει ύψος 1,74 μ., φέρει οριζόντιες λαβές στη ζώνη της κοιλιάς, καθώς και ανάγλυφη διακόσμηση γύρω από τον λαιμό και τις λαβές. Το στόμιό του σφραγιζόταν από ισχυρό ημικυκλικό τοίχο κατασκευασμένο από ποταμίσιες κροκάλες, ενώ δύο μεγάλοι λίθοι με μικρότερους πλακοειδείς ανάμεσά τους σχημάτιζαν ψευδόθυρα προς το εσωτερικό του αγγείου με παραστάδες και κατώφλι. Στο εσωτερικό του, πάνω σε στρώμα από άμμο και βότσαλα, βρέθηκαν οστά από δύο ανθρώπους, καλυμμένα από μεγάλους λίθους που καταλάμβαναν σχεδόν όλο τον διαθέσιμο χώρο. Στα κτερίσματα περιλαμβάνονται χάλκινη λαβίδα, ωοειδής πλακοειδής λίθος (τράπεζα), αιχμές οψιανού* (είδος πετρώματος που μοιάζει με γυαλί) και αγγεία. 

 

 

Ο πίθος και ο ημικυκλικός τοίχος γύρω από το στόμιο

      Σε απόσταση περίπου 2 μ. νοτιοανατολικά του πίθου εντοπίστηκε μεγάλος κυκλικός λάκκος με μακρόχρονη χρήση και ίχνη καύσης. Στο άνω τμήμα του βρέθηκε βουκράνιο** μαζί με κεραμική και χάλκινα νομίσματα ιστορικών χρόνων, ενώ κοντά στον πυθμένα, πάνω σε παχύ στρώμα καύσης, αποκαλύφθηκαν σκελετός ιπποειδούς και οστά μικρότερων ζώων. Η αρχαιολογική μελέτη σε συνδυασμό με  τη ζωοαρχαιολογική και τις αναλύσεις των φυσικών επιστημών, αναμένεται να φωτίσει πιθανές τελετουργικές πρακτικές με θυσίες ζώων, καθώς και τη διαχρονική ιερότητα του χώρου. 

Η ανασκαφή στην όχθη του ρέματος

 

      Η ιδιαίτερη φροντίδα στη διαμόρφωση του μνημείου αντανακλά το σεβασμό προς τους νεκρούς. Η ταφή αυτή προσφέρει πολύτιμα στοιχεία για την ποικιλία των ταφικών εθίμων της 3ης χιλιετίας στην Αττική, όπως επίσης για τις κυκλαδικές και ανατολικές επιρροές.

 Τα πρόσφατα ευρήματα στις όχθες του ρέματος προσφέρουν πλέον νέα δεδομένα για την κοινωνική οργάνωση και τις μεταθανάτιες αντιλήψεις των κοινοτήτων της περιοχής...

*είδος πετρώματος που μοιάζει με γυαλί 

**διακοσμητικό και αρχιτεκτονικό στοιχείο με  μορφή κερασφόρου ταυροκεφαλής 

 

 Πηγή: Η ανακοίνωση του Υπουργείου Πολιτισμού

 

Στη σκιά των Πυραμίδων, το Μεγάλο Αιγυπτιακό Μουσείο

 

 

 

 

      Το Μεγάλο Αιγυπτιακό Μουσείο (Grand Egyptian Museum), το μεγαλύτερο μουσείο στον κόσμο, άνοιξε επίσημα σε μια λαμπρή τελετή εγκαινίων που τίμησαν με την παρουσία τους αρχηγοί κρατών και αντιπροσωπείες από 79 χώρες. Πρόκειται για ένα θαύμα που στέκεται αγέρωχο στη σκιά των Πυραμίδων της Γκίζας. Περπατώντας στους αχανείς διαδρόμους του, ο επισκέπτης αισθάνεται τη μαγεία χιλιάδων χρόνων πολιτισμού. Είναι ένα παγκόσμιο πολιτιστικό ορόσημο, ένα μνημειώδες επίτευγμα στη διαφύλαξη και ανάδειξη της αρχαίας κληρονομιάς.

Οι τεράστιες, σύγχρονες αίθουσές του φιλοξενούν χιλιάδες εκθέματα, πολλά από τα οποία παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό.

Όλοι οι θησαυροί του Τουταγχαμών συγκεντρωμένοι, για πρώτη φορά, κάτω από την ίδια στέγη. Για πρώτη φορά στην ιστορία, τα πάνω από 5.000 αντικείμενα του θρυλικού «παιδιού-βασιλιά» εκτίθενται όλα μαζί, προσφέροντας μια εμπειρία ζωής που δεν επαναλαμβάνεται. Και λίγο πιο πέρα, το επιβλητικό άγαλμα του Ραμσή Β’, στο νέο του λαμπρό «παλάτι», δεσπόζει με μια μεγαλοπρέπεια που κόβει την ανάσα.Με βάρος 83 τόνων και ύψος άνω των 30 μέτρων το γρανιτένιο γλυπτό απεικονίζει τον Φαραώ της 19ης δυναστείας

Το μουσείο αποτελεί μια εντυπωσιακή σύντηξη παράδοσης και τεχνολογίας του 21ου αιώνα.
Υψηλές αψίδες, διαδραστικές εκθέσεις και υπερσύγχρονα εργαστήρια συντήρησης δημιουργούν έναν ζωντανό διάλογο ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον.

 Η μνημειακή σκάλα του μουσείου, στολισμένη με 87 κολοσσιαία αγάλματα βασιλέων και θεών, οδηγεί σε ένα πανοραμικό παράθυρο με θέα στις Πυραμίδες, ένα θέαμα που σε αφήνει άφωνο.

 

 

  

 

 

Ο Ναός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Κορωπί, ένα σπάνιο στολίδι βυζαντινής τέχνης

 

 

 

       Το ξωκκλήσι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Κορωπί, ένα αριστούργημα της βυζαντινής εκκλησιαστικής τέχνης, είναι χτισμένο στις ανατολικές παρυφές του, κοντά στο δρόμο για το Μαρκόπουλο.

 

 

 

 

 

 

Το μνημείο, είναι ένα μικρό κομψοτέχνημα και στολίδι της περιοχής, πέρα από τη μεγάλη καλλιτεχνική αξία και σημασία του. Πρόκειται για ένα εξαίρετο ναό του 10ου αιώνα, από τους παλαιότερους της Αττικής και ανήκει αρχιτεκτονικά στον τύπο του σταυροειδούς εγγεγραμμένου ναού. Ο Αν. Ορλάνδος τοποθετεί την κατασκευή του ανάμεσα στα 950-975 μ.Χ.

 

Οι εξωτερικές διαστάσεις του είναι 11,50x7,50μ. Ο κυρίως ναός είναι τετράγωνος ενώ το κομψό επίμηκες σχήμα της εκκλησίας, οφείλεται στο νάρθηκα, που προστίθεται στον κυρίως ναό.

Η κομψότητά του τονίζεται από τα κλιμακούμενα ύψη, την όλη αρχιτεκτονική σύνθεση των όγκων με τον υψηλό κυλινδρικό τρούλλο και την ποικιλία των επιφανειών της στέγης. 

 

 

 

 

 

 

 

Στο αέτωμα πάνω από την είσοδο οι πιστοί κρεμούν σταφύλια και σύκα της νέας του σοδειάς. Αυτό ακριβώς το έθιμο είναι που αποδεικνύει, πως θα πρέπει να λειτουργείται, τουλάχιστον στη γιορτή, για μια χιλιετία... 

Η εξωτερική του τοιχοποιία αποτελείται από ακανόνιστους λίθους με μικρή χρήση πλίνθων και στοιχείων από προγενέστερα κτίσματα ή τάφους.

 

 

 

 

 

 

Η ίδια χάρη που χαρακτηρίζει το ναό εξωτερικά τον ακολουθεί και στο εσωτερικό του.

Προτάσσεται ο μακρόστενος νάρθηκας, ο οποίος όμως αποτελεί έναν ενιαίο χώρο με τον κυρίως ναό και ιδιαίτερα με το κεντρικό κλίτος, με το οποίο ενώνεται ανάλαφρα με δύο λεπτές μαρμάρινες κολώνες, ασφαλώς παλιότερης εποχής.

 

Έτσι, η όλη διάταξη επικεντρώνει την προσοχή του εισερχόμενου στον επιβλητικό κεντρικό χώρο του ναού και κυρίως στην αγιογράφηση του θαυμάσιου τρούλλου, με τέσσερα μικρά στενά παράθυρα, που αφήνουν πολύ λίγο φως να φτάνει στο κατανυκτικό εσωτερικό του.

 

 

 

 

Οι τοιχογραφίες του ναού αποτελούν ένα σπάνιο δείγμα της βυζαντινής τοιχογραφίας στην Αττική και προκαλούν θαυμασμό τόσο για την καλλιτεχνική ποιότητα, όσο και για τον θεματικό τους πλούτο. Μάλιστα οι μεταγενέστερες αγιογραφίες αποδίδονται στο Γεώργιο Μάρκου.

 

 

Ο ναός, προστατεύεται από την Αρχαιολογική Υπηρεσία και ως εκ τούτου παραμένει κλειστός όπως και ο περίβολος. Πανηγυρίζει μόνο στην εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, στις 6 Αυγούστου, με Πανηγυρικό Εσπερινό και Λειτουργία. 

 

 

 

 

 

 

Στον περίβολο του ναού υπάρχουν τμήματα αρχαίων κιόνων. Επίσης στη βόρεια πλευρά του, είναι ακόμη ορατά λείψανα από μεταγενέστερο παρεκκλήσιο, ενώ σε μικρή απόσταση νοτιοδυτικά διακρίνονται λείψανα βοηθητικού κτίσματος και είναι πιθανό να υπήρχε στην περιοχή μικρός βυζαντινός οικισμός.

 

 

 

      Ο Ναός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Κορωπί είναι από τους ελάχιστους που σώζονται ακέραιοι και θεωρείται από τους πιο σημαντικούς. 

Οι ναοί αυτοί, με τις μικρές τους διαστάσεις, τις αρμονικές αναλογίες, την ισορροπία των όγκων, τα ενσωματωμένα στην τοιχοποιία αρχαία και παλαιοχριστιανικά spolia, δένουν απόλυτα με το φυσικό τοπίο και παράλληλα σηματοδοτούν την ανθρώπινη παρουσία και δραστηριότητα.

Είναι επίσης σημαντικό, ότι σώζεται στο εσωτερικό τους ζωγραφικός διάκοσμος, που παρέχει πολύτιμες γνώσεις, για την εξέλιξη της τέχνης στην Αττική...

 

 

Πηγές:

 

 

- Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος στο Κορωπί Αττικής – Επιμορφωτικός Σύλλογος Κορωπίου «Ο Αριστοτέλης», Κορωπί 1995, σ. 3-4

- arxaiologikoktimatologio.gov.gr

- facebook.com/tokoropimou

- Μεσογαία, ιστορία και πολιτισμός των Μεσογείων Αττικής, έκδοση του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών, "Ελευθέριος Βενιζέλος", Αθήνα, 2001 

Σύρος: διαδηλωτές έδιωξαν ισραηλινό κρουαζιερόπλοιο

 

 

      Αναχώρησε χτες, νωρίτερα από το προβλεπόμενο και χωρίς να αποβιβαστούν οι επιβάτες στο λιμάνι της Ερμούπολης στη Σύρο, το κρουαζιερόπλοιο  Crown Iris, το οποίο, μετέφερε τουρίστες από το Ισραήλ.
Οι διαδηλωτές είχαν συγκεντρωθεί στο λιμάνι και δεν άφηναν το πλοίο να δέσει και να αποβιβάσει τους τουρίστες. Στη διαμαρτυρία συμμετείχαν πολίτες, μέλη σωματείων και τοπικών οργανώσεων, οι οποίοι κρατούσαν παλαιστινιακές σημαίες και ανάρτησαν πανό που έγραφε: «Σταματήστε τη γενοκτονία», εκφράζοντας την αντίθεσή τους στα γεγονότα που διαδραματίζονται στη Μέση Ανατολή.

Στο μεσοδιάστημα και όση ώρα οι διαδηλωτές εμπόδιζαν την αποβίβαση των τουριστών, υπήρξε απευθείας επικοινωνία ανάμεσα στον Έλληνα Υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη και τον Ισραηλινό ομόλογό του Γκίντεον Σάαρ, προκειμένου να επιλυθεί η κατάσταση. Παρ΄όλα αυτά, το κρουαζιερόπλοιο δεν ελλιμενίσθηκε και αναχώρησε για Κύπρο.

 

Μονεμβασιά: σφοδρές αντιδράσεις για το τελεφερίκ στην Καστροπολιτεία

 

      Με κεντρικό αίτημα «Όχι στο Τελεφερίκ στην Καστροπολιτεία της Μονεμβασιάς», φορείς και περιβαλλοντικές οργανώσεις προχωρούν σε συλλογική υπογραφών, υπογραμμίζοντας πως απειλείται η μεσαιωνική Καστροπολιτεία.

Όπως επισημαίνει ο Σύλλογος Φίλων Μονεμβασιάς και έξι περιβαλλοντικές οργανώσεις, η σχεδιαζόμενη από το υπουργείο Πολιτισμού και το Δήμο Μονεμβασιάς, εγκατάσταση τελεφερίκ έχει σκοπό να συνδέσει την Κάτω Πόλη µε την κορυφή του βράχου.

«Το σχεδιαζόμενο έργο του τελεφερίκ και οι σχετικές διαμορφώσεις δεν έχουν προηγούμενο στον ελλαδικό χώρο: θα εκτείνονται σε τεράστια έκταση και θα περιλαμβάνουν εκτεταμένους εκβραχισμούς, ανέγερση δύο σταθμών εξυπηρέτησης επιβατών, εγκατάσταση τελεφερίκ µε “γόνδολες”, πυλώνα και συρματόσχοινα μόλις 140 μ. από την μνημειακή πύλη του Κάστρου», σημειώνουν μεταξύ άλλων.

Επισημαίνεται, ότι το έργο για την εγκατάσταση του τελεφερίκ «δεν τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση και βασίζεται σε ελλιπείς και προβληματικές μελέτες που το αποκαλούν αναβατόριο, προκειμένου να αποπροσανατολίσουν το κοινό».

Όπως τονίζεται, πλήθος σημαντικών ελληνικών και διεθνών φορέων αντιδρούν, με αποκορύφωμα την ανάδειξη της Μονεμβασιάς ως ευρωπαϊκού μνημείου υπό απειλή για το 2025 από την Europa Nostra, το μείζον ευρωπαϊκό δίκτυο της κοινωνίας πολιτών για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς της Καστροπολιτεία που είναι κηρυγμένος ιστορικός  και αρχαιολογικός χώρος και προστατευόμενη περιοχή NATURA 2000.

Ο Σύλλογος Φίλων Μονεμβασάς ζητά:

• Να ακυρωθεί το σχέδιο τελεφερίκ και να δημιουργηθεί αναβατόριο που θα εξυπηρετεί τα άτομα που το έχουν ανάγκη και όχι για βιαστικούς τουριστικούς πράκτορες που θα επιβαρύνουν τη λειτουργία του χωρίς λόγο.
• Να γίνουν έργα προσβασιμότητας στην Κάτω Πόλη της Μονεμβασιάς, όπου βρίσκονται τα μουσεία, τα περισσότερα μνημεία, όλα τα ξενοδοχεία, τα καταστήματα και οι οικίες της Καστροπολιτείας.
• Να γίνει επένδυση σε βασικά έργα υποδομής στην Καστροπολιτεία (υδροδότηση με πόσιμο νερό και όχι υφάλμυρο, αποχετευτικό που δεν υπερχειλίζει στους δρόμους και στα σπίτια, πυροπροστασία) και όχι σε έργα εντυπωσιασμού.

Όπως καταγγέλλεται, το παραπάνω έργο:

• Αλλοιώνει το τοπίο και το χαρακτήρα της Καστροπολιτείας της Μονεμβασιάς καταστρέφοντας τη μοναδικότητα της οχυρής θέσης και τη βιωματική εμπειρία μιας άλλη εποχής.
• Θέτει σε κίνδυνο την υλική υπόσταση και ακεραιότητα του Βράχου λόγω εκτεταμένων εκβραχισμών
• Θέτει σε κίνδυνο το οικοσύστημα της περιοχής
• Δεν βασίζεται σε ώριμες μελέτες (επιπτώσεων, σκοπιμότητας, λειτουργίας κ.α.)
• Επικαλείται προσχηματικά τη διευκόλυνση των ατόμων με ειδικές ανάγκες ενώ αποτελεί μηχανισμό προώθησης του υπερτουρισμού των λίγων ωρών σε βάρος του τουρισμού της διαμονής και της βιωματικής εμπειρίας.
•  
  

Να σημειωθεί, πως έντονες αποδοκιμασίες από κατοίκους και φορείς δέχτηκε η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη κατά την επίσκεψή της, την Τετάρτη 16 Ιουλίου, στα εγκαίνια του Δημοτικού Μουσείου Γιάννη Ρίτσου, στην προστατευόμενη καστροπολιτεία της Μονεμβασιάς.

 

 

Πηγή: tvxs, kathimerini.gr, inlaconia.gr

 

Χαλέπιος πεύκη, ένα εμβληματικό δέντρο της Μεσογείου

 

       Η χαλέπιος πεύκη (Pinus halepensis Mill) είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό είδος των θερμών και ξηρών δασών της Μεσογείου. Με ιδιαίτερη διαμόρφωση κόμης και εξαιρετικά ανθεκτική στην ξηρασία και τους ισχυρούς ανέμους, φύεται ακόμη και σε σχισμές βράχων. 

Είναι άρρηκτα ταυτισμένη και με το ελληνικό μεσογειακό καλοκαίρι, αφού απαντά συχνά κοντά στη θάλασσα, προσφέροντας τη σκιά και το άρωμα της, αποτελώντας συστατικό στοιχείο των παράκτιων τοπίων, όπως της Αττικής, της Κορινθίας, της Δυτικής Πελοποννήσου και της Χαλκιδικής. 

 

 

 

 

Τα δάση της χαλεπίου πεύκης ήταν σε παλαιότερες εποχές πολύτιμα για την παραγωγή ρετσινιού και ξυλείας που χρησιμοποιούταν στη ναυπηγική. Στις μέρες μας, το ρετσίνι εξακολουθεί να παράγεται, αλλά σε μικρότερες ποσότητες, ενώ η χρήση του ξύλου της έχει περιοριστεί σε άλλες χρήσεις. Σήμερα, το πιο πολύτιμο προϊόν είναι αναμφίβολα το πευκόμελο.

 

 

 

 

 

      Αν και έχει στοχοποιηθεί η χαλέπιος πεύκη για τις πυρκαγιές, είναι ένα είδος φυσικά προσαρμοσμένο στο σκληρό μεσογειακό καλοκαίρι. Οι ειδικοί θεωρούν, ότι είναι ατυχείς και απλουστευμένες οι δημοσιογραφικές προσεγγίσεις που αποδίδουν στη χαλέπιο πεύκη ευθύνη για τις πυρκαγιές. Ότι στην Ελλάδα, η μείωση βόσκησης και της ρητινοσυλλογής επέτρεψαν την ανάπτυξη πυκνού υπόροφου* που κάνει τα δάση ιδιαίτερα ευάλωτα σε πυρκαγιές.. 

 

Το γεγονός, ότι η χαλέπιος πεύκη διατηρεί ώριμα κλειστά κουκουνάρια που ανοίγουν αμέσως μετά από φωτιά,  δημιουργεί μια «βροχή σπόρων» για να επιτευχθεί η φυσική αναγέννηση του δάσους. Είναι μια από τις «απαντήσεις» της φύσης για την προσαρμογή των δασών στο πολύ ξηρό περιβάλλον που ευνοεί τις συχνές και μεγάλες πυρκαγιές. Επίσης η χαλέπιος πεύκη βοηθά νεαρά δέντρα που είναι λιγότερο ικανά να αντ έξουν την άμεση έκθεση στο ιδιαίτερα ξηρό και θερμό καλοκαίρι, να αναπτυχθούν.

 

 

 

*υπόροφος: φυτά που αναπτύσσονται κάτω από το δάσος χωρίς να διεισδύουν σε μεγάλο βαθμό, αλλά πάνω από τον δασικό τάπητα. Αποτελείται από δέντρα που ελαττώνονται λόγω έλλειψης φωτός, άλλα μικρά δέντρα με χαμηλές απαιτήσεις φωτός, δενδρύλλια, θάμνοι, αμπέλια και χαμόκλαδα. Τα μικρά δέντρα όπως ο ελαιόπρινος και η κρανιά αποτελούν συχνά τον υπόροφο.

 

 

Πηγές: dasarxeio.com

 

Οι τζακαράντες της Αθήνας

 

 

 

      Οι τζακαράντες, αυτά τα ψηλά δέντρα με τα μωβ άνθη που μοιάζουν βγαλμένα από παραμύθι, έχουν ντύσει ξανά το Ζάππειο, τον Εθνικό Κήπο και πολλές γειτονιές της Αθήνας, αλλά και της Αττικής   με το εντυπωσιακό τους χρώμα, παρουσιάζοντας ένα μαγικό θέαμα.. Συχνά τα πεσμένα άνθη στρώνουν ένα υπέροχο μωβ - μπλε χαλί...

Προέρχονται από τη Νότια Αμερική, αλλά έχουν ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο. Στην Ελλάδα ανθίζουν για μικρό διάστημα, από το Μάιο μέχρι τα μέσα Ιουνίου και μπορούν να ξεπεράσουν σε ύψος τα 15 μέτρα. 

 

                                               Οι τζακαράντες του Σεφέρη

 

      Ο Γιώργος Σεφέρης φαίνεται, πως έκθαμβος πρωταντίκρισε σε πλήρη ανθοφορία τις τζακαράντες τον Οκτώβριο του 1941, στην Πρετόρια της Νότιας Αφρικής. Γράφει στο ημερολόγιό του (Μέρες Δ΄) την Τρίτη, 14 Οκτώβρη 1941: «Η τζακαράντα, το δέντρο με τα μενεξεδένια μάτια, που κρατά καστανιέτες». Και συμπληρώνει δέκα μέρες σχεδόν μετά (Σάββατο, 25 Οκτώβρη):

«Οι τζακαράντες αρχίζουν τώρα να πρασινίζουν. Σε λίγο η μενεξεδένια χάρη τους θα έχει χαθεί. Μοιάζουν σαν τα όμορφα παιδιά που ασκημίζουν μεγαλώνοντας».

Στις 14/11 στέλνει το ποίημα στον Τίμο Μαλάνο στην Αλεξάνδρεια, επισυνάπτοντας και ορισμένες σημειώσεις, όπου αναφέρεται και στις τζακαράντες.

«Jacaranda. Το λεξικό της Οξφόρδης δίνει τη χρονολογία της γέννησης της ονομασίας αυτού του δέντρου το 1753. Είναι ένα δέντρο της τροπικής Αμερικής. Το έχω περιγράψει, γράφοντας τις προάλλες σε κάποιον από τους Αλεξαντρινούς φίλους, του Ξύδη νομίζω, είναι ολάκερο ένα μπουκέτο μενεξές και το χαρούπι του, χωρίς υπερβολή, είναι σαν καστανιέτα. Έχει έναν τέτοιο “αέρα” που νομίζεις πως χορεύει. Τ’ άνθια τους, όταν πέφτουν, στρώνουν ένα χαλί μενεξεδένιο στα πόδια τους. Άμα προσέξει κανείς τις τζακαράντες και τις αγαπήσει, δεν ενδιαφέρεται για τίποτε άλλο»*

  Το μενεξεδένιο χρώμα της κι οι καρποί της που μοιάζουν στις ισπανικές καστανιέτες υποβάλλουν ακαριαία στον ποιητή την αίσθηση της χορευτικής κίνησης. Με αναφορά στις τζακαράντες ξεκινάει το ποίημα ΚERK STR. OOST, PRETORIA, TRANSVAAL και έτσι να χορεύουν τις παρουσιάζει: 

 

                             «Οι τζακαράντες παίζοντας καστανιέτες και χορεύοντας
                               ρίχναν γύρω στα πόδια τους ένα μενεξεδένιο χιόνι»......

 

 

 

 *Γ. Σεφέρης & Τ. Μαλάνος, Αλληλογραφία 1935-1963, 1990