Καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για παράνομες φοροαπαλλαγές στον Όμιλο Λάτση για το Ελληνικό

    

       

       

       Σε ερώτηση που κατέθεσε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο ανεξάρτητος ευρωβουλευτής Κρίτων Αρσένης, καταγγέλει παράνομες φοροαπαλλαγές στη Lamda Development σχετικά με την αγορά της περιοχής του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού και του Αγίου Κοσμά, με παραβίαση  της ευρωπαϊκής οδηγίας 2004/18 ΕΚ. και  παράνομη κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 107 της Συνθήκης Λειτουργίας της ΕΕ. Συγκεκριμένα:

- Η Lamda Development απαλλάσσεται από οποιοδήποτε φόρο σχετικά με την εκμετάλλευση και απόκτηση της έκτασης δηλαδή  δεν πληρώνει ούτε φόρο εισοδήματος  ούτε φόρο μεταβίβασης ούτε φόρο συγκέντρωσης κεφαλαίου.

- Υπάρχει αδιαφάνεια στις διαδικασίες επιλογής του αγοραστή, αλλαγή των όρων του διαγωνισμού και παραβίαση της ευρωπαϊκής οδηγίας σχετικά με τις δημόσιες συμβάσεις. 

«Πρόκειται ουσιαστικά για την ίδρυση μίας off shore εταιρείας στην καρδιά της Αθήνας», δηλώνει ο Κρίτων Αρσένης. «Η αδιαφάνεια στη διαδικασία πώλησης της έκτασης θυμίζει «μπανανία»και όχι ευρωπαϊκή χώρα. Παρότι στην προκήρυξη του διαγωνισμού, το ΤΑΙΠΕΔ είχε δεσμευτεί να κρατήσει μειοψηφικό πακέτο ώστε να έχει δικαίωμα βέτο στο επιχειρηματικό σχέδιο, πούλησε το 100% των μετοχών της εταιρείας «Ελληνικό ΑΕ», προσθέτει. 

 

Πηγή: http://kritonarsenis.gr/actions/view/140403-dt-elliniko, tvxs.gr

Στην Ελλάδα κληροδότησε τα έργα της η διάσημη ελληνίδα εικαστικός, Χρύσα

      Άνοιξε προ ημερών, η διαθήκη της διεθνούς φήμης γλύπτριας και ζωγράφου Chryssa (Χρύσας Βαρδέα), που έφυγε από τη ζωή τον περασμένο Δεκέμβριο στην Αθήνα, σε ηλικία 80 ετών. Βασικός κληρονόμος της, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Κληροδοτεί μνημειακά έργα τέχνης, χρήματα και ένα ακίνητο. Επίσης,  «όλα τα σχέδια, τις μεταξοτυπίες, τις μακέτες, τα ζωγραφικά έργα και γενικά όλα τα εικαστικά έργα που θα βρεθούν στην κατοχή μου κατά το χρόνο του θανάτου μου καθώς και όλο το αρχείο μου (έγγραφα κ.λπ.), με την ευχή να φυλαχθούν, να προβληθούν και να μελετηθούν», όπως έγραψε στη διαθήκη της.

 

Ampersand IV, 1965

    

 

      H Χρύσα γεννήθηκε στην  Ελλάδα, αλλά έζησε 47 χρόνια στην Αμερική και κυρίως στη Νέα Υόρκη, όπου το ταλέντο της αναγνωρίστηκε νωρίς. Μόλις 28 ετών, το 1961, έκανε την πρώτη της ατομική έκθεση στην γκαλερί Betty Parsons και την ίδια χρονιά στο μουσείο Γκουγκενχάιμ. Έμπνευσή της η σύγχρονη ζωή των μεγαλουπόλεων. Στα γλυπτά της χρησιμοποίησε διάφορες κατασκευαστικές μεθόδους και υλικά, όπως νέον, πλεξιγκλάς, αλουμίνιο, ατσάλι κ.ά.

 Ένα από τα διασημότερα έργα της είναι οι "Πύλες της Times Square" (1995), που θεωρείται σταθμός της αμερικανικής σύγχρονης τέχνης.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στον περίβολο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών εκτίθεται το έργο της "Κλυταιμνήστρα" (1967)

 

  

"Κλυταιμνήστρα"

      

      Στη μακρόχρονη πορεία της έκανε εκθέσεις σε μεγάλα μουσεία και σπουδαίες γκαλλερί στον κόσμο, από το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (ΜοΜΑ), το Withney, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Παρισιού, το Ινστιτούτο Σύγχρονης Τέχνης της Βοστώνης και του Λονδίνου, το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, ως την Εθνική Πινακοθήκη της Αθήνας. 

 

 

 

Στο σταθμό του μετρό στον Ευαγγελισμό, το έργο της, " Mott Street (1983), επηρεασμένο από τη China Town του Μανχάταν

 

 

Πηγές: ethnos.gr, arthag.typepad.com, in2life.gr

 

"Times Square City Scape"

Το δημιουργικό της φάσμα περιλαμβάνει έργα ζωγραφικής και γλυπτικής.

Διαβάστε περισσότερα στο: http://www.in2life.gr/culture/art/article/310935/hrysa.html
Πηγή: www.in2life.gr

Εδραιώθηκε στο διεθνές καλλιτεχνικό σύμπαν με το όνομα Chryssa. Το δημιουργικό της φάσμα περιλαμβάνει έργα ζωγραφικής και γλυπτικής. Πρωτοποριακή στη δουλεία της, χρησιμοποίησε για πρώτη φορά σε εικαστική «γραφή» σωλήνες νέον αλλά και εικόνες της ποπ κουλτούρας όπως διαφημίσεις. Έργα της βρίσκονται σε σημαντικά μουσεία, πινακοθήκες και συλλογές σε ολόκληρο τον κόσμο.

Διαβάστε περισσότερα στο: http://www.in2life.gr/culture/art/article/310935/hrysa.html
Πηγή: www.in2life.gr

Οι πολιτικοί γάμοι ξεπέρασαν τους θρησκευτικούς!

      

      Ο πρώτος που πρότεινε στη χώρα μας τη θέσπιση του πολιτικού γάμου και μάλιστα ως υποχρεωτικού, ήταν ο   Α λ έ ξ α ν δ ρ ο ς   Π α π α ν α σ τ α σ ί ο υ   από τη δεκαετία του '20!  Μια δεύτερη απόπειρα έγινε το 1926 από τον Υπουργό Δικαιοσύνης Ιωσήφ Κούνδουρο, αλλά η πρόταση απορρίφθηκε από το δικτάτορα Πάγκαλο. Απασχόλησε και τη νομοπαρασκευαστική επιτροπή του Αστικού Κώδικα τη δεκαετία του '30, με εισήγηση πάλι του Αλέξανδρου Παπαναστασίου*, χωρίς τελικά να υιοθετηθεί. Αν και σε πολλές χώρες της Ευρώπης ισχύει από τον 18ο αιώνα (και στη Τουρκία από το 1924!), στην Ελλάδα τελικά θεσμοθετήθηκε το 1982 από την κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου, μόνον ως προαιρετικός και  κάτω από αρκετές αντιδράσεις. Τον πρώτο καιρό, τα ζευγάρια που διέβαιναν την πόρτα του δημαρχείου ήταν ελάχιστα και το γεγονός εθεωρείτο αξιοπερίεργο.  

Κι όμως σήμερα, είκοσι δύο χρόνια μετά, οι πολιτικοί γάμοι είναι περισσότεροι από τους θρησκευτικούς. Μετά το 2000 άρχισε να κερδίζει συνεχώς έδαφος, ώσπου, το 2012 έγινε η μεγάλη ανατροπή, βοηθούσης και της οικονομικής κρίσης. Σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), οι πολιτικοί γάμοι ξεπέρασαν για πρώτη φορά τους θρησκευτικούς: 51,8% έναντι 48,2%! Μάλιστα σύμφωνα με τον πρόεδρο της Συντονιστικής Επιτροπής Συμβολαιογραφικών Συλλόγων Ελλάδος, Κ. Βλαχάκη, η τάση συνεχίζει να είναι αυξητική...

                                   Οι αιτίες της ραγδαίας μεταστροφής

 

       Μέχρι πρότινος η αποστροφή στο θεσμό του πολιτικού γάμου, είχε σαν δικαιολογία το ισχυρό θρησκευτικό συναίσθημα και την τήρηση των παραδόσεων. Τώρα, προβάλλεται ως αιτία της μεταστροφής, η οικονομική κρίση και κατά συνέπειαν η αποφυγή ενός  πολυέξοδου θρησκευτικού γάμου με κοσμικότητες. 

Είναι όμως έτσι; Ποιός απαγορεύει στους θρησκευόμενους και στους λάτρεις της παράδοσης την απλή τέλεση ενός  λ ι τ ο ύ   θ ρ η σ κ ε υ τ ι κ ο ύ    μ υ σ τ η ρ ί ο υ;  Όμως, γεγονός είναι, ότι το θρησκευτικό συναίσθημα και η προσήλωση στην παράδοση κατέρρευσαν αμέσως μπροστά στην οικονομική αδυναμία οργάνωσης πολυτελούς γάμου στη βάση της  κ ο ι ν ω ν ι κ ή ς   ε π ί δ ε ι ξ η ς. Αναπόφευκτα εξάγεται το συμπέρασμα, ότι σε μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού μάλλον απουσίαζαν σταθερές αξίες και πεποιθήσεις, με αποτέλεσμα ένα επίπλαστο θρησκευτικό συναίσθημα και όχι τόσο ισχυρές  παραδόσεις, τελικά. Έτσι, η αμηχανία λόγω της αλλαγής του τρόπου ζωής και οι κοινωνικές αγκυλώσεις, οδήγησαν γρήγορα στην πρόσφορη λύση ενός πολιτικού γάμου με την εύκολη προβολή ποικίλων δικαιολογιών. Πολύ περισσότερο τώρα, που, επειδή αποτελεί επιλογή των περισσότερων, ο πολιτικός γάμος είναι πια και κοινωνικά αποδεκτός. 

 

*"Το υποχρεωτικόν του θρησκευτικού γάμου ημπορεί να έχη δικαιολογίαν μόνον εις θεοκρατικόν καθεστώς... Ο γάμος είναι μία σχέσις εντελώς ιδιωτική... δημιουργεί σπουδαιοτάτας νομικάς σχέσεις και υποχρεώσεις και δια την πιστοποίησιν του οποίου είναι συμφέρον να υπάρχουν ωρισμένοι πανηγυρικοί τύποι, οι οποίοι πρέπει να είναι ομοιόμορφοι... Εάν θέλωμεν να εξυψώσωμεν την Εκκλησίαν πρέπει να της δώσωμεν να εννοήση ότι οφείλει να διαμορφωθή κατά τοιούτον τρόπον ώστε να γίνη πράγματι ψυχική άνάγκη των ανθρώπων..." (Αγόρευση του Αλέξανδρου Παπαναστασίου στην επιτροπή σύνταξης του Αστικού Κώδικα στις 29.12.1930.- Πολιτικά Κείμενα Β' σελ. 679)

H πρώτη γυναίκα δήμαρχος στο Παρίσι

     

       Η 54χρονη σοσιαλίστρια Αν Ινταλγκό (Anne Hidalgo), ισπανικής καταγωγής, εξασφάλισε με άνεση τη νίκη στη γαλλική πρωτεύουσα, κερδίζοντας με 54,5% την κεντροδεξιά αντίπαλό της, την 40χρονη Ναταλί Κοσιουσκό Μοριζέ.

      Γεννήθηκε στο Σαν Φερνάντο, μια πόλη κοντά στο Κάντιθ της Ανδαλουσίας, στη νότια   Ι σ π α ν ί α  και ζει στη Λυόν από τα δύο της χρόνια. Οι γονείς της, ένας ηλεκτρολόγος και μια μοδίστρα, μετακόμισαν στη Γαλλία μετά το τέλος του Ισπανικού Εμφυλίου. Ο παππούς της είχε επίσης μεταναστεύσει στη Γαλλία για πολιτικούς λόγους, επειδή το φασιστικό καθεστώς του  Φ ρ ά ν κ ο   τον είχε καταδικάσει σε θάνατο, ποινή που μετατράπηκε αργότερα σε ισόβια.

Η Ινταλγκό σπούδασε νομικά και κοινωνικές επιστήμες και ήταν επί πολλά χρόνια το "δεξί χέρι" του απερχόμενου δημάρχου των Παρισίων, Μπερτράν Ντελανοέ. Διετέλεσε υπουργός επί πρωθυπουργίας Λιονέλ Ζοσπέν και είναι αντιδήμαρχος του Παρισιού από το 2001 μέχρι σήμερα. 

 

Το πολυνομοσχέδιο της τελειωτικής παράδοσης

       

 

        

      Η Συγκυβέρνηση έσπευσε, υπό το βάρος των πιέσεων της τρόικας και κάτω από τις θυελλώδεις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης, να βάλει τις τελευταίες υπογραφές, μην τυχόν "εκπνεύσει" και δεν προλάβει.  Έφερε στη Βουλή το περίφημο πολυνομοσχέδιο με fast trαck διαδικασίες και σχεδόν εν κρυπτώ, χωρίς να υπάρχει χρόνος να μελετηθεί από αυτούς που καλούνται να το ψηφίσουν και χωρίς καμμιά απολύτως διαβούλευση.

Στο πολυνομοσχέδιο - μνημόνιο, μεταξύ άλλων:

- Στοχεύουν σε    ι δ ι ω τ ι κ ο π ο ί σ η   τ ω ν    τ ρ α π ε ζ ώ ν,  μέσω της ανακεφαλαιοποίησής τους, αν και έχουν χρηματοδοτηθεί με πακτωλό δισεκατομμυρίων δημοσίου χρήματος

- Μειώνουν τις ασφαλιστικές εισφορές, στερώντας ένα δις από το ασφαλιστικό σύστημα

- Απελευθερώνουν τις   ο μ α δ ι κ έ ς   α π ο λ ύ σ ε ι ς,  επεκτείνουν το καθεστώς "ενοικίασης" των εργαζομένων και καταργούν διαδοχικά τις τριετίες από τον συνολικό υπολογισμό του μισθού, ώστε αυτός να περιοριστεί στα κατώτερα επίπεδα

- Με πρόσχημα τον εκδημοκρατισμό του συνδικαλιστικού κινήματος εισάγονται διατάξεις με στόχο να περιστείλουν τη συνδικαλιστική δράση, θέτοντάς την σε συνθήκες οιονεί παρανομίας 

- Μετά από 32 χρόνια(!) παραχωρούν στους εργοδότες το δικαίωμα της ανταπεργίας(λοκ άουτ)

- Νέος γύρος σαρωτικών αλλαγών προβλέπεται σε επικουρικές  σ υ ν τ ά ξ ε ι ς,  εφάπαξ και μερίσματα, όπου το ύψος των παροχών θα εξαρτάται κάθε φορά από την οικονομική κατάσταση του Ταμείου!

- Αφανίζονται η εγχώρια κτηνοτροφία και ολόκληρες επαγγελματικές κατηγορίες, ενώ έρχεται μια διατροφική λαίλαπα για τους καταναλωτές μέσω των μέτρων - "φωτιά" που υιοθετήθηκαν από τη λεγόμενη εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ

- Μετατρέπονται σε πλημμελήματα τα κακουργήματα δωροδοκίας και δωροληψίας υπαλλήλων, με αποτέλεσμα να   π α ρ α γ ρ α φ ο ύ ν  δεκάδες ποινικές υποθέσεις διαφθοράς. Σύμφωνα με τη   Ζ ω ή   Κ ω ν σ τ α ν τ ο π ο ύ λ ο υ,   σε αυτή την κατηγορία εμπίπτουν πλείστες υποθέσεις αρμοδιότητας των Οικονομικών Εισαγγελέων, των Εισαγγελέων Διαφθοράς, αλλά και πολύκροτες υποθέσεις που έχουν οδηγήσει στο ακροατήριο ή στην ειρκτή πολλά γνωστά και μη εξαιρετέα πρόσωπα. Ανέφερε  ως παράδειγμα τις εκκρεμείς ποινικές υποθέσεις των εξοπλιστικών συμβάσεων και της Siemens...

 
 

                   Πολιτικοί τριγμοί και γαλακτοκομικοί ...αγώνες

 

      Τελείως "συμπτωματικά" λίγο πριν την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου, είχαμε και άλλες ανεξαρτητοποιήσεις από τους Ανεξάρτητους Έλληνες, συγχρόνως με την παραίτηση του αναπληρωτή Υπουργού Αγρ. Ανάπτυξης Μ. Χαρακόπουλου και με τις απειλές για καταψήφισή του από τον ίδιο και μερικούς άλλους  συμπολιτευόμενους  βουλευτές, αποκλειστικά για το θέμα των διατάξεων που αφορούν το γάλα... Θλιβερή η εικόνα των τελευταίων. Σε ένα κρεσέντο υποκρισίας, πολιτικού αμοραλισμού και ύψιστης γελοιότητας, ενώ μέχρι στιγμής έχουν πει "ναι σε όλα", έδειξαν χαρακτήρα στο ...γάλα! 

 

       Με την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου, δεν πλήττεται μόνο ο κόσμος της εργασίας. Επέρχεται και βίαιη φτωχοποίηση των μεσαίων στρωμάτων, χωρίς τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα, χωρίς να θίγονται ούτε στο ελάχιστο τα συμφέροντα των γνωστών ολίγων που συνεχίζουν απρόσκοπτα να κερδοσκοπούν σε βάρος μας, όπως έκαναν τόσα χρόνια. Η Κυβέρνηση επαγγέλεται κάτι απολύτως αδύνατο: Ανάκαμψη με γονατισμένη την κοινωνία...

Μεσογείτες αγωνιστές του '21

Carl Haag, "Greek Warrior" ("Αρματωλός") - Μουσείο Μπενάκη

                                                            

      

      Τα Μεσόγεια συμμετείχαν ενεργά στον ξεσηκωμό του '21, όπως άλλωστε όλοι οι Έλληνες Αρβανίτες, που αποτέλεσαν τον κορμό της εξέγερσης κατά των Τούρκων.

 

              Εντολές και προτροπές να μην ξεσηκωθούν...

 

      Ξεσηκώθηκαν λίγες μέρες μετά την πρώτη ανταρσία στην Αττική, η οποία έγινε στη Χασιά στις 25 Απριλίου 1821 με ηγέτη το σπουδαίο οπλαρχηγό και μυημένο Φιλικό,   Μ ε λ έ τ η   Β α σ ι λ ε ί ο υ.   Σε επιστολές από Πρόκριτους και τη Μητρόπολη Αθηνών, αναφέρονται τρόποι  αποθάρρυνσης του ξεσηκωμού στα Μεσόγεια: "...να υπάγεις εις τα χωρία όλλα μεσογίων και καταδέματος και δερβενοχωρίων να τους ειπείς εκ μέρους του δεσπότου να ισιχάσουν... είμαστε όλοι τούρκοι και ρομέοι πιστοί της βασιλείας ραγιάδες..." και "...να ευγάλεις ένα άνθρωπον να υπάγη εις τα μεσόγια με γράμμα μας να ισιχάσουν... πρέπει να παύσουν αυτό το κίνημα θέλει να τους δώση μεγάλη ζημίαν...". Ακόμη, να τους προτρέπουν να ασχολούνται με τα χωράφια τους αντί να εξεγείρονται: "...κοινή απόφασις  ότι...να συνάξεται τους περιβολαρέους, τους ζευγήτας και τα άλλλα συναφή να μαζοχτούν να κοιτάξουν την δουλιάν τους ...διότι είναι κοντά το θέρος... και είναι χρεία να συναχθή το ψωμί..."!

 

                                  Γιάννης Ντάβαρης

 

       Ανάμεσα στους ντόπιους οπλαρχηγούς, δεσπόζουσα μορφή είναι αυτή του Γιάννη Ντάβαρη από το Λιόπεσι (Παιανία), ο οποίος συσπείρωσε τους επαναστάτες της περιοχής. Οι Μεσογείτες αποτελούσαν ξεχωριστό σώμα υπό την ηγεσία του, έλαβαν μέρος σε πολλά πολεμικά γεγονότα εντός και εκτός Αττικής και συνεισέφεραν, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στις πηγές,  "εις πράγμα και μετρητά".  Σημειώνονται ιδιαίτερα οι μάχες κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Ακρόπολης κατά του Ομέρ Βρυώνη και κατά του Κιουταχή, μεταγενέστερα. Ακόμη, οι εκστρατείες στον Μαραθώνα, στη Βοιωτία, στην Κάρυστο της Εύβοιας και σε πιο μακρυνές περιοχές. Οι Τούρκοι αποπειρώνται την 1η Ιουλίου 1826 να εισβάλλουν στα Μεσόγεια, όμως "ευρόντες αντίστασιν κατά το Λιώπεσι ωπισθοδρόμησαν..."       

Στον αποκλεισμό της Αθήνας το 1826 από τον Κιουταχή, ο   Μ α κ ρ υ γ ι ά ν ν η ς   αναφέρει, πως ανάμεσα στους πολεμιστές περιλαμβανόταν και ένοπλο μεσογείτικο σώμα από 36 παλληκάρια με επικεφαλής το γιο του Γιάννη Ντάβαρη, Αναγνώστη. Φρουρούσαν μια πολύ σημαντική θέση, το βορεινό προπύργιο της Ακρόπολης. Γράφει:: "...οι Νταβαραίοι εφύλαγον από την πρώτην πόρταν του κάστρου έως το Λιοντάρι".

Ο ίδιος ο - γέρος πια - οπλαρχηγός Γιάννης Ντάβαρης ηγείτο άλλης ομάδας Μεσογειτών έξω από το κάστρο, σώζονται δε και οι σχετικές διαταγές και οδηγίες προς αυτόν από τη Διοικητική Επιτροπή Ανατολικής Ελλάδος με έδρα την Αίγινα.

 

                              Λεηλασίες και καταδιώξεις

 

       Πολύ συχνά οι Μεσογείτες εκκένωναν τα χωριά τους εξαιτίας των συχνών λεηλασιών από τον τουρκικό στρατό και κατέφευγαν στα απέναντι της Αττικής νησιά, πιθανόν σε Άνδρο, Κέα και νησιά του Σαρωνικού, επέστρεφαν δε μόλις εξέλιπε ο κίνδυνος. Σε πιστοποιητικό που χορηγούν οι Μεσογείτες σε Ποριώτη καπετάνιο, γράφουν, πως λόγω επιδρομών του Ομέρ Βρυώνη φυγάδευσε χιλιάδες σε νησί: "...καθόν καιρόν ο Μερβεριόνης με τα στρατεύματά του ώρμησαν εναντίον μας ... έσωσεν ημάς από τον κίνδυνον περιπλέον από πέντε χιλιάδας ψυχάς ανθρώπων αντίκρυ σε νησί...". 

 

                                Κατάλογοι αγωνιστών

 

      Τα Μεσόγεια των σκληροτράχηλων Αρβανιτών, συμμετείχαν σύσσωμα στην Επανάσταση. Από τη μελέτη των αρχείων έχουν βρεθεί μέχρι στιγμής 229 ονόματα αγωνιστών. Όμως ο αριθμός τους θεωρείται μεγαλύτερος, αφού αφενός είναι φυσικό να μην αναγράφονται όλοι οι νεκροί στα πεδία των μαχών και αφετέρου δεν έχει ολοκληρωθεί η μελέτη του αρχειακού υλικού.

Αναλογικά μεγάλος ο αριθμός αγωνιστών σε σχέση με τον πληθυσμό, είναι στο Λιόπεσι (Παιανία), προφανώς και λόγω του οπλαρχηγού Γιάννη Ντάβαρη.

Ιδιαίτερα μεγάλη θεωρείται επίσης και η συμμετοχή των Σπάτων, αφού με 28 οικογένειες, αναφέρονται 29 αγωνιστές! Προσωπικότητες με έντονη αγωνιστική παρουσία στα Σπάτα, είναι ο μοναχός Διον. Χουντουμάδης*, ο παπά Ελευθέριος Βουδουνιώτης* και τα αδέλφια Ιωάννης και Σωτήριος Δημητρίου. Στον κατάλογο των Σπαταναίων πολεμιστών του '21, συναντώνται επίσης τα επώνυμα Κανάκης, Κατζήκας*, Κόλιας, Κώστα, Μαργέτη, Μάρκος, Μάρκου, Μπέκας, Πανούτζος*, Παπαγιάννης, Παππάς, Σιδέρης, Φράγγος.

 

      Η περιφέρεια των Μεσογείων της Τουρκοκρατίας, με τους τραχείς δουλευτές τής γης, δε δίστασε να προσφέρει τα πάντα, έμψυχο και άψυχο υλικό στον Αγώνα. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Μακρυγιάννης, στην πολιορκία των Αθηνών, οι Μεσογείτες πολεμούσαν δίνοντας τη ζωή τους και επίσης αδερφικά μοίραζαν το βιος τους, προκειμένου να συντηρηθούν οι πολιορκημένοι:

"...ήρθαν να σκοτωθούν με τους χωργιανούς τους κι έντυναν κι έθρεφαν τους συμπολίτες τους τους δυστυχισμένους Αθηναίους οπού συναγωνίζονταν εξ αρχής εις τα δεινά της πατρίδος. Και τότε ως αδελφοί μέραζαν το εδικόν τους".

 

 

*Κάποια από αυτά τα επώνυμα έχουν εκλείψει ή επρόκειτο για  προσωνύμια. Όσο για τα "Κατζήκας" και "Πανούτζος", ίσως αποτελούν παραφθορά των σημερινών επωνύμων "Κατσίκης" και "Πανούσης", αντίστοιχα. Επίσης όσα αναφέρονται "Παππάς" σίγουρα πρόκειται για μετάφραση του επωνύμου "Πρίφτης", που σημαίνει παππάς στα αρβανίτικα. 

Πηγές: 

Πρακτικά Β',  Δ' και  Ε' Επιστημονικής Συνάντησης Ν.Α. Αττικής (επιστημονικές ανακοινώσεις των Κ. Πρίφτη "Οι Μεσογείτες στο '21, Κ. Πρίφτη - Λευτέρη Βεκρή "Μεσογείτες Αγωνιστές του ' 21,  μια αρχειακή έρευνα και Κ. Πρίφτη "Γιάννης Ντάβαρης και Αναγνώστης Γιάννη Ντάβαρη", αντίστοιχα). Στα παραπάνω πρακτικά εμπεριέχεται πολύ εκτενής κατάλογος βιβλιογραφίας με πηγές από τα Γενικά Αρχεία του κράτους, Σπυρίδωνα Τρικούπη, Μακρυγιάννη, Εκκλησιαστικά Αρχεία, Δ. Σουρμελή, βιβλία Περιηγητών κ. ά. Ανάμεσα στις πηγές, περιλαμβάνονται και τα βιβλία των Μεσογειτών συγγραφέων, Γ. Χατζησωτηρίου, Δ. Σιδέρη και Μ. Μιχαήλ - Δέδε, που έχουν ασχοληθεί διεξοδικά με το θέμα. Οι ενδιαφερόμενοι για τα πρακτικά όλων των Επιστημονικών Συναντήσεων Ν.Α. Αττικής, μπορούν να τα προμηθευτούν από την Εταιρία Μελετών Νοτιοανατολικής Αττικής ( http://www.emena.gr)   

                                                                                                                                                                                                                                                                                 

Ένα ευτράπελο περιστατικό κατά την Επανάσταση του 21

 

 

       Πρόκειται για  ένα συμβάν στην Κορινθία, που καταγράφεται στα "Αρχεία της Εθνικής Παλιγγενεσίας" και δείχνει κάτω από ποιές συνθήκες εξοικονομούσαν τα στοιχειώδη οι αγωνιστές: Ενώ πολεμούσαν να πάρουν ένα φρούριο από τους Τούρκους, προσπαθούσαν να πείσουν κάποιον Ψωμά να τους δώσει αλεύρι και του υπέγραψαν χαρτί, για πληρωμή μετά την αποκατάστασιν των πραγμάτων της πατρίδος... Ο καημένος νόμιζε, πως αυτό σήμαινε πληρωμή μόλις πέσει το φρούριο. Το φρούριο ναι μεν  έπεσε, αλλά ο Ψωμάς πληρωμή δεν είδε! Γι αυτό και το παρακάτω γραπτό αίτημα στη διοίκηση με τα παράπονά του...

                                                   -------------

 

Ο Γεώργιος Ψωμάς διαμαρτύρεται δια την μη καταβολήν οφειλομένων σε αυτόν χρημάτων

Σεβαστόν Βουλευτικόν,

Προχθές δι άλλης μου αναφοράς παρέστησα εις την Υπερ. Διοίκησιν περί της μεταξύ εμού και των Κορινθίων διαφοράς τού αλευρίου, οπού εν καιρώ χρείας προς αυτούς έδωσα, επί συμφωνία ότι να με πληρώσωσι μετά την πτώσιν εκείνου του φρουρίου. Αυτοί όμως, δεν ηξεύρω πώς, ή ηπατηθέντες ή θέλοντες, έγραψαν ότι να πληρωθώ μετά την αποκατάστασιν των πραγμάτων της πατρίδος. Και εγώ ως αμαθής ηπατήθην μην ηξεύρων την σημασία της λέξεως, εννοών αποκατάστασιν την πτώσιν του φρουρίου. Διό ας ορκισθώσν, αν δε συμφώνησα μετ'αυτών, να πληρωθώ πίπτοντας το φρούριον.

Τη 17η Σεπτεμβρίου 1823, εν Σαλαμίνι

Ο ευπειθής πατριώτης 

Γεώργιος Ψωμάς* 

*Η σχετική σελίδα από τα Αρχεία, εδώ: 

http://paligenesia.parliament.gr/page.php?img=books/tome/09/04903270.gif