Παλαιοπαναγιά, ένα πανάρχαιο εκκλησάκι των Μεσογείων

 

 

 

 

       Το γραφικό πετρόκτιστο εκκλησάκι της Παλαιοπαναγιάς στην Παιανία, στον ομώνυμο οικισμό   - σήμερα ενοριακός ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου - αποτελεί ένα από τα ομορφότερα ξωκλήσια της Αττικής, μέσα σε ένα σκηνικό βγαλμένο από το μακρινό παρελθόν. 

Ο ναός είναι μικροσκοπικός, αλλά με μυστηριακή ατμόσφαιρα που ανάγεται στον 12ο αιώνα και  η οποία ενισχύεται από τις βυζαντινές τοιχογραφίες του εσωτερικού και από τα διάσπαρτα αρχαία αρχιτεκτονικά μέλη του περιβάλλοντος χώρου.

Σύμφωνα με την αρχαιολόγο Όλγα Κακαβογιάννη, στην Παλαιοπαναγιά αναφέρεται τύμβος. Ο Γερμανός αρχαιολόγος Άρτουρ Μιλχαίφερ που είδε το ναό το 1882,  τον αναφέρει ως παρεκκλήσιο με μισογκρεμισμένο μετόχι*, πράγμα που σημαίνει ότι ήταν ιδιοκτησία κάποιας μονής, πιθανόν της Μονής Καισαριανής, η οποία είχε κτήματα στην περιοχή**. 

 

Η Παλαιοπαναγιά ανήκει στο είδος των ναών, που με μικρές διαστάσεις, αρμονικές αναλογίες, ισορροπία όγκων, ενσωματωμένα συχνά στην τοιχοποιία αρχαία και παλαιοχριστιανικά σπόλια, δένουν απόλυτα με το φυσικό τοπίο και παράλληλα σηματοδοτούν την ανθρώπινη παρουσία και δραστηριότητα.  

 

 

 

 

 

 

 

 

Απέχει 17 χλμ. από το κέντρο της Αθήνας και 300 μέτρα από το σταθμό του ΜΕΤΡΟ Κάντζας - Παιανίας, στην έξοδο 17 της Αττικής Οδού.

 

Πρόκειται για μικρή καμαροσκέπαστη βασιλική 5 Χ 9.5 μ. περίπου, με ημιεξαγωνική κόγχη Ιερού.

 

 

 

 

Στη βόρεια πλευρά, που συγκεντρώνει και το κύριο ενδιαφέρον, διατηρείται τμήμα παλαιότερου βυζαντινού κτίσματος, όπως δείχνει η επιμελημένη του τοιχοδομία. Πρόκειται για τμήμα ναού, ο οποίος καταστράφηκε στην Τουρκοκρατία και αντικαταστάθηκε με τη σημερινή εκκλησία. Η ημιεξάγωνη βυζαντινή κόγχη κατασκευάστηκε με αργολιθοδομή από αρχαίες πλίνθους στα χαμηλά σημεία και πλινθοπερίκλειστο σύστημα στα ψηλότερα. 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το τέμπλο είναι χτιστό και η βόρεια κόγχη έχει στο εσωτερικό της τις πολύ ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες της Κοίμησης και του Ταξιάρχη, που πιθανόν χρονολογούνται πριν από την Τουρκοκρατία. Όλες οι υπόλοιπες τοιχογραφίες του ναού (η Πλατυτέρα, οι Ευαγγελιστές Μάρκος και Ματθαίος, ο Ευαγγελισμός κ. ά.) είναι του 18ου αιώνα.

 

 

 

 

 

 

 

 

Η Παλαιοπαναγιά γιορτάζει στις 15 Αυγούστου και ανέκαθεν συνέρρεε πολύς κόσμος για το παραδοσιακό πανηγύρι. Ο ναός ήταν πάντα κάτω από τη φροντίδα των οικογενειών Παπασιδέρη και Σταμάτη που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή στα τέλη του 19ου αιώνα και μάλιστα στο προαύλιο του ναού υπάρχουν και οι οικογενειακοί τους τάφοι. 

 

Το προσωνύμιο Παλαιοπαναγιά δόθηκε από τους κατοίκους της Παιανίας για να τονιστεί, προφανώς, η από αιώνων ύπαρξη και λειτουργία του και κυρίως για να υπάρξει διάκριση από νεώτερο ναό της πόλης, αφιερωμένο επίσης στην Παναγία. Το προσωνύμιο αυτό έδωσε το όνομά του στη γύρω περιοχή. 

 

Η αναπαλαίωση του βυζαντινού μνημείου ξεκίνησε από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, μετά από πρωτοβουλία πολιτιστικών και εκκλησιαστικών φορέων της περιοχής, με την καθοδήγηση του Αρχιτέκτονα – Μηχανικού Ε. Νεοφωτίστου και κάτω από την εποπτεία της 1ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων του Υπ. Πολιτισμού.

 

 

 

 

*Μετόχι αποκαλείται έκταση γής που ανήκε σε μοναστήρι και περιλαμβάνει  εγκαταστάσεις, όπως κτίσματα για τη συλλογή καρπών κλπ.

** Ο Μιλχαίφερ το αναφέρει στο έργο "Karten von Attika, που συνέγραψε με τους Κούρτιους και Κάουπερτ.

ΠΗΓΕΣ:

- Η σχετική ανάρτηση του Νότη Παπασιδέρη από το αρχείο Παναγιώτη Ι. Παπασιδέρη: https://www.facebook.com/notis.papasideris

- Η έρευνα της αρχαιολόγου Όλγας Κακαβογιάννη, για την περιοχή της Παιανίας, καταά τους ιστορικούς και τους αρχαίους χρόνους: https://www.academia.edu/34529316/%CE%8C%CE%BB%CE%B3%CE%B1_%CE%9A%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7

- "Μεσογαία", έκδοση του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών, "Ελευθέριος Βενιζέλος" , Αθήνα 2001

- Γεωργίου Χατζησωτηρίου, "Ιστορίες από τα χωριά των Μεσογείων", Πνευματικό Κέντρο Δήμου Καλυβίων, Καλύβια Θορικού Αττικής, 2000

 

 

"Δεν έκανα ταξίδια μακρινά" - Χρήστος Θηβαίος

  

                   

          Μικρή πατρίδα - 1996 Στίχοι: Παρασκευάς Καρασούλος Μουσική: Γιώργος Ανδρέου

 

Στοχαστικό, νοσταλγικό, γεμάτο με λυρισμό και υπέροχο συναίσθημα και με τη μοναδική φωνή του Χρήστου Θηβαίου να σε ταξιδεύει.

Ένα τραγούδι για τα ταξίδια της καρδιάς, που μετατρέπουν ένα συναίσθημα, έναν άνθρωπο, μια αγάπη, σε μικρή πατρίδα..

 

 Δεν έκανα ταξίδια μακρινά (Μικρή πατρίδα) 

 

 Δεν έκανα ταξίδια μακρινά 

τα χρόνια μου είχαν ρίζες ήταν δέντρα

 που τα 'ντυσε με φύλλα η καρδιά

 και τ' άφησε ν' ανθίζουν μες την πέτρα

 

 Δεν έκανα ταξίδια μακρινά 

οι άνθρωποι που αγάπησα ήταν δάση 

οι φίλοι μου φεγγάρια ήταν νησιά

 που δίψασε η καρδιά μου να τα ψάξει

 

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ 

η νύχτα εσύ το όνειρο της μέρας

 μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή 

η γη μου εσύ ανάσα μου κι αέρας

 

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά 

ταξίδεψε η καρδιά κι αυτό μου φτάνει

 σε όνειρα σ' αισθήματα υγρά 

το μυστικό τον κόσμο ν' ανασάνει 

 

 Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ 

η νύχτα εσύ το όνειρο της μέρας

 μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή 

η γη μου εσύ ανάσα μου κι αέρας

 

 

 

Οι "ομιλούσες" εικόνες των πυρκαγιών

 

 

Στη Ρόδο μπορεί να μη χάθηκαν άνθρωποι, χάθηκαν όμως αμέτρητες άλλες ζωές..

Όταν η φωτιά σβήνει στη ....θάλασσα...

Λόγω της πυρκαγιάς στη Νέα Αγχίαλο κοντά στο Βόλο, είχαμε εκρήξεις στην αποθήκη πυρομαχικών του στρατού μας!

Πάει και το Πάνειον Όρος στη νοτιοανατολική Αττική... Πλέον η Αττική, περιβαλλοντικά έχει τελειώσει... 

Δύο από τα έξι ανθρώπινα θύματα της πύρινης λαίλαπας: ο κυβερνήτης ενός  απαρχαιωμένου canadair, Σμηναγός Χρήστος Μουλάς (δεξιά) και ο συγκυβερνήτης,  Ανθυποσμηναγός Περικλής Στεφανίδης (αριστερά)... Χάθηκαν ακόμη, δύο κτηνοτρόφοι, μία γυναίκα με κινητικά προβλήματα και ένας εθελοντής πυροσβέστης...

 

Βρέθηκαν στο Τατόι τα χρυσά εμβλήματα του Όθωνα

      Σύμφωνα με ενημέρωση του Υπουργείου Πολιτισμού, τα βασιλικά εμβλήματα του πρώτου βασιλιά της Ελλάδας, Όθωνα,  στέμμα, σκήπτρο και ξίφος, εντοπίστηκαν στο Τατόι, κατά τη διάρκεια των εργασιών τεκμηρίωσης των πολιτιστικών αγαθών και κινητών αντικειμένων, από στελέχη των αρμοδίων υπηρεσιών του Υπουργείου Πολιτισμού.

 

 

Το σκήπτρο

 

 

Βρέθηκαν, σε πολύ καλή κατάσταση, καλά φυλαγμένα και συσκευασμένα. Είναι φτιαγμένα από χρυσό και κράματα μετάλλων και  χαρακτηρίζονται από την υψηλή τέχνη των κατασκευαστών τους, τον περίφημο παρισινό οίκο χρυσοχοΐας Fossin et Fils.

 

 

Το σπαθί

 

Η κατασκευή τους έγινε, to 1835, μετά από παραγγελία του φιλέλληνα Λουδοβίκου της Βαυαρίας, πατέρα του Όθωνα, προκειμένου να δοθούν στο νεαρό βασιλιά κατά τη στέψη του, η οποία θα γινόταν, την ίδια χρονιά, με την ενηλικίωσή του.

Ωστόσο, το πλοίο που τα μετέφερε δεν έφτασε εγκαίρως στην Ελλάδα και η στέψη έγινε χωρίς αυτά.

Ο Όθωνας αποχωρώντας, το 1862, από την Ελλάδα πήρε μαζί του τα εμβλήματα του θρόνου και έτσι βρίσκονταν αρχικά στην κατοχή των Βίττελσμπαχ, του βασιλικού οίκου της Βαυαρίας.

 

Λεπτομέρεια από το σκήπτρο

 

 

                         Παραδόθηκαν στο ελληνικό κράτος 

 

      Μετά από διπλωματικές διαπραγματεύσεις, ο αρχηγός του Οίκου των Βίττελσμπαχ, Αλβέρτος, προσέφερε το 1959  τα εμβλήματα του θρόνου ξανά στην Ελλάδα. Η τελετή της παράδοσής τους στον τότε Αρχηγό του Κράτους, Βασιλιά των Ελλήνων, Παύλο, έγινε στο Ανάκτορο της Αθήνας, παρουσία του Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή και μελών του υπουργικού συμβουλίου.

 

 

Λεπτομέρεια από το στέμμα

           

 

 

           Πλήρης σιγή από την τέως βασιλική οικογένεια

      Παρά τις δημοσιευμένες στον τύπο σχετικές αναφορές αρμοδίων και ιστορικών, οι απόγονοι της δυναστείας Γλύξμπουργκ ουδέποτε έδωσαν απαντήσεις, αν και γιατί τα είχαν ακόμα στην κατοχή τους, ενώ δεν πρόκειται για ιδιωτική περιουσία, αλλά ανήκουν στο ελληνικό κράτος. 

Τα βασιλικά εμβλήματα του Όθωνα είχαν εμφανιστεί δημόσια μόνο στην κηδεία του Παύλου το 1964 και στην κηδεία της Φρειδερίκης το 1981. Αξίζει εδώ να σημειωθεί και η καταφανής ολιγωρία και της πολιτείας, που δεν φρόντισε να απαιτήσει την παύση της κατακράτησής τους από την τέως βασιλική οικογένεια... 

 

 

                           Αγνούνται και σπουδαία έργα τέχνης...

 

 

     Πάντως, δεν είναι η πρώτη φορά που αγνούνται πολύτιμα κειμήλια του ελληνικού κράτους και τα οποία αποτέλεσαν, παράνομα, μέρος της βασιλικής συλλογής, όπως π.χ. οι πίνακες « Η Δόξα των Ψαρών» του Νικολάου Γύζη και ο «Απαγχονισμός του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε´» του Νικηφόρου Λύτρα. Μάλιστα, έχει καταγραφεί, ότι η  «Δόξα των Ψαρών» του Γύζη, μετά τη φυγή της τότε βασιλικής οικογένειας το 1967 εθεάθη  για τελευτία φορά από στελέχη του Υπουργείου Πολιτισμού στην κρεβατοκάμαρα της Φρειδερίκης, πάνω από το προσκέφαλό της!!!*

   

      Από το Υπουργείο Πολιτισμού ανακοινώθηκε, ότι μόλις ολοκληρωθεί η συντήρηση των ευρεθέντων βασιλικών εμβλημάτων, μετά από σχετική συνεννόηση με τον Πρωθυπουργό και τον Πρόεδρο της Βουλής, θα παραδοθούν στη Βουλή των Ελλήνων - πρώην Ανάκτορο του Όθωνα - προκειμένου να εκτίθενται στην Αίθουσα των Τροπαίων, «Ελευθέριος Βενιζέλος».

 

 

*Σχετικά με τους αγνοούμενους πίνακες:

https://www.tovima.gr/2008/11/25/culture/oi-xamenoi-pinakes-twn-anaktorwn/

Δημοπρασία παραλίας στη Ρόδο....

 

 

      Ξανά η Ρόδος με αρνητική δημοσιότητα. Ξανά μια αποκαρδιωτική εικόνα της σημερινής Ελλάδας, αλλά και της μελλοντικής μας ανάπτυξης, την οποία οι κρατούντες ευαγγελίζονται.

 Η αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Ρόδου γέμισε από μπράβους. Επρόκειτο να γίνει μια δημοπρασία για τις θέσεις στην παραλία μπροστά στο καζίνο και οι …«φουσκωτοί» ήταν εκεί προκειμένου να «διασφαλίσουν» ότι οι θέσεις – φιλέτα δε θα καταλήξουν σε «λάθος» ενδιαφερόμενους!

Θλιβερή εικόνα η παρουσία αστυνομικών, ωσεί παρόντων! Τί θα μπορούσαν άλλωστε να κάνουν, εφόσον δεν είχαν πάρει εντολή...

 

 

 

 

      Ο τοπικός τύπος εκφράζει την ανησυχία του, για την κατάντια, τη θλίψη και την απογοήτευση για το που οδηγείται η Ρόδος. Επισημαίνει δε, ότι σε λίγο, δήθεν μεγαλοεπενδυτές θα ελέγχουν τα πάντα στο νησί, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε  οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο...

 

 

 

Πηγές: makthes.gr, aftodioikisi.gr, verena.gr

Πέθανε ο Μίλαν Κούντερα

 

 

 

     Έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 94 χρόνων, ο Γαλλοτσέχος μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, Μίλαν Κούντερα. 

Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους λογοτέχνες του ύστερου 20ου αιώνα, δημιουργός, μεταξύ άλλων, των «Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι», «Το Αστείο», «Η Άγνοια», «Η Γιορτή της Ασημαντότητας», όπου διακωμώδησε τον αυταρχισμό της εξουσίας και εξερεύνησε την ανθρώπινη φύση, με ένα μείγμα μαύρης ειρωνείας και φιλοσοφικών στοχασμών. Στα βιβλία του συνδυάζει την αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο - ως εξωτερικός παρατηρητής της ιστορίας - και την αφήγηση μέσα από τα μάτια τού πρωταγωνιστή του.

      Γεννήθηκε στο Μπρνο της άλλοτε Τσεχοσλοβακίας το 1929. Υπήρξε μέλος του κομμουνιστικού κόμματος, αλλά διαγράφηκε δύο φορές, την πρώτη το 1950 και τη δεύτερη το 1970, μετά την καταστολή της "Άνοιξης της Πράγας. Παρέμεινε για μερικά χρόνια ακόμα προσκείμενος στον μεταρρυθμιστικό τσέχικο σοσιαλισμό και παράλληλα συγκρούστηκε σφοδρά μέσω του τύπου με τον συμπατριώτη του συγγραφέα Βάτσλαβ Χάβελ. Εν τέλει , παραιτήθηκε από τα μεταρρυθμιστικό του όραμα, μετακόμισε στη Γαλλία το 1975 και πολιτογραφήθηκε Γάλλος το 1981.

     Αρχικά έγραψε στην τσέχικη γλώσσα αλλά από το 1993 και έπειτα χρησιμοποίησε τη γαλλική. 

Το 1984 εκδίδει το γνωστότερο δημιούργημα του, "Η Αβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι', στο οποίο χρονικογραφεί την εύθραυστη φύση της μοίρας του ατόμου ως μονάδας, ισχυριζόμενος πως η μοναδική ανθρώπινη ζωή είναι ασήμαντη υπό το Νιτσεϊκό πρίσμα της αυτούσιας αιώνιας επανάληψής της μέσα σ’ ένα άπειρο σύμπαν. Το 1988 το βιβλίο έγινε ταινία, όμως υπήρξε δυσαρέσκεια από τον δημιουργό του, ο οποίος έκτοτε απαγόρευσε διασκευές στα μυθιστορήματά του. 

      Ο Μίλαν Κούντερα έχει τιμηθεί με πλήθος βραβείων, ήταν υποψήφιος για το Νόμπελ Λογοτεχνίας, ενώ αποτελεί έναν από τους πιο πολυ-μεταφρασμένους συγγραφείς.

 

 

Καταδικάστηκε ο πρώην επικεφαλής εκκλησιαστικής ΜΚΟ

 

Άδωνις Γεωργιάδης, Δημήτριος Φουρλεμάδης

      Επιτέλους, χτες καταδικάστηκε από το Εφετείο, όπως πρώτο έγραψε το militaire.gr, σε 8 χρόνια φυλάκιση ο πρωτοπρεσβύτερος (που συνήθιζε να κυκλοφορεί χωρίς τα ράσα του), Δημήτριος Φουρλεμάδης, στενός φίλος του Χριστόδουλου και πρώην επικεφαλής της κεντρικής φιλανθρωπικής οργάνωσης της Εκκλησίας της Ελλάδος, της ΜΚΟ «Αλληλεγγύη» και σήμερα Γενικός Διευθυντής Μέσων του Ομίλου «Παραπολιτικά».

Δικαζόταν για το κακούργημα της υπεξαίρεσης κατ’ εξακολούθησιν, με την επιβαρυντική διάταξη του νόμου περί καταχραστών του Δημοσίου. Το βασικό σκέλος της κατηγορίας αφορούσε σε επιχορήγηση 5,6 εκατομμυρίων ευρώ (οι 500.000 ευρώ επεστράφησαν από τον Φουρλεμάδη), που δόθηκε από το Υπουργείο εξωτερικών, το 2005, για ανθρωπιστική βοήθεια σε τρίτες χώρες, αλλά το πρόγραμμα ουδέποτε εκτελέστηκε. Είχε μάλιστα τότε γίνει σάλος, με τα κατεψυγμένα κοτόπουλα, που προορίζονταν για το Ιράκ, όταν ποσότητά τους εντοπίστηκε αλλοιωμένη και κατασχέθηκε...

Ρεπορτάζ αναφέρει, ότι ο Γενικός Διευθυντής Μέσων του Ομίλου «Παραπολιτικά», μόλις πληροφορήθηκε την απόφαση, εισήχθη στο καρδιολογικό τμήμα του νοσοκομείου Αγία Όλγα και αναζητείται από την ΕΛΑΣ προκειμένου να εκτελεστεί η εναντίον του καταδικαστική απόφαση. 

Ο  Φουρλεμάδης, που είχε χειροτονηθεί ιερέας από τον Πατριάρχη Ρουμανίας, είχε επίσης διατελέσει επί σειρά ετών και διευθυντικό στέλεχος στον όμιλο του "ALPHA".

Δημήτριος Φουρλεμάδης, Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος

Πηγές:

 

https://www.newsbreak.gr/media/485882/katefyge-sto-nosokomeio-o-dimitris-foyrlemadis/

 https://www.documentonews.gr/article/telesidiki-katadiki-foyrlemadi-gia-to-skandalo-me-ti-mko-allileggyi-poini-fylakisis-8-eton/?fbclid=IwAR3tQoNeTn--EC4TtHi5P3s2cpvYTNFWO5PpyfehWIQc7ckZfBdFCQlQ6pY

https://roides.wordpress.com/2023/07/10/10-7-23-2/?fbclid=IwAR3Q5SR_UDqqUjK9siVWtc7CdDzFPJnzfBFh3XAKYEbZ772RT352XdlIA_U