Μάνος Χατζηδάκις, "Κοιμήσου Περσεφόνη"

 

 

 

 

 

Στίχοι, του ποιητή Νίκου Γκάτσου. Ερμηνεία, από τη Μαρία Φαραντούρη

 

Ο εφιάλτης της Περσεφόνης

 

Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
Κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
Τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
Και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο

Κοιμήσου περσεφόνη
Στην αγκαλιά της γης
Στου κόσμου το μπαλκόνι
Ποτέ μην ξαναβγείς

Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι ς

Ευλαβικά πριν μπουν στο θυσιαστήριο
Τώρα πετάνε αποτσίγαρα οι τουρίστες
Και το καινούργιο πάν να δουν διυλιστήριο

Κοιμήσου Περσεφόνη
Στην αγκαλιά της γης
Στου κόσμου το μπαλκόνι
Ποτέ μην ξαναβγείς

Εκεί που η θάλασσα γινόταν ευλογία
Κι ήταν ευχή του κάμπου τα βελάσματα
Τώρα καμιόνια κουβαλάν στα ναυπηγεία
Άδεια κορμιά σιδερικά παιδιά κι ελάσματα

Κοιμήσου Περσεφόνη
Στην αγκαλιά της γης
Στου κόσμου το μπαλκόνι
Ποτέ μην ξαναβγείς

Σπάτα: Μια βραδιά για τον Μάνο Χατζηδάκι

 

         

       Ο Σύλλογος Γυναικών Σπάτων διοργανώνει μια ξεχωριστή εκδήλωση αφιερωμένη στα 100+1 χρόνια από την γέννηση του Μάνου Χατζιδάκι.

Μια βραδιά μνήμης και συγκίνησης γεμάτη μελωδίες, λόγο και εικόνες από τη ζωή και το έργο του μεγάλου δημιουργού, με παράλληλη έκθεση φωτογραφικού υλικού από οικογενειακά άλμπουμ.

Στο πάνελ της παρουσίασης, ο σκηνοθέτης Δ. Βερνίκος, ο δημοσιογράφος Γ. Αλαμανής και οι συγγενείς του Μάνου Χατζηδάκι, Μαριλένα Γύπαρη - Τσαντήλα, Μαριλένα Γυπαράκη και Πηνελόπη Κωστογιάννη.

 Τα τραγούδια θα αποδώσει η Μικτή Πολυφωνική Χορωδία Σπάτων Αρτέμιδος, με μαέστρο την Γρηγορία Δέδε. Στο πιάνο η Θάλεια Αθανίτη και φωνή η Κατερίνα Μελίτη και ο βαρύτονος Αντώνης Αληγιάννης.

                              

"Εξέδυσάν με....." από τον Σπύρο Περιστέρη

  "Εξέδυσάν με τα ιμάτιά μου και ενέδυσάν με χλαμύδα κοκκίνην έθηκαν επί την κεφαλήν μου στέφανον εξ ακανθών και επί την δεξιάν μου χείρα έδωκαν κάλαμον, ίνα συντρίψω αυτούς ως σκεύη κεραμέως..."

                                                 .  Σπύρος Περιστέρης

 

     Πάνω από πενήντα χρόνια υπηρέτησε ως πρωτοψάλτης στη Μητρόπολη των Αθηνών, ο σπουδαίος Σπύρος Περιστέρης (1913-1998). Παράλληλα, υπήρξε σημαντικός δάσκαλος της βυζαντινής μουσικής και επίσης για μεγάλο διάστημα εργάστηκε ως ερευνητής στο Κέντρο Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, αποδελτιώνοντας και κατατάσσοντας πάνω από 11.000 δημοτικά τραγούδια από όλες τις περιοχές της Ελλάδας.        ......Κυρίως όμως, ο Σπύρος Περιστέρης υπήρξε κορυφαίος ψαλμωδός, με βαθειές γνώσεις μουσικής και με  ιδιαίτερη τεχνική στην ερμηνεία και απόδοση του βυζαντινού μέλους. Η ψαλτική του τέχνη ήταν λιτή και συγχρόνως μεγαλόπρεπη. Η φωνή του διέθετε θαυμαστή ευλυγισία και πλαστικότητα, που σε συνδυασμό με την προσωπική του βαθειά πίστη, οδηγούσε σε άλλη διάσταση την ερμηνεία του. Το ψαλτικό του ύφος αποτέλεσε ιδιαίτερη σχολή και ο ίδιος αποτελεί για το χώρο των ιεροψαλτών ένα σύμβολο. 

Βροχερή Άνοιξη!

 

                                                          

"Ρομάντζο στη βροχή" του Andre Kohn*

                               

    

 

 

 * O Andre Kohn γεννήθηκε στη νότια Ρωσία το 1972. Από το 1992 ζει και εργάζεται στην Αριζόνα των ΗΠΑ. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Παραστατικού Ιμπρεσιονισμού (Figurative Impressionism) με έντονο το στοιχείο της αναζήτησης ποιητικής ερμηνείας  των καθημερινών στιγμών.

Οι ρομαντικές σκηνές της βροχής απεικονίζονται στα πιο εμβληματικά έργα του, πάντα με τη χαρακτηριστική  κόκκινη πινελιά και με έμφαση στις ανθρώπινες μορφές μέσα στο βροχερό, ομιχλώδες περιβάλλον...

Αυτό το Σάββατο στα Σπάτα: μια μαγευτική βραδιά πιάνου

                                        

 

 

ΡΕΣΙΤΑΛ ΠΙΑΝΟΥ

Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Σάββατο 21 Μαρτίου 2026, στις 20:30

      Το Meleagris Art Festival μας προσκαλεί σε μια βραδιά, με τον διακεκριμένο πιανίστα Ιωάννη Ποταμούση:
Στο πρώτο μέρος, οι «Μουσικές Στιγμές» του Sergei Rachmaninov ξεδιπλώνουν έναν κόσμο γεμάτο λυρισμό, μεταφέροντάς μας από τη μελαγχολική ενδοσκόπηση στην εκρηκτική ένταση.
Η κορύφωση έρχεται με τη μνημειώδη Σονάτα σε Σι Ελάσσονα του Franz Liszt. Ένα υπαρξιακό δράμα που ισορροπεί ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι, μια «φαουστική» αναμέτρηση με το πεπρωμένο που οδηγεί από τα δεσμά της ανθρώπινης πάλης στην τελική λύτρωση.
Μια σπάνια ερμηνευτική εμπειρία, όπου το πιάνο μεταμορφώνεται σε ζωντανό οργανισμό, γεφυρώνοντας το εφήμερο με το αιώνιο. σε μια βραδιά υψηλής καλλιτεχνικής και συναισθηματικής έντασης. 

Μετά την εκδήλωση, θα υπάρχει πλούσιος μπουφές από τοπικά εδέσματα και κρασί από το τοπικό οινοποιείο ΕΥΟΙΝΟΣ.

Εισιτήριο, 20 ευρώ.

Το Αγρόκτημα Μελεαγρίς θα είναι ανοικτό μια ώρα πριν την έναρξη της συναυλίας, για να καλωσορίσει όποιον θέλει να το επισκεφθεί νωρίτερα. 

 

 

                              

Πέθανε ο Γιούργκεν Χάμπερμας

 

 

      Σε ηλικία 96 χρόνων έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος φιλόσοφος και κοινωνιολόγος, ο Γερμανός,  Γιούργκεν Χάμπερμας. Ανέπτυξε τη θεωρία της δημόσιας σφαίρας και της επικοινωνιακής δράσης, επηρεάζοντας το πεδίο της κοινωνιολογίας, της πολιτικής θεωρίας και της φιλοσοφίας. Μέσω του έργου του, προσδιόρισε νέες προσεγγίσεις για τη δημοκρατία και το διάλογο στην κοινωνία. Το ηθικό του κύρος του είχε χαρίσει σειρά διακρίσεων σε ολόκληρο τον κόσμο.

Στο εμβληματικό του έργο «Η δομική μεταμόρφωση της δημόσιας σφαίρας» περιέγραψε τον χώρο όπου οι πολίτες συζητούν, αντιπαρατίθενται και διαμορφώνουν γνώμη — έναν χώρο που δεν ανήκει ούτε στο κράτος ούτε στην αγορά.

                                                

                                                       Η στάση του στο Ουκρανικό

 

      Ο Χάμπερμας δεν περιορίστηκε στους πανεπιστημιακούς τοίχους, αλλά παρενέβαινε δραστικά σε κάθε κρίσιμη καμπή της σύγχρονης ιστορίας. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, βρέθηκε στο επίκεντρο σφοδρής κριτικής. Η επιφυλακτικότητά του για την αποστολή βαρέων όπλων στην Ουκρανία και οι εκκλήσεις του για διαπραγματεύσεις με τη Μόσχα, προκάλεσαν οργισμένες αντιδράσεις. Ο ίδιος, ωστόσο, παρέμεινε πιστός στην πεποίθησή του ότι η Ευρώπη κινδυνεύει να διολισθήσει ξανά σε μια «πολεμική νοοτροπία», που απειλεί τις δημοκρατικές της κατακτήσεις.

 

         Με το θάνατό του κλείνει ένα από τα πιο σημαντικά κεφάλαια της μεταπολεμικής ευρωπαϊκής σκέψης. Υπήρξε ένας στοχαστής που αφιέρωσε τη ζωή του στην υπεράσπιση της νεωτερικότητας, του ορθού λόγου και της δημόσιας σφαίρας.

Το έργο του εξακολουθεί να διαβάζεται όχι μόνο ως φιλοσοφία, αλλά και ως υπενθύμιση, ότι η δημοκρατία δεν είναι δεδομένη ούτε είναι απλώς θεσμοί και εκλογές, αλλά μια κουλτούρα διαρκούς διαλόγου.

 

"Στο μπλόκο στην Καισαριανή" με τη Χ. Αλεξίου

Μουσική - Μίκης Θεοδωράκης

Στίχοι - Νότης Περγιάλης 

 

Ποιόνε να κλάψω πρώτονε
Ποιον να τραγουδήσω πρώτονε
Στο μπλόκο στη Καισαριανή
Που γίνηκε μια Kυριακή
Που γίνηκε μια Kυριακή
Πρωί με τη δροσούλα

Γιώργη με τη γλυκιά φωνή
Με τις φαρδιές τις πλάτες
Πες μου την ύστερη στιγμή
Τι βρήκες και τραγούδησες
Και τάραξες τη γειτονιά
Ως πέρα στο Παγκράτι

Ποιόνε να κλάψω πρώτονε
Ποιον να τραγουδήσω πρώτονε
Στο μπλόκο στη Kαισαριανή
Που γίνηκε μια Kυριακή

Λευτέρη με τα γαλανά
Τα μάτια και την ομορφιά
Τους τοίχους που μπογιάτιζες
Πες μου την ύστερη στιγμή
Τι βρήκες και ζωγράφισες
Και το κοιτάν στη γειτονιά
Και κλαίνε στο Παγκράτι

Ποιόνε να κλάψω πρώτονε
Ποιον να τραγουδήσω πρώτονε
Στο μπλόκο στην Kαισαριανή

Που γίνηκε μια Kυριακή

Γιάννη καλέ Nίκο αδελφέ
Δημήτρη καροτσέρη
Π' άφησες έρμο τ' άλογο
Να τριγυρνά στους δρόμους
Και το κοιτάν στην γειτονιά
Και κλαίνε στο Παγκράτι

Ποιόνε να κλάψω πρώτονε
Ποιον να τραγουδήσω πρώτονε
Στο μπλόκο στη Kαισαριανή

Που γίνηκε μια Kυριακή

“Kανένας δε βάζει το παιδί του σε μια βάρκα, εκτός αν...."

 

 

 

                        "Πατρίδα", της Warsan Shire* 

 

Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του,
εκτός αν πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία
τρέχεις προς τα σύνορα μόνο όταν βλέπεις
ολόκληρη την πόλη να τρέχει κι εκείνη.

Oι γείτονές σου τρέχουν πιο γρήγορα από σένα
με την ανάσα ματωμένη στο λαιμό τους
το αγόρι που ήταν συμμαθητής σου
που σε φιλούσε μεθυστικά πίσω από το παλιό εργοστάσιο τσίγκου
κρατά ένα όπλο μεγαλύτερο από το σώμα του
αφήνεις την πατρίδα
μόνο όταν η πατρίδα δε σε αφήνει να μείνεις.

Kανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα σε κυνηγά
φωτιά κάτω απ΄ τα πόδια σου
ζεστό αίμα στην κοιλιά σου
δεν είναι κάτι που φαντάστηκες ποτέ ότι θα έκανες
μέχρι που η λεπίδα χαράζει απειλές στο λαιμό σου
και ακόμα και τότε ψέλνεις τον εθνικό ύμνο
ανάμεσα στα δόντια σου
και σκίζεις το διαβατήριό σου σε τουαλέτες αεροδρομίων
κλαίγοντας καθώς κάθε μπουκιά χαρτιού
δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται να γυρίσεις.

Πρέπει να καταλάβεις
ότι κανένας δε βάζει τα παιδιά του σε μια βάρκα
εκτός αν το νερό είναι πιο ασφαλές από την ξηρά
κανένας δεν καίει τις παλάμες του
κάτω από τρένα
ανάμεσα από βαγόνια
κανένας δε περνά μέρες και νύχτες στο στομάχι ενός φορτηγού
τρώγοντας εφημερίδες
εκτός αν τα χιλιόμετρα που ταξιδεύει
σημαίνουν κάτι παραπάνω από ένα ταξίδι.
κανένας δε σέρνεται κάτω από φράχτες
κανένας δε θέλει να τον δέρνουν
να τον λυπούνται.

Κανένας δε διαλέγει τα στρατόπεδα προσφύγων
ή τον πλήρη σωματικό έλεγχο σε σημεία
όπου το σώμα σου πονούσε
ή τη φυλακή,
επειδή η φυλακή είναι ασφαλέστερη
από μια πόλη που φλέγεται
και ένας δεσμοφύλακας το βράδυ
είναι προτιμότερο από ένα φορτηγό
γεμάτο άντρες που μοιάζουν με τον πατέρα σου
κανένας δε θα το μπορούσε
κανένας δε θα το άντεχε
κανένα δέρμα δε θα ήταν αρκετά σκληρό
για να ακούσει:
γυρίστε στην πατρίδα σας μαύροι
πρόσφυγες
βρωμομετανάστες
ζητιάνοι ασύλου
που ρουφάτε τη χώρα μας
αράπηδες με τα χέρια απλωμένα
μυρίζετε περίεργα
απολίτιστοι
κάνατε λίμπα τη χώρα σας και τώρα θέλετε
να κάνετε και τη δική μας
πώς δε δίνουμε σημασία
στα λόγια
στα άγρια βλέμματα
ίσως επειδή τα χτυπήματα είναι πιο απαλά
από το ξερίζωμα ενός χεριού ή ποδιού
ή τα λόγια είναι πιο τρυφερά
από δεκατέσσερις άντρες
ανάμεσα στα πόδια σου
ή οι προσβολές είναι πιο εύκολο
να καταπιείς
από τα χαλίκια
από τα κόκαλα
από το κομματιασμένο κορμάκι του παιδιού σου.

Θέλω να γυρίσω στην πατρίδα,
αλλά η πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία
πατρίδα είναι η κάνη ενός όπλου
και κανένας δε θα άφηνε την πατρίδα
εκτός αν η πατρίδα σε κυνηγούσε μέχρι τις ακτές
εκτός αν η πατρίδα σού έλεγε να τρέξεις πιο γρήγορα
να αφήσεις πίσω τα ρούχα σου
να συρθείς στην έρημο
να κολυμπήσεις ωκεανούς
να πνιγείς
να σωθείς
να πεινάσεις
να εκλιπαρήσεις
να ξεχάσεις την υπερηφάνεια
η επιβίωσή σου είναι πιο σημαντική.

Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα είναι
μια ιδρωμένη φωνή στο αυτί σου
που λέει
φύγε
τρέξε μακριά μου τώρα
δεν ξέρω τι έχω γίνει
αλλά ξέρω ότι οπουδήποτε αλλού
θα είσαι πιο ασφαλής απ΄ ό,τι εδώ.

 

 Και το πρωτότυπο:

 

               "Home"

no one leaves home unless
home is the mouth of a shark
you only run for the border
when you see the whole city running as well

your neighbors running faster than you

breath bloody in their throats
the boy you went to school with
who kissed you dizzy behind the old tin factory
is holding a gun bigger than his body
you only leave home
when home won’t let you stay.

no one leaves home unless home chases you
fire under feet
hot blood in your belly
it’s not something you ever thought of doing
until the blade burnt threats into
your neck
and even then you carried the anthem under
your breath
only tearing up your passport in an airport toilet
sobbing as each mouthful of paper
made it clear that you wouldn’t be going back.

you have to understand,
that no one puts their children in a boat
unless the water is safer than the land
no one burns their palms
under trains
beneath carriages
no one spends days and nights in the stomach of a truck
feeding on newspaper unless the miles travelled
means something more than journey.
no one crawls under fences
no one wants to be beaten
pitied

no one chooses refugee camps
or strip searches where your
body is left aching
or prison,
because prison is safer
than a city of fire
and one prison guard
in the night
is better than a truckload
of men who look like your father
no one could take it
no one could stomach it
no one skin would be tough enough

the
go home blacks
refugees
dirty immigrants
asylum seekers
sucking our country dry
niggers with their hands out
they smell strange
savage
messed up their country and now they want
to mess ours up
how do the words
the dirty looks
roll off your backs
maybe because the blow is softer
than a limb torn off

or the words are more tender
than fourteen men between
your legs
or the insults are easier
to swallow
than rubble
than bone
than your child body
in pieces.
i want to go home,
but home is the mouth of a shark
home is the barrel of the gun
and no one would leave home
unless home chased you to the shore
unless home told you
to quicken your legs
leave your clothes behind
crawl through the desert
wade through the oceans
drown
save
be hunger
beg
forget pride
your survival is more important

no one leaves home until home is a sweaty voice in your ear
saying-
leave,
run away from me now
i dont know what i’ve become
but i know that anywhere
is safer than here

 

 

*Η Warsan Shire είναι Βρετανοσομαλή ποιήτρια, συγγραφέας και εκπαιδευτικός. Γεννήθηκε στην Κένυα το 1988 και μετανάστευσε στο Λονδίνο 1 έτους. Για την ποίησή της έχει τιμηθεί με διάφορα βραβεία, μεταξύ αυτών το Βραβείο Αφρικανικής Ποίησης από το Πανεπιστήμιο Brunel (2013). Είναι το νεότερο μέλος της Royal Society of Literature (RSL) και περιλαμβάνεται στη σειρά Penguin Modern Poets.H "Πατρίδα" γράφτηκε το 2009, προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση, έχει παρουσιαστεί σε πολλές σκηνές ανά τον κόσμο και το έχουν απαγγείλει διάσημοι καλλιτέχνες. 

Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, "'Επεα πτερόεντα"

                   

 

 

    Μέσα σε λίγες γραμμές, η πένα του Μεγάλου Σκιαθίτη, καυτηριάζει με αριστουργηματικό τρόπο την κοινωνική υποκρισία, τον ευτελισμό των ανθρωπίνων σχέσεων, την άκρατη φιλοχρηματία, χωρίς να χαρίζεται σε κανένα... 

Η καλύτερη εικόνα από αυτόν τον υπερασπιστή της βαθειάς θρησκευτικότητας: η καυστική  ειρωνική περιγραφή ιερωμένων και κυρίως ιερατείου, παραδομένων στο κέρδος, σε μία παράσταση επίδειξης και προσποίησης!  

                                            ΕΠΕΑ ΠΤΕΡΟΕΝΤΑ

      Ξένος του κόσμου και της σαρκός, κατήλθε την παραμονήν από τα ύψη, συστείλας τας πτέρυγας όπως τας κρύπτῃ, θείος άγγελος. Έφερε δώρα από τα άνω βασίλεια δια να φιλεύσῃ τους κατοίκους τής πρωτευούσης. Ήτον ο καλός άγγελος της πόλεως.

Εκράτει εις την χείρα εν άστρον και επί του στέρνου του έπαλλε ζωή και δύναμις, και από το στόμα του εξήρχετο πνοή θείας γαλήνης. Τα τρία ταύτα δώρα ήθελε να μεταδώση εις όλους όσοι προθύμως τα δέχονται.

Εισήλθεν εν πρώτοις εις εν αρχοντικόν μέγαρον. Είδεν εκεί το ψεύδος και την σεμνοτυφίαν, την ανίαν και το ανωφελές της ζωής ζωγραφισμένα εις τα πρόσωπα του ανδρός και της γυναικός, και ήκουσε τα δύο τέκνα να ψελλίζωσι λέξεις εις άγνωστον γλώσσαν. Ο Άγγελος επήρε τα τρία ουράνια δώρα του, και έφυγε τρέχων εκείθεν.

 Επῆγεν εις την καλύβην πτωχού ανθρώπου. Ο ανήρ έλειπεν όλην την εσπέραν εις την ταβέρναν. Η γυνή επροσπάθει ν᾿ αποκοιμίση με ολίγον ξηρόν άρτον τα πέντε τέκνα, βλασφημούσα άμα την ώραν που είχεν υπανδρευθή. Τα μεσάνυχτα επέστρεψεν ο σύζυγός της· αὐτή τον ύβρισε νευρική με φωνήν οξείαν, εκείνος την έδειρε με την ράβδον την οζώδη, και μετ᾿ ολίγον οι δύο επλάγιασαν χωρίς να κάμουν την προσευχήν των, και ήρχισαν να ροχαλίζουν με βαρείς τόνους. Έφυγεν εκείθεν ο Άγγελος.

Ανέβη εις μέγα κτίριον πλουσίως φωτισμένον. Ήσαν εκεί πολλά δωμάτια με τραπέζας, κ᾿ επάνω των έκυπτον άνθρωποι μετρούντες αδιακόπως χρήματα, παίζοντες με χαρτία. Ωχροί και δυστυχείς, όλη η ψυχή των ήτο συγκεντρωμένη εις την ασχολίαν ταύτην. Ο Αγγελος εκάλυψε το πρόσωπον με τας πτέρυγάς του δια να μη βλέπη κ᾿ έφυγε δρομαίος.

Εις τον δρόμον συνήντησε πολλούς ανθρώπους, άλλους εξερχομένους από τα καπηλεία, οινοβαρείς, και άλλους κατερχομένους από τα χαρτοπαίγνια, μεθύοντας χειροτέραν μέθην. Τινάς είδε ν᾿ ασχημονούν, και τινάς ήκουσε να βλασφημούν τον Ἁι-Βασίλην ως πταίστην. Ο Άγγελος εκάλυψε με τας πτέρυγας τα ώτα, δια να μην ακούη και αντιπαρήλθεν.

Υπέφωσκεν ήδη η πρωία της πρωτοχρονιάς, και ο Άγγελος δια να παρηγορηθή, εισήλθεν εις μίαν εκκλησίαν. Αμέσως πλησίον της θύρας είδεν ανθρώπους να μετρούν νομίσματα, μόνον πως δεν είχον παιγνιόχαρτα εις τας χείρας· και εις το βάθος, αντίκρυσεν ένα άνθρωπον χρυσοστόλιστον και μιτροφορούντα ως Μήδον σατράπην της εποχής του Δαρείου, ποιούντα διαφόρους ακκισμούς και επιτηδευμένας κινήσεις. Δεξιά και αριστερά άλλοι μερικοί έψαλλον με πεπλασμένας φωνάς: Τ ο ν  Δ ε σ π ό τ η ν  κ α ι   α ρ χ ι ε ρ έ α!

Ο Άγγελος δεν εύρε παρηγορίαν. Επήρε τα πτερόεντα δώρα του ― το άστρον το προωρισμένον να λάμπη εις τας συνειδήσεις, την αύραν, την ικανήν δια να δροσίζη τας ψυχάς, και την ζωήν, την πλασμένην δια να πάλλη εις τας καρδίας, ετάνυσε τας πτέρυγας, και επανήλθεν εις τας ουρανίας αψίδας.

(Εφ. "Αλήθεια" 1 Ιανουαρίου 1907)

 

 

"Μάλιστα κύριε" με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου

 

 

 

 

      Ένα συγκλονιστικό τραγούδι του Ζαμπέτα (ίσως το καλύτερό του), σε δυνατούς στίχους του Αλέκου Καγιάντα. 

Αρκετά μελαγχολικό, μια ελεγεία πάνω στην εσωτερική μοναξιά και τον "εγκλωβισμό"... Εδώ σε μια τελείως διαφορετική ερμηνεία από τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, που έβαλε την ψυχή του και έδωσε στο τραγούδι άλλη διάσταση...

 

Θέλω την καρδιά να σφίξω
Πέτρα πίσω μου να ρίξω
Και να φύγω

 ..............

Θέλω μια στιγμή να φτάσει
Που ό,τι με κρατάει να σπάσει
Να ξεφύγω

 

 ................

 

Όλα να τα λησμονήσω
Και σε μια γωνιά να σβήσω
Λίγο λίγο
Μάλιστα κύριε, μάλιστα κύριε....

 

 

 

 

 

 

 

''Θυμήσου το Σεπτέμβρη'', του Γιάννη Σπανού

 

                                              

                     μμ 

 

      Μια υπέροχη μπαλλάντα του Γιάννη Σπανού σε στίχους του Γιώργου Παπαστεφάνου. Γράφτηκε για την παράσταση του θεατρικού έργου  του Νόελ Κάουαρντ, «Θυμήσου το Σεπτέμβρη», που ανέβηκε το 1967-1968 στο Θέατρο Διονύσια με πρωταγωνιστές την 'Ελλη Λαμπέτη και τον Κώστα Καρρά, ο οποίος και ερμηνεύει το τραγούδι.

  

Το χέρι δος μου, δος μου την καρδιά σου

και πάμε αν θέλεις ως τον ουρανό

Τραγούδι του Σεπτέμβρη είν' η ματιά σου

αυτά τα μάτια πόσο τ' αγαπώ

 

Κι αν σκόρπισαν τα φύλλα με τ' αγέρι

το δρόμο κι αν τον σκέπασ' η βροχή

για μας είν' ο Σεπτέμβρης καλοκαίρι

η αγάπη σου φωτίζει όλη τη γη

 

Στα χέρια μου έλα τώρα και κοιμήσου

και εγώ τις νύχτες θα σου τραγουδώ

κι αν κάποτε χωρίσουμε θυμήσου

Σεπτέμβρη σου 'χα πει πως σ' αγαπώ

 

 

Συνελήφθη ο ηγούμενος της Μονής του Μεγάλου Σπηλαίου

       

 

       Σκάνδαλο μεγάλων διαστάσεων αποκαλύφθηκε στα Καλάβρυτα, καθώς ο ηγούμενος της ιστορικής  Μεγάλου Σπηλαίου και ο βοηθός του συνελήφθησαν επ' αυτοφώρω, με την κατηγορία, ότι αποπειράθηκαν να πωλήσουν δύο ευαγγέλια του 1737 και του 1761, βυζαντινές εικόνες και δεκάδες ακόμη κειμήλια, που αποτελούν μοναστηριακή περιουσία και εμπίπτουν στον νόμο περί αρχαιοτήτων. Οι δύο κληρικοί συνελήφθησαν, όταν αστυνομικός που παρίστανε τον αγοραστή, συναντήθηκε μαζί τους για να «κλείσουν» τη συμφωνία, αντί 200.000 ευρώ. 

Συνελήφθησαν επίσης 4 ιδιώτες, που λειτουργούσαν ως μεσάζοντες.

Μετά τη σύλληψη και τη σχετική ανακοίνωση της Αστυνομίας, η Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας προχώρησε στην αντικατάσταση του ηγουμενοσυμβουλίου της Μονής και κάλεσε  τους πιστούς "να στηρίξουν με την προσευχή τους την Ιερά Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου σε αυτήν την ιδιαίτερη περίσταση, ευχόμενοι ο Κύριος να ενισχύει και να καθοδηγεί το νέο Ηγουμενοσυμβούλιο στο έργο του"...

Καταγγελίες για «βιομηχανία » πτυχίων στην Κύπρο

 

                              

      Σάλος στην Κύπρο από τις καταγγελίες του δημάρχου Πάφου Φ. Φαίδωνος, για ιδιωτικά πανεπιστήμια και κολέγια.  «Δεν γίνεται να έχεις πτυχίο σε τρεις μήνες. Δεν γίνεται να παίρνεις διδακτορικό χωρίς να έχεις περάσει από πανεπιστημιακό αμφιθέατρο. Αυτό είναι απάτη», δήλωσε σε κυπριακά ΜΜΕ.

•  'Οπως είναι γνωστό, στην Κύπρο παρατηρείται εντυπωσιακή άνθηση των ιδιωτικών πανεπιστημίων και κολεγίων με προγράμματα σπουδών σχεδιασμένα για την αγορά, διαφημίσεις που υπόσχονται καριέρα και διεθνείς ευκαιρίες, συνεργασίες με ξένα ιδρύματα. Δεν είναι λίγοι εκείνοι, που μιλούν για μια πανεπιστημιακή «βιομηχανία» που στηρίζεται στα δίδακτρα.  

  Ο δήμαρχος Φαίδων Φαίδωνος, χαρακτηριστικά ανέφερε: «Κινδυνεύουμε να μεταβούμε από την εποχή των χρυσών διαβατηρίων στην εποχή των χρυσών πτυχίων. Κάποιοι πουλούν πτυχία στην Κύπρο».Υποστηρίζει, ότι οι τίτλοι αυτοί εκδίδονται από πανεπιστήμια του εξωτερικού και φτάνουν στην Κύπρο μέσω μεσαζόντων και «δικτύων» που αναλαμβάνουν την απονομή τους σε άτομα που ουδέποτε φοίτησαν!

  Έκανε λόγο για πανεπιστήμια με «περίεργα υψηλό αριθμό» διαδικτυακών φοιτητών – 2.500 ή 3.000 σε σύνολο 4.000 –, τους οποίους δεν βλέπει ποτέ κανείς και που εγγράφηκαν με ψεύτικες ηλεκτρονικές διευθύνσεις.

  «Δεν γίνεται να παριστάνουν κάποιοι τους επιστήμονες με χαρτιά που αγοράστηκαν. Ούτε να εξευτελίζουμε τους πραγματικούς φοιτητές που ξενυχτούν και μοχθούν για να πάρουν ένα πτυχίο με τον ιδρώτα τους», συμπλήρωσε.

  Οι δηλώσεις του Φαίδωνα Φαίδωνος προκάλεσαν την άμεση αντίδραση του πρύτανη του Πανεπιστημίου Κύπρου, Τάσου Χριστοφίδη, ο οποίος ζήτησε να κατονομάσει συγκεκριμένα τα ιδρύματα που εμπλέκονται.

  Ο Φορέας Διασφάλισης της Ποιότητας στην Ανώτερη Εκπαίδευση της Κύπρου ανακοίνωσε, ότι θα διενεργήσει εκτενείς ελέγχους σε όλα τα πανεπιστήμια και τα κολέγια της Κύπρου. Επιβεβαίωσε, ότι ο δήμαρχος έδωσε στοιχεία για 2-3 κολέγια τα οποία φαίνεται να εφαρμόζουν την πρακτική εγγραφής εικονικών φοιτητών, χωρίς πραγματική φοίτηση. 

  Αντικείμενο έρευνας αποτελούν: 1) Μεταπτυχιακά και διδακτορικά που φέρεται να αγοράστηκαν έναντι χρηματικών ποσών. 2) Τίτλοι που δόθηκαν σε πολιτικά πρόσωπα, δημόσιους λειτουργούς, αστυνομικούς και στρατιωτικούς χωρίς σπουδές. 3) Πτυχία που αξιοποιήθηκαν για προαγωγές, πρόσληψη στο Δημόσιο ή λήψη επιδομάτων.

  Ο ίδιος ο δήμαρχος Πάφου αποκάλυψε, πως έχει στη διάθεσή του λίστα με ονόματα και δήλωσε πως θα τα καταθέσει στις Αρχές

  
  

   Πηγές:

  ieidiseis.gr, efsyn.gr, tanea.gr

   

   

Ο Ναός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Κορωπί, ένα σπάνιο στολίδι βυζαντινής τέχνης

 

 

 

       Το ξωκκλήσι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Κορωπί, ένα αριστούργημα της βυζαντινής εκκλησιαστικής τέχνης, είναι χτισμένο στις ανατολικές παρυφές του, κοντά στο δρόμο για το Μαρκόπουλο.

 

 

 

 

 

 

Το μνημείο, είναι ένα μικρό κομψοτέχνημα και στολίδι της περιοχής, πέρα από τη μεγάλη καλλιτεχνική αξία και σημασία του. Πρόκειται για ένα εξαίρετο ναό του 10ου αιώνα, από τους παλαιότερους της Αττικής και ανήκει αρχιτεκτονικά στον τύπο του σταυροειδούς εγγεγραμμένου ναού. Ο Αν. Ορλάνδος τοποθετεί την κατασκευή του ανάμεσα στα 950-975 μ.Χ.

 

Οι εξωτερικές διαστάσεις του είναι 11,50x7,50μ. Ο κυρίως ναός είναι τετράγωνος ενώ το κομψό επίμηκες σχήμα της εκκλησίας, οφείλεται στο νάρθηκα, που προστίθεται στον κυρίως ναό.

Η κομψότητά του τονίζεται από τα κλιμακούμενα ύψη, την όλη αρχιτεκτονική σύνθεση των όγκων με τον υψηλό κυλινδρικό τρούλλο και την ποικιλία των επιφανειών της στέγης. 

 

 

 

 

 

 

 

Στο αέτωμα πάνω από την είσοδο οι πιστοί κρεμούν σταφύλια και σύκα της νέας του σοδειάς. Αυτό ακριβώς το έθιμο είναι που αποδεικνύει, πως θα πρέπει να λειτουργείται, τουλάχιστον στη γιορτή, για μια χιλιετία... 

Η εξωτερική του τοιχοποιία αποτελείται από ακανόνιστους λίθους με μικρή χρήση πλίνθων και στοιχείων από προγενέστερα κτίσματα ή τάφους.

 

 

 

 

 

 

Η ίδια χάρη που χαρακτηρίζει το ναό εξωτερικά τον ακολουθεί και στο εσωτερικό του.

Προτάσσεται ο μακρόστενος νάρθηκας, ο οποίος όμως αποτελεί έναν ενιαίο χώρο με τον κυρίως ναό και ιδιαίτερα με το κεντρικό κλίτος, με το οποίο ενώνεται ανάλαφρα με δύο λεπτές μαρμάρινες κολώνες, ασφαλώς παλιότερης εποχής.

 

Έτσι, η όλη διάταξη επικεντρώνει την προσοχή του εισερχόμενου στον επιβλητικό κεντρικό χώρο του ναού και κυρίως στην αγιογράφηση του θαυμάσιου τρούλλου, με τέσσερα μικρά στενά παράθυρα, που αφήνουν πολύ λίγο φως να φτάνει στο κατανυκτικό εσωτερικό του.

 

 

 

 

Οι τοιχογραφίες του ναού αποτελούν ένα σπάνιο δείγμα της βυζαντινής τοιχογραφίας στην Αττική και προκαλούν θαυμασμό τόσο για την καλλιτεχνική ποιότητα, όσο και για τον θεματικό τους πλούτο. Μάλιστα οι μεταγενέστερες αγιογραφίες αποδίδονται στο Γεώργιο Μάρκου.

 

 

Ο ναός, προστατεύεται από την Αρχαιολογική Υπηρεσία και ως εκ τούτου παραμένει κλειστός όπως και ο περίβολος. Πανηγυρίζει μόνο στην εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, στις 6 Αυγούστου, με Πανηγυρικό Εσπερινό και Λειτουργία. 

 

 

 

 

 

 

Στον περίβολο του ναού υπάρχουν τμήματα αρχαίων κιόνων. Επίσης στη βόρεια πλευρά του, είναι ακόμη ορατά λείψανα από μεταγενέστερο παρεκκλήσιο, ενώ σε μικρή απόσταση νοτιοδυτικά διακρίνονται λείψανα βοηθητικού κτίσματος και είναι πιθανό να υπήρχε στην περιοχή μικρός βυζαντινός οικισμός.

 

 

 

      Ο Ναός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Κορωπί είναι από τους ελάχιστους που σώζονται ακέραιοι και θεωρείται από τους πιο σημαντικούς. 

Οι ναοί αυτοί, με τις μικρές τους διαστάσεις, τις αρμονικές αναλογίες, την ισορροπία των όγκων, τα ενσωματωμένα στην τοιχοποιία αρχαία και παλαιοχριστιανικά spolia, δένουν απόλυτα με το φυσικό τοπίο και παράλληλα σηματοδοτούν την ανθρώπινη παρουσία και δραστηριότητα.

Είναι επίσης σημαντικό, ότι σώζεται στο εσωτερικό τους ζωγραφικός διάκοσμος, που παρέχει πολύτιμες γνώσεις, για την εξέλιξη της τέχνης στην Αττική...

 

 

Πηγές:

 

 

- Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος στο Κορωπί Αττικής – Επιμορφωτικός Σύλλογος Κορωπίου «Ο Αριστοτέλης», Κορωπί 1995, σ. 3-4

- arxaiologikoktimatologio.gov.gr

- facebook.com/tokoropimou

- Μεσογαία, ιστορία και πολιτισμός των Μεσογείων Αττικής, έκδοση του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών, "Ελευθέριος Βενιζέλος", Αθήνα, 2001 

"Χρυσοπράσινο φύλλο"... Με τον Γ. Μπιθικώτση

     

                       *

 

 

      Συμπληρώνονται σήμερα 51 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, που οδήγησε στην κατοχή ενός τρίτου του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κύπριοι και Ελλαδίτες, έπεσαν ηρωικώς μαχόμενοι, για την υπεράσπιση της Πατρίδας. Η βάρβαρη εισβολή άφησε πίσω της αγνοούμενους,  εγκλωβισμένους και πρόσφυγες, που εξακολουθούν να βιώνουν τις τραγικές συνέπειες της τουρκικής κατοχής....

 

Χρυσοπράσινο φύλλο

 

 

Γη της λεμονιάς της ελιάς
Γη της αγκαλιάς της αγκαλιάς της χαράς
Γη του πεύκου του κυπαρισσιού
Των παλικαριών και της αγάπης

Χρυσοπράσινο φύλλο
Ριγμένο στο πέλαγο

Γη του ξεραμένου λιβαδιού
Γη της πικραμένης παναγιάς
Γη του λίβα τ' άδικου χαμού
Τ' άγριου καιρού των ηφαιστείων

Χρυσοπράσινο φύλλο
Ριγμένο στο πέλαγο

Γη των κοριτσιών που γελούν
Γη των αγοριών που μεθούν
Γη του μύρου του χαιρετισμού
Κύπρος της αγάπης και του ονείρου

Χρυσοπράσινο φύλλο
Ριγμένο στο πέλαγο

 

 

* Μουσική Μίκη Θεοδωράκη, στίχοι Λεωνίδα Μαλένη, ερμηνεία Γρηγόρη Μπιθικώτση

 

 

 

 

"Μοιρολόι", από τον Πετρολούκα Χαλκιά

      Πέθανε σε ηλικία 90 ετών ο μεγάλος δεξιοτέχνης του κλαρίνου Πετρολούκας Χαλκιάς. Υπήρξε κορυφαίος εκφραστής της ηπειρώτικης παραδοσιακής μουσικής και αποκλήθηκε «πατριάρχης» του κλαρίνου.

Ο ήχος από το κλαρίνο του Πετρολούκα Χαλκιά ήταν κάτι παραπάνω από τεχνική. Ήταν μια προέκταση της φωνής της Ηπείρου, της σιωπής των βουνών, του καημού της ξενιτιάς, του μοιρολογιού... Παίξιμο δωρικό, με καθαρότητα, δεξιοτεχνία και βαθύ συναισθηματικό φορτίο...