Η οργή του Ελύτη για το χαμό του ποιητή Γ. Σαραντάρη στον Πόλεμο του '40

       Ο νομπελίστας ποιητής μας Οδυσσέας Ελύτης  κατατάχθηκε ως ανθυπολοχαγός στον Πόλεμο του ΄40. Πολέμησε στην πρώτη γραμμή του πυρός και μάλιστα προσβλήθηκε από σοβαρό κρούσμα τύφου, φτάνοντας στο χείλος του θανάτου. “Κι αν έζησα το θαύμα, σώθηκα από θαύμα” είπε ο ίδιος χαρακτηριστικά... 

Η συμμετοχή του στον ελληνοϊταλικό πόλεμο το χειμώνα του 1940-41 έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ποιητική του πορεία και αποτέλεσε έμπνευση για αρκετά έργα του, με κορυφαία το «Άξιον Εστί», και  το « Άσμα Ηρωικό και Πένθιμο για τον Χαμένο Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας».

        Όμως τα βιώματα του Ελύτη από τον πόλεμο του ΄40 τον διαμόρφωσαν και ιδεολογικά, καθώς αντελήφθη και μια άλλη συγκλονιστική πραγματικότητα, εκτός από αυτήν του μετώπου: Αυτή της ευνοϊκής μεταχείρισης κάποιων γόνων αθηναϊκών οικογενειών, που παρέμεναν βολτάροντας στην πρωτεύουσα, την ίδια στιγμή που τα παιδιά του ελληνικού λαού άφηναν τα κόκκαλά τους στα αλβανικά βουνά.

Ιδιαίτερα συντετριμένος υπήρξε για το θάνατο του νέου αλλά σπουδαίου ποιητή και φίλου του,  Γιώργου Σαραντάρη. Εκτός το ποίημα που έγραψε αφιερωμένο σ' αυτόν, έκανε επίσης ειδική μνεία στο έργο του, Ανοιχτά Χαρτιά (εκδ. Ίκαρος 1974), με ένα δριμύτατο κατηγορητήριο εναντίον των στρατιωτικών αρχών, που κράτησαν στην Αθήνα τους θαμώνες των ζαχαροπλαστείων και έστειλαν στο μέτωπο το φιλάσθενο Σαραντάρη, σε βέβαιο θάνατο, στην ηλικία των 33 ετών... 

 

 

 

Γιώργος Σαραντάρης

 

 

 

                           Το "κατηγορώ" του Ελύτη για το θάνατο του Σαραντάρη

 

 

«…Ήταν η πιο άδικη απώλεια. ..... Όμως θέλω τη στιγμή αυτή, απροκάλυπτα, να καταγγείλω το επιστρατευτικό σύστημα που επικρατούσε την εποχή εκείνη και που, δεν ξέρω πως, κατάφερε να κρατήσει στα Γραφεία και στις Επιμελητείες όλο τα χοντρόπετσα θηρία των αθηναϊκών ζαχαροπλαστείων και να ξαποστείλει στην πρώτη γραμμή το πιο αγνό κι ανυπεράσπιστο πλάσμα. Έναν εύθραυστο διανοούμενο που μόλις στεκότανε στα πόδια του, που είχε όμως προφτάσει να κάνει τις πιο πρωτότυπες και γεμάτες από αγάπη σκέψεις για την Ελλάδα και το μέλλον της. 

Ήταν σχεδόν μια δολοφονία. Ο Γιώργος Σαραντάρης ήταν διπλωματούχος ιταλικού πανεπιστημίου- ο μόνος ίσως σε ολόκληρο το στράτευμα-, θα μπορούσε να ‘ναι περιζήτητος σε οποιαδήποτε από τις Υπηρεσίες που είχαν αναλάβει την αντικατασκοπεία, ή την ανάκριση των Ιταλών αιχμαλώτων. Αλλά όχι. Έπρεπε να φορτωθεί το γυλιό και τον οπλισμό των τριάντα οκάδων, για να χαθεί παραπατώντας μέσα στα χιονισμένα φαράγγια ένας ακόμη ποιητής, ένας ακόμη αθώος στο δρόμο του μαρτυρίου. 

Φαίνεται ότι πέρασε φριχτές ώρες. Τα χοντρά μυωπικά του γυαλιά, που χωρίς αυτά δεν μπορούσε να κάνει βήμα, τα ‘χασε μέσα στην παραζάλη....  Απόμεινε σαν το κατατρεγμένο πουλί μέσα στην παγωνιά. Χωρίς να βαρυγκομήσει. Χωρίς να ξεστομίσει ένα πικρό λόγο. Περήφανος, μ’ ένα σώμα ελάχιστο και μια μεγάλη ψυχή, που τον κράτησε όσο που να τραγουδήσει ακόμη λίγο: «εγώ που οδοιπόρησα με τους ποιμένες της Πρεμετής»- κι ύστερα ν’ ανεβεί Στους τόπους “που αναγγέλλουν τον ουρανό και συνομιλούν με τον ήλιο”…»*. 

 

 

 

 

                                        Γιώργος Σαραντάρης

          Αποτελεί μια σπουδαία προσωπικότητα των γραμμάτων μας, της Γενιάς του '30. Υπήρξε ποιητής φιλόσοφος, δοκιμιογράφος. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια στην Ιταλία, όπου έλαβε και διδακτορικό. Στην Ιταλία έζησε από το 1910 έως το 1931. Εκεί αρχικά έγραψε ποιήματά του στην ελληνική γλώσσα και δημοσίευσε επίσης ποιήματα στην ιταλική και γαλλική γλώσσα. 

Επέστρεψε το 1931 στην Ελλάδα και εισήλθε στους λογοτεχνικούς κύκλους. Εμφορούμενος από αισθήματα φιλοπατρίας συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο, στην πρώτη γραμμή του Αλβανικού μετώπου, όπου λόγω των κακουχιών αρρώστησε βαριά από τύφο. Μεταφέρθηκε στην Αθήνα, όπου πέθανε το 1941.

Ο Γώργος Σαραντάρης, στη σύντομη ζωή του, κατάφερε να δώσει ένα πλούσιο και πολυσχιδές έργο, με τον ευαίσθητο, λιτό και πρωτοποριακό του λόγο, αλλά και τον εύστοχο προβληματισμό που χαρακτηρίζει τα δοκίμιά του.

Το έργο του επηρέασε την ελληνική ποίηση βαθιά και ουσιαστικά. Αυτή ακριβώς η συμβολή του αναγνωρίστηκε από τον Οδυσσέα Ελύτη, ο οποίος επηρεάστηκε ιδιαίτερα από τις συμβολικές εικόνες που κυριαρχούν στο έργο τού πρόωρα αδικοχαμένου ποιητή.

 

 

                                             -----------

 

 

*Οι στίχοι που αναφέρει ο Ελύτης είναι απόσπασμα από ποίημα - ίσως το τελευταίο - που είχε γράψει ο Σαραντάρης στο Μέτωπο (συγκινητική η μαρτυρία συμπολεμιστή του, εδώ: http://www.toperiodiko.gr/γιώργος -σαραντάρης-ιταλός-έλληνας-ή-σ/

 

 

 

Πηγές: 

thebelbo.wordpress.com, poem-for-you.blogspot.gr, itzikas.wordpress.com, en-texnon.blogspot.gr, toperiodiko.gr

 

 

 

Έξι φορές πάνω από το μέσο όρο παγκοσμίως(!) τα φυτοφάρμακα στην Κρήτη

 

 

 

      Τρεις χιλιάδες τόνοι φυτοφαρμάκων καταναλώνονται ετησίως στην Κρήτη, με τον όγκο αυτό να είναι 6πλάσιος σε σύγκριση με τη μέση παγκόσμια  κατανάλωση. Οι μελέτες και έρευνες στην Κρήτη δείχνουν αύξηση στους καρκίνους, τα αυτοάνοσα, τα νευροεκφυλιστικά νοσήματα, εξαιτίας των φυτοφαρμάκων.Επίσης στη χώρα μας, κάθε ημέρα 5 άτομα δηλώνονται στο Εθνικό Κέντρο Δηλητηριάσεων με συμπτώματα δηλητηρίασης από φυτοφάρμακα, εκ των οποίων τα 2 είναι παιδιά...

 

Ο παιδοχειρουργός και μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Τοξικολογίας,  Δημ.Πετράκης αναφέρεται και στις απλές κινήσεις και στις συνηθισμένες πρακτικές, που έχουν συνέπειες στην υγεία αλλά και στο περιβάλλον: 

 "Λίγο αδιάλυτο φυτοφάρμακο που ακουμπάει το χέρι του αγρότη, φάρμακο που δε χρησιμοποιήθηκε αδειάζεται στην άκρη του χωραφιού και περνάει στον υδροφόρο ορίζοντα και η άδεια συσκευασία καταλήγει στα σκουπίδια χωρίς κανένα μέτρο προφύλαξης". 

 

Όπως δήλωσε ο κ. Πετράκης, στη μέση μπαίνουν χρήματα και συμφέροντα, αφού η υπερκατανάλωση φυτοφαρμάκων στο νησί ανέρχεται στο ιλιγγιώδες ποσό των 50.000 ευρώ ημερησίως!  

 

 

                        Ημερίδα για τα προβλήματα λόγω των φυτοφαρμάκων

 

 

      Στις 17 Νοεμβρίου 2018, στη Σητεία,  διοργανώνεται επιστημονική ημερίδα, με θέμα «Οι Επιπτώσεις της Έκθεσης σε Φυτοφάρμακα στην Υγεία και στο Περιβάλλον», με τη συμμετοχή διακεκριμένων ομιλητών και υπό την αιγίδα της Ελληνικής Εταιρείας Τοξικολογίας, της Περιφέρειας Κρήτης και της 7ης Υγειονομικής Περιφέρειας Κρήτης. 

Μεταξύ των διοργανωτών, το Εργαστήριο Τοξικολογίας της Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Κρήτης, ο Ιατρικός Σύλλογος Σητείας, η Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Σητείας κ.ά. 

Στο πλαίσιο των παράλληλων δράσεων της ημερίδας θα πραγματοποιηθεί έκθεση έργων ζωγραφικής  παιδιών με τίτλο «Παιδί και φυτοφάρμακα».

 

 

Πηγές: cretalive.gr, ert.gr

 

6 στους 10 Έλληνες πιστεύουν στο ξεμάτιασμα για τον πονοκέφαλο!

        Μάλλον είναι άλλη μια πρωτιά για τη χώρα μας: Σύμφωνα με έρευνα της Ελληνικής Εταιρίας Κεφαλαλγίας, που έγινε σε δείγμα 10.000 πολιτών και ενόψει της Παγκόσμιας Ημέρας Κεφαλαλγίας στις 12 Σεπτεμβρίου, το 60% πιστεύει ότι η λύση για την αντιμετώπιση του πονοκέφαλου είναι το ξεμάτιασμα. 

 

 

Είναι γεγονός, ότι αυτές τις ιστορίες με τα ξεματιάσματα (ακόμα και τηλεφωνικά!) τις βλέπουμε συχνά γύρω μας, αλλά δύσκολα φανταζόμασταν, ότι το ποσοστό είναι τόσο υψηλό, εν έτει μάλιστα 2018! 

 

Το θέμα συντηρείται όχι μόνο από αφελείς ή χαμηλής παιδείας άτομα ή από από διάφορους επαγγελματίες κομπογιαννίτες με σκοπό το κέρδος, αλλά  και από την ίδια την ελληνική ορθόδοξη εκκλησία. Μάλιστα, η εκκλησία έχει και ειδικές ...ευχές και συγχρόνως, προτρέπει τους πιστούς να απευθύνονται μόνο σε ιερωμένους για ξεμάτιασμα, διότι αν πάνε σε λαϊκούς, π.χ. στη γειτόνισσα, τότε αυτό είναι, λέει, αμαρτία. 

 

 

                                              Επαγγελματικές διαφημίσεις ...ξεματιάσματος

 

 

Το απίστευτο είναι, πως όλοι οι παραπάνω, η κάθε κυρά Μαρία, το κάθε μέντιουμ, ο κάθε παπά - Γιώργης δεν αναλαμβάνει μόνο τη "θεραπεία" του πονοκέφαλου, αλλά συγχρόνως παίρνει και την ευθύνη της διάγνωσης. Έτσι,  αποφαίνεται ή προεξοφλεί, ότι η συγκεκριμένη κεφαλαλγία δεν είναι προάγγελλος π.χ. εγκεφαλικού, όγκου, ανευρύσματος, αιματώματος κλπ., αλλά οφείλεται στο κακό μάτι, οπότε αρκεί ένα ξεμάτιασμα.

 

 

 

      Δυστυχώς, το όλον θέμα, εκτός από ντροπή, εκτός από κωμικό, είναι και βαθύτατα τραγικό....

Σίγησε η θρυλική φωνή της σόουλ, Αρίθα Φράνκλιν

 

 

 

 

      Η Αρίθα Φράνκλιν, η αδιαμφισβήτητη βασίλισσα της σόουλ μουσικής, άφησε σήμερα την τελευταία της πνοή σε ηλικία των 76 ετών, στο σπίτι της στο Ντιτρόιτ, από προχωρημένο καρκίνο στο πάγκρεας.

Τραγουδίστρια, συνθέτρια και πιανίστρια, ήταν φημισμένη για τις σόουλ ηχογραφήσεις της. Είχε τραγουδήσει επίσης τζαζ, ροκ, μπλουζ, ποπ, γκόσπελ, μέχρι και όπερα. Κέρδισε 20 βραβεία Γκράμι και υπήρξε ευρύτατα αναγνωρισμένη για το γεμάτο πάθος ερμηνευτικό της στυλ, και τις φωνητικές της δυνατότητες.

 

 

 

 

      Η Φράνκλιν γεννήθηκε το 1942 στο Μέμφις του Τενεσσί. Τραγουδούσε από μικρή στην ενορία της και γρήγορα χαρακτηρίστηκε ως παιδί - θαύμα για την χαρισματική φωνή της, και τις ικανότητές της στο πιάνο και από την ηλικία των δεκατεσσάρων υπέγραψε το πρώτο της συμβόλαιο. 

 

 

 

     Τη δεκαετία του ‘60, η τραγουδίστρια έγινε ακτιβίστρια των πολιτικών δικαιωμάτων και σύμβολο της μαύρης υπερηφάνειας και πρωτοστάτησε στη διεκδίκηση των γυναικείων δικαιωμάτων. Από τους ύμνους του φεμινισμού μέχρι τα οδυνηρά τραγούδια της αγάπης και από τις πολιτικές δηλώσεις στις πνευματικές αναζητήσεις, έγινε η ψυχή και η καρδιά της Αμερικής.

 

 

 

Η Πομπηία της Ανατολικής Αττικής

       Τίς πταίει; Και όμως, η απάντηση δεν είναι τόσο δύσκολη. 

 

       Η πυρκαγιά δεν αντιμετωπίστηκε δυναμικά εγκαίρως, σχέδιο οργανωμένης εκκένωσης ανύπαρκτο, παροχή σωστικών μέσων από στρατό και λιμενικό ανεπαρκής και με εγκληματική καθυστέρηση...

 

       Η εικόνα των  αρμοδίων, αποκαρδιωτική. Μια περιφερειάρχης, εξαφανισμένη, που ούτε καν αισθάνθηκε την ανάγκη να απαντήσει στα εύλογα ερωτήματα, ο αρμόδιος υπουργός μιλάει για ακραία φυσικά φαινόμενα, ο αριθμός των αγνοουμένων ...αγνοείται.

       Αν προσθέσουμε σε αυτά και τα χρόνια προβλήματα, όπως τους άναρχους οικισμούς, τις εντάξεις στο σχέδιο χωρίς αντίστοιχες υποδομές, αλλά και τον αδικαιολόγητο εφησυχασμό των κατοίκων, που αρκέστηκαν μόνο στον ιδιωτικό τους χώρο, χωρίς ποτέ να απαιτήσουν ασφαλείς σύγχρονους οικισμούς, τότε έχουμε τα αίτια του κακού. 

 

      Θυμάται άραγε κανείς σήμερα τον αείμνηστο Αντώνη Τρίτση, που, μεταξύ πολλών άλλων, νομοθέτησε με τον Ν. 1337/83 κάθετες προσβάσεις στη θάλασσα σε τακτές αποστάσεις μεταξύ τους; Αυτά λησμονήσαμε και αυτά πληρώνουμε.

Έγκλημα και όχι αυτοκτονία ο θάνατος του στελέχους τής VODAFON Κ. Τσαλικίδη

 

      Δεκατρία ολόκληρα χρόνια μετά, η Εισαγγελία Πρωτοδικών αποφαίνεται, ότι ο θάνατος του  Κώστα Τσαλικίδη ήταν αποτέλεσμα εγκληματικής ενέργειας και όχι αυτοκτονία, όπως είχε κριθεί μέχρι τώρα και προχώρησε στην άσκηση ποινική δίωξης κατά αγνώστων, για ανθρωποκτονία από πρόθεση, μετά από σχετική παραγγελία του Εισαγγελέα Εφετών, Γρηγόρη Πεπόνη, ο οποίος ερεύνησε για τρίτη φορά την υπόθεση.  Όπως είναι γνωστό, ο Κ. Τσαλικίδης βρέθηκε απαγχονισμένος στο σπίτι του, στις 9 Μαρτίου 2005, λίγο πριν αποκαλυφθεί η υπόθεση των υποκλοπών με την εγκατάσταση παράνομου λογισμικού στη VODAFON. 

Η έρευνα, διατάχθηκε αμέσως μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που δικαίωσε την οικογένεια του Κώστα Τσαλικίδη, κρίνοντας, ότι το Ελληνικό Δημόσιο υποχρεούται σε αποζημίωσή τους, διότι προέβη σε πλημμελή έρευνα για τα αίτια του θανάτου του, παραβιάζοντας τη διάταξη περί σεβασμού της ανθρώπινης ζωής.

Να σημειωθεί ότι κατά τις προηγούμενες έρευνες, δύο άλλοι εισαγγελείς είχαν αποφανθεί, πώς το στέλεχος της VODAFON αυτοκτόνησε, κρίση που δεν δέχτηκε ποτέ η οικογένειά του, η οποία από την αρχή υποστήριζε, ότι πρόκειται περί εγκληματικής ενέργειας συνδεόμενης με την υπόθεση των υποκλοπών.

 

 

 

Νίκος Κωνσταντόπουλος: O Τσαλικίδης δολοφονήθηκε γιατί είχε στοιχεία

 

 

 

      Ο συνήγορος της οικογένειας Τσαλικίδη, Ν. Κωνσταντόπουλος, χαρακτήρισε εγκληματική την ευθύνη όσων μετείχαν στη συγκάλυψη αυτής της υπόθεσης, μιλώντας στο "Ραδιόφωνο 24/7, στην εκπομπή "Παιχνίδια εξουσίας" των Β. Σκουρή και Α. Σπανού: 

 

 "Όλα τα στοιχεία βοούσαν, ότι δεν πρόκειται για αυτοκτονία. Η πίστη της οικογένειας ήταν ακλόνητη και διεκδίκησαν την υπεράσπιση της αλήθειας. Όταν αποκαλύφθηκε το τραγικό γεγονός, ουδέποτε από κανέναν εκπρόσωπο της Δικαιοσύνης και Πολιτείας ελέγχθηκε ο ρόλος του κ. Κορωνιά και η καταστροφή των πειστηρίων. Από την πρώτη στιγμή, υιοθετήθηκε η θεωρία της αυτοκτονίας. Έχουν μεγάλη ευθύνη οι τότε εισαγγελείς Παπαγγελόπουλος και Διώτης που δεν θέλησαν να ερευνήσουν την υπόθεση. Ευτυχώς υπήρξαν άλλοι που θέλησαν να την ερευνήσουν. Χρειάστηκε να προηγηθεί απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που απεφάνθη ότι η ελληνική πολιτεία δεν προστάτευσε τα δικαιώματα. Η προσπάθεια συγκάλυψης έγινε, επειδή ο θάνατος του Τσαλικίδη ήταν συνδεδεμένος με την υπόθεση των υποκλοπών. Είναι καί οικονομική κατασκοπεία καί υπονόμευση προτεραιοτήτων θεμάτων εξωτερικής πολιτικής". 

 

 

 

Πηγές: HuffPost Greece, news247.gr

Μάνος Χατζηδάκις, σαν σήμερα...