Σεπτέμβρης στην Αρτέμιδα....

 

Συννεφιασμένη ανατολή στην Αρτέμιδα... 

Η εικόνα ενός πλεούμενου, που αρμένιζε σήμερα με ένα πανύψηλο φωτισμένο κατάρτι, εντυπωσίασε!

 

 

 

Νικηφόρος Λύτρας: " Επιστροφή από το πανηγύρι"

 

                            

 

 

       Η "Επιστροφή από το πανηγύρι" είναι ένα από τα πιο γνωστά έργα του σπουδαίου Έλληνα ζωγράφου Νικηφόρου Λύτρα, ζωγραφισμένο περίπου μεταξύ 1865 και 1872. Το έργο αυτό θεωρείται σταθμός της ελληνικής ηθογραφίας του 19ου αιώνα και ανήκει στη συλλογή του Ιδρύματος Κουτλίδη στην Εθνική Πινακοθήκη.

Απεικονίζεται μια οικογένεια, ο πατέρας, η μάνα και τα δυο τους παιδιά που επιστρέφουν από ένα πανηγύρι στην Πεντέλη.Όλοι φορούν τις γιορτινές τοπικές φορεσιές τους. Ο πατέρας κάθεται πάνω στο γαϊδουράκι, που είναι στολισμένο με πλουμιστές κουβέρτες και παίζει το λαγούτο. Από το σαμάρι κρέμεται ένα φλασκί για το κρασί. Η μάνα ακολουθεί πεζή με το μικρότερο παιδί στους ώμους, το οποίο κρατάει ένα κουλούρι από το πανηγύρι. Το μεγαλύτερο αγόρι περπατά πλάι στη μητέρα και συνοδεύει τους ήχους του λαγούτου με τη φλογέρα του. Ένα χαρούμενο σκυλί προηγείται της συντροφιάς. 

Στη τεχνοτροπία, διακρίνεται η ζωντανή απόδοση των χαρακτήρων, η χρήση έντονων παραδοσιακών χρωμάτων (κόκκινο, λευκό, μαύρο) και η ατμοσφαιρική απεικόνιση του τοπίου. 

 Πηγή: https://www.facebook.com/nationalgalleryathens

 

 

Σπάτα: Μια βραδιά για τον Μάνο Χατζηδάκι

 

         

       Ο Σύλλογος Γυναικών Σπάτων διοργανώνει μια ξεχωριστή εκδήλωση αφιερωμένη στα 100+1 χρόνια από την γέννηση του Μάνου Χατζιδάκι.

Μια βραδιά μνήμης και συγκίνησης γεμάτη μελωδίες, λόγο και εικόνες από τη ζωή και το έργο του μεγάλου δημιουργού, με παράλληλη έκθεση φωτογραφικού υλικού από οικογενειακά άλμπουμ.

Στο πάνελ της παρουσίασης, ο σκηνοθέτης Δ. Βερνίκος, ο δημοσιογράφος Γ. Αλαμανής και οι συγγενείς του Μάνου Χατζηδάκι, Μαριλένα Γύπαρη - Τσαντήλα, Μαριλένα Γυπαράκη και Πηνελόπη Κωστογιάννη.

 Τα τραγούδια θα αποδώσει η Μικτή Πολυφωνική Χορωδία Σπάτων Αρτέμιδος, με μαέστρο την Γρηγορία Δέδε. Στο πιάνο η Θάλεια Αθανίτη και φωνή η Κατερίνα Μελίτη και ο βαρύτονος Αντώνης Αληγιάννης.

                              

Ανάσταση σε χωριό της Αττικής (πίνακας του 1932)

 

 

                                     

 

 

        Πρόκειται για τον πίνακα "Ανάσταση" του Ουμβέρτου Αργυρού* το 1932, λάδι σε καμβά και βρίσκεται στη συλλογή της Εθνικής Τράπεζας. 

 

Η σκηνή αποδίδεται με έντονη την αίσθηση του φωτός των κεριών και απεικονίζει την Ανάσταση, αναμφίβολα σε κάποιο  χ ω ρ ι ό  τ η ς   Α τ τ ι κ ή ς.  Το μαρτυρά η χαρακτηριστική φορεσιά - πιθανόν μεσογείτικη - που φορούν οι γυναίκες: κοσμήματα στο μέτωπο ("ξελίκι") και στο στήθος, ο "τζάκος" η "γρίζα", το γιορτινό μαντήλι ("μπόλια")...

 

 

 

* Ο Ουμβέρτος Αργυρός (Καβάλα 1884-Αθήνα 1963), υπήρξε μαθητής του Νικηφόρου Λύτρα και του Γεωργίου Ροϊλού στο Σχολείο των Τεχνών (μετέπειτα Σχολή Καλών Τεχνών) από το 1900 έως το 1904, συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία του Μονάχου και το 1929 εξελέγη   Καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Ανάμεσα στους μαθητές του και ο Γιάννης Μόραλης. 

Οι πίνακές του διακρίνονται για τη λυρική διάθεση με ιμπρεσιονιστικές πινελιές. Η θεματολογία του περιλαμβάνει προσωπογραφίες, τοπία, ηθογραφικά, εικόνες της καθημερινής ζωής και είναι επίσης πολύ γνωστά τα πολεμικά του θέματα από το έπος του '40. 

Ανήκει στους τελευταίους εκπροσώπους της Σχολής του Μονάχου.

 

 

 

Αυτό το Σάββατο στα Σπάτα: μια μαγευτική βραδιά πιάνου

                                        

 

 

ΡΕΣΙΤΑΛ ΠΙΑΝΟΥ

Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Σάββατο 21 Μαρτίου 2026, στις 20:30

      Το Meleagris Art Festival μας προσκαλεί σε μια βραδιά, με τον διακεκριμένο πιανίστα Ιωάννη Ποταμούση:
Στο πρώτο μέρος, οι «Μουσικές Στιγμές» του Sergei Rachmaninov ξεδιπλώνουν έναν κόσμο γεμάτο λυρισμό, μεταφέροντάς μας από τη μελαγχολική ενδοσκόπηση στην εκρηκτική ένταση.
Η κορύφωση έρχεται με τη μνημειώδη Σονάτα σε Σι Ελάσσονα του Franz Liszt. Ένα υπαρξιακό δράμα που ισορροπεί ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι, μια «φαουστική» αναμέτρηση με το πεπρωμένο που οδηγεί από τα δεσμά της ανθρώπινης πάλης στην τελική λύτρωση.
Μια σπάνια ερμηνευτική εμπειρία, όπου το πιάνο μεταμορφώνεται σε ζωντανό οργανισμό, γεφυρώνοντας το εφήμερο με το αιώνιο. σε μια βραδιά υψηλής καλλιτεχνικής και συναισθηματικής έντασης. 

Μετά την εκδήλωση, θα υπάρχει πλούσιος μπουφές από τοπικά εδέσματα και κρασί από το τοπικό οινοποιείο ΕΥΟΙΝΟΣ.

Εισιτήριο, 20 ευρώ.

Το Αγρόκτημα Μελεαγρίς θα είναι ανοικτό μια ώρα πριν την έναρξη της συναυλίας, για να καλωσορίσει όποιον θέλει να το επισκεφθεί νωρίτερα. 

 

 

                              

Ακυρώθηκε η εργολαβία για αντιπλημμυρικά έργα στον ποταμό Ερασίνο της Βραυρώνας

 

     Το Υπουργείο Υποδομών ακύρωσε τη σύμβαση με την κοινοπραξία που είχε αναλάβει το έργο μετατροπής της κοίτης του Ερασίνου ποταμού στη Βραυρώνα, από φυσική σε τεχνητή. Ανάμεσα στις αιτίες η παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων - που θα χρηματοδοτούσε το έργο-, μετά από καταγγελίες πολιτών και φορέων για τις σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις, αλλά και η συσσώρευση αντιδράσεων και αρνητικών γνωμοδοτήσεων. 

Το έργο εντάχθηκε στα αντιπλημμυρικά που σχεδίασε το υπουργείο Υποδομών το 2018, παρότι δε διατρέχει καμιά αστική περιοχή. Πρόκειται για ρέμα που διασχίζει μόνο χωράφια, μακριά από κατοικημένες περιοχές, και είναι πηγή ζωής τροφοδοτώντας τους προστατευόμενους υγρότοπους της Βραυρώνας. Το έργο διευθέτησης του Ερασίνου θεωρείται, ως ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα έργου που σχεδιάστηκε όχι με επιστημονικά, αλλά με πολιτικά και εργολαβικά κριτήρια.... 

Περιβαλλοντικοί φορείς, όπως η Κίνηση για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας κ.ά. επισημαίνουν, πως η διάλυση της σύμβασης για τη διευθέτηση του Ερασίνου αποτελεί μια μεγάλη περιβαλλοντική και κλιματική νίκη.

 

                                            Ο αρχαιολογικός χώρος της Βραυρώνας

 

     Σχετικά με το θέμα, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ανατολικής Αττικής αναφέρει μεταξύ άλλων, πως οι διοικητικές πράξεις προστασίας καθώς και τα πρακτικά μέτρα που έχουν ληφθεί, συνετέλεσαν στη συνολική και ισόρροπη προστασία του χώρου, ακολουθώντας την αρχή του αλληλένδετου μεταξύ του φυσικού περιβάλλοντος και των μνημείων, όπως εξαρχής την είχαν συλλάβει και αναδείξει οι αρχαίοι Έλληνες.

Και επισημαίνει χαρακτηριστικά: 

 

"Ωστόσο, από το 2019 και εξής επιχειρείται να διαχωριστεί ο φυσικός από τον πολιτιστικό χαρακτήρα της περιοχής και να τεθεί το δίλημμα της προστασίας διαζευκτικά, είτε του φυσικού είτε του πολιτιστικού περιβάλλοντος. Κάτι τέτοιο δεν υποστηρίζεται από τα αποτελέσματα της πρακτικής για την προστασία που εφαρμόστηκε επί δεκαετίες και διατήρησε τόσο τις αρχαιότητες όσο και το φυσικό περιβάλλον. Προκύπτει, λοιπόν, ως επιτακτική ανάγκη η ισόρροπη αντιμετώπιση του προβλήματος. Πολύ περισσότερο, όταν πρόκειται για τα μνημεία ενός σημαντικού αρχαίου ιερού, το οποίο εκ των πραγμάτων είναι αναντικατάστατο και οφείλουμε, σύμφωνα με την ηθική, ιστορική, αλλά και θεσμική (Ν. 4858/2021) υποχρέωσή μας, να το παραδώσουμε στις επόμενες γενεές μέσα στο φυσικό του περιβάλλον".

Ραφήνα: Σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα

 

    

 

 Σκελετός ιπποειδούς στον πυθμένα του λάκκου

      

 

 

      Κατά τις σωστικές ανασκαφές που πραγματοποιεί από το 2024 η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ανατολικής Αττικής, στο πλαίσιο "Διευθέτηση - Οριοθέτηση Ρέματος Ραφήνας, αποκαλύφθηκε μια εξαιρετικά σημαντική ταφή σε πίθο της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού (3.200 - 2000 π. Χ.). 

      

 

Τα οστά πάνω σε στρώμα από άμμο και βότσαλα

             

 

      Ο πίθος είχε τοποθετηθεί σε λάκκο διανοιγμένο στη νότια όχθη του ρέματος. Έχει ύψος 1,74 μ., φέρει οριζόντιες λαβές στη ζώνη της κοιλιάς, καθώς και ανάγλυφη διακόσμηση γύρω από τον λαιμό και τις λαβές. Το στόμιό του σφραγιζόταν από ισχυρό ημικυκλικό τοίχο κατασκευασμένο από ποταμίσιες κροκάλες, ενώ δύο μεγάλοι λίθοι με μικρότερους πλακοειδείς ανάμεσά τους σχημάτιζαν ψευδόθυρα προς το εσωτερικό του αγγείου με παραστάδες και κατώφλι. Στο εσωτερικό του, πάνω σε στρώμα από άμμο και βότσαλα, βρέθηκαν οστά από δύο ανθρώπους, καλυμμένα από μεγάλους λίθους που καταλάμβαναν σχεδόν όλο τον διαθέσιμο χώρο. Στα κτερίσματα περιλαμβάνονται χάλκινη λαβίδα, ωοειδής πλακοειδής λίθος (τράπεζα), αιχμές οψιανού* (είδος πετρώματος που μοιάζει με γυαλί) και αγγεία. 

 

 

Ο πίθος και ο ημικυκλικός τοίχος γύρω από το στόμιο

      Σε απόσταση περίπου 2 μ. νοτιοανατολικά του πίθου εντοπίστηκε μεγάλος κυκλικός λάκκος με μακρόχρονη χρήση και ίχνη καύσης. Στο άνω τμήμα του βρέθηκε βουκράνιο** μαζί με κεραμική και χάλκινα νομίσματα ιστορικών χρόνων, ενώ κοντά στον πυθμένα, πάνω σε παχύ στρώμα καύσης, αποκαλύφθηκαν σκελετός ιπποειδούς και οστά μικρότερων ζώων. Η αρχαιολογική μελέτη σε συνδυασμό με  τη ζωοαρχαιολογική και τις αναλύσεις των φυσικών επιστημών, αναμένεται να φωτίσει πιθανές τελετουργικές πρακτικές με θυσίες ζώων, καθώς και τη διαχρονική ιερότητα του χώρου. 

Η ανασκαφή στην όχθη του ρέματος

 

      Η ιδιαίτερη φροντίδα στη διαμόρφωση του μνημείου αντανακλά το σεβασμό προς τους νεκρούς. Η ταφή αυτή προσφέρει πολύτιμα στοιχεία για την ποικιλία των ταφικών εθίμων της 3ης χιλιετίας στην Αττική, όπως επίσης για τις κυκλαδικές και ανατολικές επιρροές.

 Τα πρόσφατα ευρήματα στις όχθες του ρέματος προσφέρουν πλέον νέα δεδομένα για την κοινωνική οργάνωση και τις μεταθανάτιες αντιλήψεις των κοινοτήτων της περιοχής...

*είδος πετρώματος που μοιάζει με γυαλί 

**διακοσμητικό και αρχιτεκτονικό στοιχείο με  μορφή κερασφόρου ταυροκεφαλής 

 

 Πηγή: Η ανακοίνωση του Υπουργείου Πολιτισμού

 

Για το φρικτό δυστύχημα στην Αρτέμιδα

 

                          

 

      Συγκλονίστηκε το πανελλήνιο με το φρικτό τροχαίο δυστύχημα πριν λίγες μέρες, επί της κεντρικής λεωφόρου στην Αρτέμιδα: ένας 24χρονος, που μόλις είχε τελειώσει το μεταπτυχιακό του και ήδη εργαζόταν στην οικογενειακή επιχείρηση, σκοτώθηκε επί τόπου. Άλλα τρία άτομα τραυματίστηκαν και ανάμεσά τους μία 21χρονη κοπέλα που νοσηλεύεται σε βαριά κατάσταση. 

Ο 29χρονος δράστης, υπό την επήρεια αλκοόλ και κοκαΐνης, οδηγούσε με πολλαπλάσια ταχύτητα από το όριο των 30 χιλιομέτρων,  παρεξέκκλινε από τη φρενήρη πορεία του και παρασύροντας άλλα σταθμευμένα οχήματα, συγκρούστηκε με το σταθμευμένο αυτοκίνητο των θυμάτων, προκαλώντας την ανείπωτη τραγωδία... 

                                  Το πλούσιο ποινικό παρελθόν του δράστη

 

       Ο 29χρονος είχε συλληφθεί πολλές φορές στο παρελθόν και είχε ξεκινήσει την παραβατικότητα από τα 13 του με κλοπή δίκυκλου και συνέχισε με διακεκριμένες περιπτώσεις κλοπών, κατοχή και χρήση ναρκωτικών, διακίνηση ναρκωτικών, εμπλοκές σε σοβαρά τροχαία, όπως το 2020, όπου έχοντας κάνει χρήση κάνναβης, ενεπλάκη σε τροχαίο στη Βραυρώνα, με αποτέλεσμα βαρύ τραυματισμό του συνοδηγού του. Επίσης το2022, σχηματίστηκε σε βάρος του δικογραφία και για ηλεκτρονικές απάτες

 Και παρ' όλα αυτά, κυκλοφορούσε και σκόρπισε το θάνατο! Οι αστυνομικές και δικαστικές αρχές, οι κοινωνικές υπηρεσίες και κυρίως το αρμόδιο υπουργείο, οι πάντες σε απόλυτη αδράνεια! Καμμία σοβαρή αντιμετώπιση, κανένα σχέδιο για την αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών. 

           Δρόμοι - πίστες ταχύτητας στην Αρτέμιδα και ο Δήμος αδιάφορος

 

  Τριτοκοσμική η κατάσταση των δρόμων στην Αρτέμιδα. Δρόμοι καρμανιόλες, σχεδόν ανύπαρκτα πεζοδρόμια, πράξεις εφαρμογής για χρόνια βαλτωμένες, έλλειψη φαναριών και διαβάσεων... 

Ο Δήμος παντελώς  αδιάφορος για τους δρόμους -  πίστες επικίνδυνης οδήγησης. Καθημερινά κάθε βράδυ τα κρούσματα φρενήρους πορείας οχημάτων, σε δρόμους όπως η Γαλήνης, Εθν. Αντιστάσεως, Δημοκρατίας, 28ης Οκτωβρίου, Αρίωνος, αλλά και στις Λεωφόρους Καραμανλή και Αρτέμιδος! Επίσης, πέριξ της πλατείας Βενιζέλου, πολύ συχνά τα βράδια κόντρες κλπ, με αποτέλεσμα να βρίσκουν το πρωί οι περίοικοι τα παρκαρισμένα αυτοκίνητά τους τρακαρισμένα! 

 

 

 

 

 

 

Ακριβώς απέναντι από το σημείο του θανατηφόρου τροχαίου στη Λεωφόρο Αρτέμιδος, συνέβη πρόσφατα και άλλο παρόμοιο περιστατικό, όταν μπήκε αυτοκίνητο μέσα σε μαγαζί, χωρίς ευτυχώς να υπάρχουν άτομα εκεί και κατά τύχη δεν υπήρξαν θύματα!

       Παρά τις αναρίθμητες διαμαρτυρίες και δημόσιες καταγγελίες των κατοίκων, ο Δήμος περί άλλα τυρβάζει και η συνήθης απάντηση των τοπικών αρχών είναι η ίδια: "δεν είναι δική μας αρμοδιότητα, είναι της Αστυνομίας, είναι της Περιφέρειας, είναι του Λιμενικού" και ούτω καθεξής. Η κατάσταση τόσο παρατημένη, που ήταν θέμα χρόνου να συμβεί η τραγωδία με το θάνατο του 24χρονου. 

Τραγική ειρωνεία: η οικογένεια του αδικοχαμένου παιδιού είναι αυτή που είχε προβεί σε μια τεραστίου ύψους δωρεά στο Δήμο, διαμορφώνοντας και εξωραΐζοντας μια ολόκληρη γειτονιά στο παραλιακό μέτωπο...

 

 

 

Σπάτα: Αντιδράσεις και προσφυγή για τα Data Centers

 

 

 

 

 

      Αντιδράσεις προκαλεί στην κοινωνία των Σπάτων η σχεδιαζόμενη εγκατάσταση τριών Data Centers ισχύος από 12,5 έως 80MW, σε απόσταση αναπνοής από κατοικημένες εντός σχεδίου περιοχές, καθώς και πλησίον χώρου υπό ανέγερση σχολείου, παιδικού σταθμού και πλησίον του Ζωολογικού πάρκου, με τους κατοίκους να καταγγέλλουν πως ο συνεχής θόρυβος άνω των νόμιμων επιτρεπτών ορίων 

Όπως καταγγέλλει η Επιτροπή Πολιτών Σπάτων, σημαντική θα είναι και η επιβάρυνση στο μικροκλίμα της περιοχής, λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας, αλλά και της υπερκατανάλωσης υδάτινων πόρων και ηλεκτρικής ενέργειας, ωστόσο, και παρά τη σοβαρότητα των αναμενόμενων επιπτώσεων, δεν έχει εκπονηθεί καμία ολοκληρωμένη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων συνδυαστικά για τα τρία έργα, ούτε έχει αξιολογηθεί η φέρουσα ικανότητα της περιοχής σε τέτοιου μεγέθους ενεργοβόρες εγκαταστάσεις.

Κάτοικοι της περιοχής έχουν ήδη προχωρήσει σε αίτηση ακύρωσης στο Συμβούλιο Επικρατείας για την αδειοδότηση  χωρίς προηγούμενη εκπόνηση ολοκληρωμένης Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, επισημαίνοντας ότι οι αρχές δεν έχουν λάβει υπόψη τους τη συνολική επιβάρυνση της περιοχής από τις ήδη υπάρχουσες ή δρομολογημένες μονάδες. Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, η περιοχή των Σπάτων φιλοξενεί ήδη κρίσιμες υποδομές όπως το αεροδρόμιο, εμπορικά κέντρα και ζωολογικό πάρκο, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη συνολική εκτίμηση των συσσωρευτικών επιβαρύνσεων πριν από κάθε νέα αδειοδότηση. Εντούτοις, η διαδικασία χωροθέτησης φαίνεται να προχωρά με αποσπασματικές εγκρίσεις, παρακάμπτοντας ουσιαστικά τις θεσμοθετημένες διαδικασίες διαβούλευσης

.«Η ανάπτυξη τεχνολογικών υποδομών μεγάλης κλίμακας πρέπει να συνδέεται με υπεύθυνο χωροταξικό σχεδιασμό και σεβασμό προς τον πολίτη και το περιβάλλον. Η πρόοδος δεν μπορεί να έρχεται εις βάρος της ποιότητας ζωής, αλλά να συνδυάζεται με αυτήν», καταλήγει η ανακοίνωση της Επιτροπής Πολιτών Σπάτων.

 

 

Ο Ναός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Κορωπί, ένα σπάνιο στολίδι βυζαντινής τέχνης

 

 

 

       Το ξωκκλήσι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Κορωπί, ένα αριστούργημα της βυζαντινής εκκλησιαστικής τέχνης, είναι χτισμένο στις ανατολικές παρυφές του, κοντά στο δρόμο για το Μαρκόπουλο.

 

 

 

 

 

 

Το μνημείο, είναι ένα μικρό κομψοτέχνημα και στολίδι της περιοχής, πέρα από τη μεγάλη καλλιτεχνική αξία και σημασία του. Πρόκειται για ένα εξαίρετο ναό του 10ου αιώνα, από τους παλαιότερους της Αττικής και ανήκει αρχιτεκτονικά στον τύπο του σταυροειδούς εγγεγραμμένου ναού. Ο Αν. Ορλάνδος τοποθετεί την κατασκευή του ανάμεσα στα 950-975 μ.Χ.

 

Οι εξωτερικές διαστάσεις του είναι 11,50x7,50μ. Ο κυρίως ναός είναι τετράγωνος ενώ το κομψό επίμηκες σχήμα της εκκλησίας, οφείλεται στο νάρθηκα, που προστίθεται στον κυρίως ναό.

Η κομψότητά του τονίζεται από τα κλιμακούμενα ύψη, την όλη αρχιτεκτονική σύνθεση των όγκων με τον υψηλό κυλινδρικό τρούλλο και την ποικιλία των επιφανειών της στέγης. 

 

 

 

 

 

 

 

Στο αέτωμα πάνω από την είσοδο οι πιστοί κρεμούν σταφύλια και σύκα της νέας του σοδειάς. Αυτό ακριβώς το έθιμο είναι που αποδεικνύει, πως θα πρέπει να λειτουργείται, τουλάχιστον στη γιορτή, για μια χιλιετία... 

Η εξωτερική του τοιχοποιία αποτελείται από ακανόνιστους λίθους με μικρή χρήση πλίνθων και στοιχείων από προγενέστερα κτίσματα ή τάφους.

 

 

 

 

 

 

Η ίδια χάρη που χαρακτηρίζει το ναό εξωτερικά τον ακολουθεί και στο εσωτερικό του.

Προτάσσεται ο μακρόστενος νάρθηκας, ο οποίος όμως αποτελεί έναν ενιαίο χώρο με τον κυρίως ναό και ιδιαίτερα με το κεντρικό κλίτος, με το οποίο ενώνεται ανάλαφρα με δύο λεπτές μαρμάρινες κολώνες, ασφαλώς παλιότερης εποχής.

 

Έτσι, η όλη διάταξη επικεντρώνει την προσοχή του εισερχόμενου στον επιβλητικό κεντρικό χώρο του ναού και κυρίως στην αγιογράφηση του θαυμάσιου τρούλλου, με τέσσερα μικρά στενά παράθυρα, που αφήνουν πολύ λίγο φως να φτάνει στο κατανυκτικό εσωτερικό του.

 

 

 

 

Οι τοιχογραφίες του ναού αποτελούν ένα σπάνιο δείγμα της βυζαντινής τοιχογραφίας στην Αττική και προκαλούν θαυμασμό τόσο για την καλλιτεχνική ποιότητα, όσο και για τον θεματικό τους πλούτο. Μάλιστα οι μεταγενέστερες αγιογραφίες αποδίδονται στο Γεώργιο Μάρκου.

 

 

Ο ναός, προστατεύεται από την Αρχαιολογική Υπηρεσία και ως εκ τούτου παραμένει κλειστός όπως και ο περίβολος. Πανηγυρίζει μόνο στην εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, στις 6 Αυγούστου, με Πανηγυρικό Εσπερινό και Λειτουργία. 

 

 

 

 

 

 

Στον περίβολο του ναού υπάρχουν τμήματα αρχαίων κιόνων. Επίσης στη βόρεια πλευρά του, είναι ακόμη ορατά λείψανα από μεταγενέστερο παρεκκλήσιο, ενώ σε μικρή απόσταση νοτιοδυτικά διακρίνονται λείψανα βοηθητικού κτίσματος και είναι πιθανό να υπήρχε στην περιοχή μικρός βυζαντινός οικισμός.

 

 

 

      Ο Ναός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Κορωπί είναι από τους ελάχιστους που σώζονται ακέραιοι και θεωρείται από τους πιο σημαντικούς. 

Οι ναοί αυτοί, με τις μικρές τους διαστάσεις, τις αρμονικές αναλογίες, την ισορροπία των όγκων, τα ενσωματωμένα στην τοιχοποιία αρχαία και παλαιοχριστιανικά spolia, δένουν απόλυτα με το φυσικό τοπίο και παράλληλα σηματοδοτούν την ανθρώπινη παρουσία και δραστηριότητα.

Είναι επίσης σημαντικό, ότι σώζεται στο εσωτερικό τους ζωγραφικός διάκοσμος, που παρέχει πολύτιμες γνώσεις, για την εξέλιξη της τέχνης στην Αττική...

 

 

Πηγές:

 

 

- Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος στο Κορωπί Αττικής – Επιμορφωτικός Σύλλογος Κορωπίου «Ο Αριστοτέλης», Κορωπί 1995, σ. 3-4

- arxaiologikoktimatologio.gov.gr

- facebook.com/tokoropimou

- Μεσογαία, ιστορία και πολιτισμός των Μεσογείων Αττικής, έκδοση του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών, "Ελευθέριος Βενιζέλος", Αθήνα, 2001 

Χαλέπιος πεύκη, ένα εμβληματικό δέντρο της Μεσογείου

 

       Η χαλέπιος πεύκη (Pinus halepensis Mill) είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό είδος των θερμών και ξηρών δασών της Μεσογείου. Με ιδιαίτερη διαμόρφωση κόμης και εξαιρετικά ανθεκτική στην ξηρασία και τους ισχυρούς ανέμους, φύεται ακόμη και σε σχισμές βράχων. 

Είναι άρρηκτα ταυτισμένη και με το ελληνικό μεσογειακό καλοκαίρι, αφού απαντά συχνά κοντά στη θάλασσα, προσφέροντας τη σκιά και το άρωμα της, αποτελώντας συστατικό στοιχείο των παράκτιων τοπίων, όπως της Αττικής, της Κορινθίας, της Δυτικής Πελοποννήσου και της Χαλκιδικής. 

 

 

 

 

Τα δάση της χαλεπίου πεύκης ήταν σε παλαιότερες εποχές πολύτιμα για την παραγωγή ρετσινιού και ξυλείας που χρησιμοποιούταν στη ναυπηγική. Στις μέρες μας, το ρετσίνι εξακολουθεί να παράγεται, αλλά σε μικρότερες ποσότητες, ενώ η χρήση του ξύλου της έχει περιοριστεί σε άλλες χρήσεις. Σήμερα, το πιο πολύτιμο προϊόν είναι αναμφίβολα το πευκόμελο.

 

 

 

 

 

      Αν και έχει στοχοποιηθεί η χαλέπιος πεύκη για τις πυρκαγιές, είναι ένα είδος φυσικά προσαρμοσμένο στο σκληρό μεσογειακό καλοκαίρι. Οι ειδικοί θεωρούν, ότι είναι ατυχείς και απλουστευμένες οι δημοσιογραφικές προσεγγίσεις που αποδίδουν στη χαλέπιο πεύκη ευθύνη για τις πυρκαγιές. Ότι στην Ελλάδα, η μείωση βόσκησης και της ρητινοσυλλογής επέτρεψαν την ανάπτυξη πυκνού υπόροφου* που κάνει τα δάση ιδιαίτερα ευάλωτα σε πυρκαγιές.. 

 

Το γεγονός, ότι η χαλέπιος πεύκη διατηρεί ώριμα κλειστά κουκουνάρια που ανοίγουν αμέσως μετά από φωτιά,  δημιουργεί μια «βροχή σπόρων» για να επιτευχθεί η φυσική αναγέννηση του δάσους. Είναι μια από τις «απαντήσεις» της φύσης για την προσαρμογή των δασών στο πολύ ξηρό περιβάλλον που ευνοεί τις συχνές και μεγάλες πυρκαγιές. Επίσης η χαλέπιος πεύκη βοηθά νεαρά δέντρα που είναι λιγότερο ικανά να αντ έξουν την άμεση έκθεση στο ιδιαίτερα ξηρό και θερμό καλοκαίρι, να αναπτυχθούν.

 

 

 

*υπόροφος: φυτά που αναπτύσσονται κάτω από το δάσος χωρίς να διεισδύουν σε μεγάλο βαθμό, αλλά πάνω από τον δασικό τάπητα. Αποτελείται από δέντρα που ελαττώνονται λόγω έλλειψης φωτός, άλλα μικρά δέντρα με χαμηλές απαιτήσεις φωτός, δενδρύλλια, θάμνοι, αμπέλια και χαμόκλαδα. Τα μικρά δέντρα όπως ο ελαιόπρινος και η κρανιά αποτελούν συχνά τον υπόροφο.

 

 

Πηγές: dasarxeio.com

 

Οι τζακαράντες της Αθήνας

 

 

 

      Οι τζακαράντες, αυτά τα ψηλά δέντρα με τα μωβ άνθη που μοιάζουν βγαλμένα από παραμύθι, έχουν ντύσει ξανά το Ζάππειο, τον Εθνικό Κήπο και πολλές γειτονιές της Αθήνας, αλλά και της Αττικής   με το εντυπωσιακό τους χρώμα, παρουσιάζοντας ένα μαγικό θέαμα.. Συχνά τα πεσμένα άνθη στρώνουν ένα υπέροχο μωβ - μπλε χαλί...

Προέρχονται από τη Νότια Αμερική, αλλά έχουν ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο. Στην Ελλάδα ανθίζουν για μικρό διάστημα, από το Μάιο μέχρι τα μέσα Ιουνίου και μπορούν να ξεπεράσουν σε ύψος τα 15 μέτρα. 

 

                                               Οι τζακαράντες του Σεφέρη

 

      Ο Γιώργος Σεφέρης φαίνεται, πως έκθαμβος πρωταντίκρισε σε πλήρη ανθοφορία τις τζακαράντες τον Οκτώβριο του 1941, στην Πρετόρια της Νότιας Αφρικής. Γράφει στο ημερολόγιό του (Μέρες Δ΄) την Τρίτη, 14 Οκτώβρη 1941: «Η τζακαράντα, το δέντρο με τα μενεξεδένια μάτια, που κρατά καστανιέτες». Και συμπληρώνει δέκα μέρες σχεδόν μετά (Σάββατο, 25 Οκτώβρη):

«Οι τζακαράντες αρχίζουν τώρα να πρασινίζουν. Σε λίγο η μενεξεδένια χάρη τους θα έχει χαθεί. Μοιάζουν σαν τα όμορφα παιδιά που ασκημίζουν μεγαλώνοντας».

Στις 14/11 στέλνει το ποίημα στον Τίμο Μαλάνο στην Αλεξάνδρεια, επισυνάπτοντας και ορισμένες σημειώσεις, όπου αναφέρεται και στις τζακαράντες.

«Jacaranda. Το λεξικό της Οξφόρδης δίνει τη χρονολογία της γέννησης της ονομασίας αυτού του δέντρου το 1753. Είναι ένα δέντρο της τροπικής Αμερικής. Το έχω περιγράψει, γράφοντας τις προάλλες σε κάποιον από τους Αλεξαντρινούς φίλους, του Ξύδη νομίζω, είναι ολάκερο ένα μπουκέτο μενεξές και το χαρούπι του, χωρίς υπερβολή, είναι σαν καστανιέτα. Έχει έναν τέτοιο “αέρα” που νομίζεις πως χορεύει. Τ’ άνθια τους, όταν πέφτουν, στρώνουν ένα χαλί μενεξεδένιο στα πόδια τους. Άμα προσέξει κανείς τις τζακαράντες και τις αγαπήσει, δεν ενδιαφέρεται για τίποτε άλλο»*

  Το μενεξεδένιο χρώμα της κι οι καρποί της που μοιάζουν στις ισπανικές καστανιέτες υποβάλλουν ακαριαία στον ποιητή την αίσθηση της χορευτικής κίνησης. Με αναφορά στις τζακαράντες ξεκινάει το ποίημα ΚERK STR. OOST, PRETORIA, TRANSVAAL και έτσι να χορεύουν τις παρουσιάζει: 

 

                             «Οι τζακαράντες παίζοντας καστανιέτες και χορεύοντας
                               ρίχναν γύρω στα πόδια τους ένα μενεξεδένιο χιόνι»......

 

 

 

 *Γ. Σεφέρης & Τ. Μαλάνος, Αλληλογραφία 1935-1963, 1990

 

 

Ραφήνα: Εκδήλωση για τους Σαρακατσάνους

 

      

 

      Η ζωή, οι ασχολίες, οι αξίες, και η οργάνωση των Σαρακατσάνων αποκαλύπτονται με έναν ζωντανό και αυθεντικό τρόπο μέσα από τα εκθέματα, τις ιστορίες, τις εικόνες  τα παιχνίδια της μουσειοσκευής του πάντα δραστήριου Λυκείου Ελληνίδων Ραφήνας.

Με διαδραστικό τρόπο και αυθεντικά κειμήλια παρουσιάζουν τους νομάδες Σαρακατσάνους που έζησαν στα βουνά της πατρίδας μας, η εκπαιδευτικός Εύη Γκατσοπούλου και η εικαστικός και Σαρακατσάνα η ίδια, Ασπασία Μπούρχα, Πρόεδρος και Έφορος Λαογραφίας του Λυκείου, αντίστοιχα.

 

Αυτή την Κυριακή, 11-5-25, 6.30μ.μ. στο ΚΑΠΗ Ραφήνας, “αίθουσα Φίλιππος Καβουνίδης”.

 

 

 

 

 

 

"Η ΑΝΟΙΞΗ ΜΙΑΣ ΠΟΛΗΣ": η ταινία για τον ευεργέτη Δήμαρχο Σπάτων, Χρήστο Μπέκα

 

 

        Πρόκειται για παραγωγή του δραστήριου θεατρικού συλλόγου Σπάτων, "Το Τέταρτο Κουδούνι", σε σκηνοθεσία Λεωνίδα Καρύδη. Καταγράφει και εξιστορεί τη δράση του Χρήστου Μπέκα, αείμνηστου δημάρχου Σπάτων, που διετέλεσε δήμαρχος από το 1953 μέχρι το 1966, χρονιά που απεβίωσε, σε ηλικία 60 ετών. 

 

Ο Χρήστος Μπέκας, υπήρξε μια ιδιαίτερη προσωπικότητα, ένας σπουδαίος άνθρωπος, κοσμοπολίτης, ανοιχτός, δημοκράτης, με όραμα και σχέδια για την πόλη των Σπάτων. Κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για πρόοδο, ανάπτυξη, προοπτική και κατέλιπε όλη την κινητή και ακίνητη περιουσία του στο Δήμο Σπάτων, εκχωρώντας μεταξύ των άλλων και το πατρικό του σπίτι για να ανεγερθεί το Πνευματικό Κέντρο.

 

Η ταινία, ένα δραματοποιημένο ντοκυμαντέρ, αναφέρεται όχι μόνο στην πολυκύμαντη ζωή του ευεργέτη Δημάρχου, αλλά και στην παράλληλη ιστορία των Σπάτων και επίσης στην ελληνική και διεθνή πραγματικότητα της εποχής. 

 

Προβάλλεται αύριο, Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2024, 8 μ.μ. στο Πνευματικό Κέντρο Σπάτων, "Χρήστος Μπέκας". Είσοδος ελεύθερη.

 

 

 

 

 

Σπάτα: Αριστουργήματα μουσικής για πιάνο, του 20ού αιώνα

 

 

 

 

 

 Το Meleagris Art Festival φιλοξενεί καλλιτεχνικές εκδηλώσεις σε έναν παλαιό ελαιώνα στα Σπάτα Αττικής (Αγρόκτημα Μελεαγρίς) σε ένα αγροτικό – φυσικό περιβάλλον στον κάμπο των Μεσογείων και σκοπό έχει την ενίσχυση της καλλιτεχνικής δημιουργίας και την απόλαυσή της από το κοινό. Οι εκδηλώσεις αυτές, με τίτλο Concerts at the Farm έχουν ως επίκεντρο τη λόγια μουσική συχνά συνδυαζόμενη με εικαστικές ή άλλες τέχνες.

 

 

Αριστουργήματα Πιάνου του 20ού αιώνα

 
Μανώλης Νεοφύτου
ΡΕΣΙΤΑΛ ΠΙΑΝΟΥ
Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2024, στις 20:30

 
Ρεσιτάλ πιάνου με τον Κύπριο, διεθνούς φήμης σολίστ, Μανώλη Νεοφύτου – απόφοιτο της Εξειδικευμένης Κεντρικής Μουσικής Σχολής και του Ωδείου Τσαϊκόφσκυ της Μόσχας, βραβευμένο σε διεθνείς διαγωνισμούς πιάνου. Ο γνωστός για τον λυρισμό του Μανώλης Νεοφύτου θα μας παρουσιάσει έργα του Μίκη Θεοδωράκη, καθώς και μουσική από τις ταινίες Πολίτικη Κουζίνα και Μια αιωνιότητα και μια μέρα των Ευανθίας Ρεμπούτσικα και Ελένης Καραΐνδρου, αντιστοίχως, σε δικές του διασκευές για σόλο πιάνο. Θα ερμηνεύσει, επίσης, διάσημα έργα του πιανιστικού ρεπερτορίου των Sergei Rachmaninov, Dmitrii Shostakovich, Ernesto Lecuona, Isaac Albeniz και Astor Piazzola.

Το Αγρόκτημα Μελεαγρίς θα είναι ανοικτό μια ώρα πριν την έναρξη της συναυλίας για να καλωσορίσει όσους επιθυμούν να το επισκεφτούν νωρίτερα. Μετά την εκδήλωση θα προσφερθούν εδέσματα και κρασί από το τοπικό οινοποιείο «ΕΥΟΙΝΟΣ».
Ticketservices.gr

 

 

 

 

'Ενα βιβλίο για τους συνεργάτες των κατακτητών

 

                                               

 

       Σίγουρα, η συνεργασία με τούς Γερμανούς κατακτητές κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο χαρακτήρισε σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη. Πολιτικοί, στρατιωτικοί, επιχειρηματίες, δήμαρχοι, δικαστές, ιερωμένοι  δημοσιογράφοι, συνεργάστηκαν στενά με τις αρχές κατοχής, για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Η αρχικά διαφαινόμενη νίκη της Γερμανίας στον πόλεμο, η ευκαιρία για πλουτισμό, η ιδεολογική ταύτιση με το ναζισμό και το φασισμό, αλλά και η ανάγκη επιβίωσης, ήταν μερικοί από αυτούς.
 

Στην Ελλάδα, αν και έχουν περάσει 80 ολόκληρα χρόνια από το τέλος της κατοχής, το ζήτημα της συνεργασίας με τον κατακτητή εξακολουθεί να αποτελεί θέμα-ταμπού. Αυτό είναι αποτέλεσμα της πολιτικής λήθης καί συγκάλυψης που ακολούθησαν όλες οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις, αφενός διότι ελάχιστοι δωσίλογοι τιμωρήθηκαν από δικαστήρια,  που στην ουσία είχαν μετατραπεί σε αθωωδικεία και αφετέρου διότι οι επιφανέστεροι δωσίλογοι αποτέλεσαν τον κορμό του μετεμφυλιακού κράτους και μάλιστα οι απόγονοί τους κυριαρχούν μέχρι σήμερα!

 

 

Από τις εφημερίδες της εποχής...

Αυτό το πρωτόγνωρο, σε ένταση και έκταση, συλλογικό τραύμα  είχε για την ελληνική κοινωνία πολλαπλές συνέπειες. Κυρίως, αποτέλεσε την αφετηρία του νέου διχασμού, ο οποίος, με τη συμβολή και άλλων παραγόντων, οδήγησε στις εμφύλιες συγκρούσεις της κατοχής, στα Δεκεμβριανά και τελικά στον εμφύλιο πόλεμο της δεκαετίας του '40.
Στην εμβριθή αυτή μελέτη του Μενέλαου Χαραλαμπίδη, που προέκυψε μετά από έρευνα αρχείων που για πρώτη φορά δημοσιοποιούνται, παρακολουθούμε την πολιτική, οικονομική και ένοπλη συνεργασία με τον κατακτητή και περιγράφεται η δράση αυτών που συνεργάστηκαν, εξετάζονται οι λόγοι και οι μηχανισμοί ανάπτυξης του φαινομένου της συνεργασίας καθώς και οι πολιτικές και οικονομικές συνθήκες που ευνόησαν την εμφάνισή τους.

Στο επίκεντρο αυτής της εξαιρετικής μελέτης βρίσκονται οι πολιτικές των κατοχικών κυβερνήσεων, ο ρόλος εμπόρων, βιομηχάνων, πολιτικών μηχανικών και άλλων στις οικονομικές συναλλαγές με τους κατακτητές, η δράση της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής, των Ταγμάτων Ασφαλείας, των Ελλήνων πρακτόρων των Es-Es και άλλων, που συγκρότησαν το ένοπλο σκέλος της συνεργασίας και η προκλητικά ευμενής δικαστική τους αντιμετώπιση μετά το τέλος της κατοχής...

 

 

Συναυλία μουσικής δωματίου στα Σπάτα

      Το 2024 ο παγκόσμιος μουσικός κόσμος γιορτάζει το έτος Προκόφιεφ. Με αυτή την αφορμή, στο Αγρόκτημα "Μελεαγρίς" στα Σπάτα, διοργανώνεται συναυλία μουσικής δωματίου, το Σάββατο 14/9/2024, στις 20.30

Η Μαρία-Ηλιάννα Κατσούρα (υψίφωνος), ο Ηλίας Σδούκος (βιόλα), ο Χριστόφορος Μιρόσνικοβ (βιολοντσέλο) και η Μάγδα Νικολαΐδου (πιάνο) συμπράττουν σε μία ξενάγηση στη ρωσική μουσική ερμηνεύοντας έργα των: Προκόφιεφ, Ραχμάνινοφ, Νταργκομίζκι, Γκλίνκα, Μποροντίν, Ρίμσκυ-Κόρσακοφ και Τσαϊκόφσκι.

Το Αγρόκτημα θα είναι ανοικτό μια ώρα πριν την έναρξη της συναυλίας για να καλωσορίσει όποιον θέλει να το επισκεφθεί νωρίτερα.

Μετά την εκδήλωση θα προσφερθούν εδέσματα και κρασί από το τοπικό οινοποιείο «ΕΥΟΙΝΟΣ».

Γενική είσοδος 20 ευρώ. Για φοιτητές, ανέργους και  ΑΜΕΑ, 12 ευρώ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

M. ΓΚΛΙΝΚΑ: Trio Pathétique σε Ρε ελάσσονα (βιόλα, βιολοντσέλο, πιάνο)
1. Allegro moderato
2. Scherzo: Vivacissimo
3. Largo
4. Allegro con spirito
M. ΓΚΛΙΝΚΑ: Βιόλα Σονάτα σε Ρε μείζονα (βιόλα, πιάνο)
1. Allegro moderato
A. ΝΤΑΡΓΚΟΜΙΖΚΙ: Ελεγεία (φωνή, βιόλα, πιάνο)
A. ΜΠΟΡΟΝΤΙΝ: Η Πριγκίπισσα της Θάλασσας (φωνή, πιάνο)
Π. I. ΤΣΑΪΚΟΦΣΚΙ: Κανένας εκτός από τη Μοναχική Καρδιά έργο 6, αρ. 6 (φωνή, πιάνο)
Σ. ΡΑΧΜΑΝΙΝΟΦ: Ελεγεία (βιολοντσέλο, πιάνο) σε μεταγραφή του Χριστόφορου Μιρόσνικοβ

———————–

A. ΜΠΟΡΟΝΤΙΝ: Όμορφη Ψαροπούλα (βιόλα, βιολοντσέλο, πιάνο)
Σ. ΡΑΧΜΑΝΙΝΟΦ: Η Γυναίκα του Στρατιώτη έργο 8, αρ. 4 (φωνή, βιόλα, βιολοντσέλο, πιάνο)
N. ΡΙΜΣΚΥ-ΚΟΡΣΑΚΟΦ: Το Αηδόνι που Σκλαβώθηκε απ’ το Τριαντάφυλλο έργο 2, αρ. 2 (φωνή, βιόλα, πιάνο)
Σ. ΡΑΧΜΑΝΙΝΟΦ: Μη μου Τραγουδάς Όμορφη Κόρη έργο 4, αρ. 4 (φωνή, βιόλα,  πιάνο)
Σ. ΡΑΧΜΑΝΙΝΟΦ: Τσέλο Σονάτα έργο 19 (βιολοντσέλο, πιάνο)
3. Andante
Σ. ΡΑΧΜΑΝΙΝΟΦ: Όνειρο έργο 8, αρ. 5 (φωνή, βιολοντσέλο, πιάνο)

———————–

Σ. ΠΡΟΚΟΦΙΕΦ: Οράματα Φυγάδες έργο 22, αρ. 10 (βιολοντσέλο, πιάνο)
Ridicolosamente
Σ. ΠΡΟΚΟΦΙΕΦ: Από την Όπερα «Η Αγάπη για Τρία Πορτοκάλια» (βιολοντσέλο, πιάνο), σε μεταγραφή Μστισλάβ Ροστροπόβιτς
Εμβατήριο
Σ. ΠΡΟΚΟΦΙΕΦ: Από το Μπαλέτο «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» (βιόλα, πιάνο), σε μεταγραφή από τον Βαντίμ Μποριζόφσκυ 
Ο Χορός των Ιπποτών
Σ. ΡΑΧΜΑΝΙΝΟΦ: Ανοιξιάτικα Νερά έργο 14, αρ. 11 (φωνή, βιόλα, βιολοντσέλο, πιάνο)