Πέθανε ο βραβευμένος με Πούλιτζερ, φωτογράφος Γιάννης Μπεχράκης

 

       Η είδηση του θανάτου του έκανε το γύρο του κόσμου. Ο Γιάννης Μπεχράκης είχε καταγράψει με το φακό του τα συγκλονιστικά γεγονότα του 20ου και του 21ου αιώνα μεταξύ των οποίων, τις αλλαγές στην Ανατολική Ευρώπη και στα Βαλκάνια, την κηδεία του Χομεϊνί στο Ιράν, τους πολέμους στην πρώην Γιουγκοσλαβία, στην Τσετσενία, στην Σιέρα Λεόνε, στην Σομαλία, στο Αφγανιστάν και στον Λίβανο. Κάλυψε επίσης, κοσμοιστορικά γεγονότα όπως τον πρώτο και το δεύτερο πόλεμο του Κόλπου, τα γεγονότα της Αραβικής Άνοιξης, το Μεσανατολικό, τους σεισμούς στο Κασμίρ και άλλα μεγάλα γεγονότα σε όλο τον κόσμο. 

Υπήρξε πολυβραβευμένος και επικεφαλής του φωτογραφικού τμήματος του ειδησεογραφικού πρακτορείου Reuters στην Ελλάδα. Το 2016 είχε κερδίσει το Πούλιτζερ για τον τρόπο με τον οποίο κάλυψε την προσφυγική κρίση.  

Άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 58 ετών, ύστερα από σκληρή μάχη με τον καρκίνο. 

«Μια φωτογραφία μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, να τον κάνει πιο δίκαιο», συνήθιζε να λέει ο σπουδαίος φωτορεπόρτερ. Σε συνέντευξή του στην "Καθημερινή"*είχε τονίσει: 

 "Εμένα με ενδιαφέρει να δείξω ότι αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να είναι ο καθένας από μας, ένας οποιοσδήποτε άνθρωπος που αναζητά ένα καλύτερο αύριο. Γιατί η ζωή είναι μια διαρκής μετακίνηση, από ένα σπίτι σε ένα άλλο, από μια δουλειά σε μια άλλη, από μια ζωή σε μια άλλη, προς ένα καλύτερο μέλλον. Πόσω μάλλον όταν δεν σου έχει απομείνει τίποτα πια, γιατί το σπίτι σου έχει καεί ή γιατί κινδυνεύεις να πεθάνεις. Εάν λοιπόν εγώ μπορώ να δείξω με τις φωτογραφίες μου αυτό που θεωρώ δίκαιο και καλό, εάν μπορώ να εκφράσω αυτές τις πανανθρώπινες αξίες, τότε έχω κάνει το καθήκον μου. Γιατί για μένα η φωτογραφία είναι φορέας ενός μηνύματος. Και νιώθω πάρα πολύ έντονη την ανάγκη να μπορώ να μιλώ γι’ αυτούς που έχουν αδικηθεί ή γι’ αυτούς που δεν έχουν φωνή. Αυτή νιώθω ότι είναι η αποστολή μου".

 

 

                  Το ταξίδι των προσφύγων, μέσα από το φακό του Γιάννη Μπεχράκη.... 

΄




 

 

 

 

 

*Όλη η συνέντευξη εδώ:

http://www.kathimerini.gr/926128/gallery/periodiko-k/an8rwpoi/giannhs-mpexrakhs-na-milhsw-gia-aytoys-poy-den-exoyn-fwnh

Επέτειος του μαρτυρικού θανάτου του ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου

       Σαν σήμερα στις 3 Μαρτίου 1957, ο Γρηγόρης Αυξεντίου έπεσε ηρωικά μαχόμενος κατά των Άγγλων αποικιοκρατών στην Κύπρο...

Γεννήθηκε στο χωριό Λύση Αμμοχώστου το 1928. Ήρθε στην Ελλάδα το 1949 και επειδή δεν πέτυχε στη Σχολή Ευελπίδων, γράφτηκε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών του Ελληνικού Στρατού. Αφού αποφοίτησε, έκανε τη στρατιωτική του θητεία στον 1° λόχο του 613ου τάγματος πεζικού, στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα .

Το 1952 επέστρεψε στην Κύπρο και το 1955 μυήθηκε στην Ε.Ο.Κ.Α., όπου είχε την πρώτη του επαφή με τον αρχηγό της οργάνωσης Γεώργιο Γρίβα
 - Διγενή  και αμέσως μπήκε στον αγώνα κατά των Άγγλων. Αμέσως  συμμετείχε στις επιθέσεις κατά της Ηλεκτρικής Εταιρείας και του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Λευκωσίας.

Πολύ γρήγορα διακρίθηκε για τις ηγετικές του ικανότητες και του δόθηκε η θέση του υπαρχηγού της Ε.Ο.Κ.Α. Κατά τη διάρκεια της σύντομης αντιστασιακής του δράσης έλαβε τα ψευδώνυμα «Ζήδρος» (από το όνομα του Μακεδόνα κλεφταρματολού επί Τουρκοκρατίας), «Ρήγας», «Αίαντας», «Άρης», «Μάστρος» και «Ζώτος».

        Το 1955 επειδή ανακαλύφθηκε το αυτοκίνητο που χρησιμοποιούσε για την ε π ι χ ε ί ρ η σ η    α ν α τ ι ν ά ξ ε ω ν   στις πετρελαιοαποθήκες της αγγλικής βάσης Δεκέλειας, βγήκε στα βουνά και ηγήθηκε επιθέσεων εναντίον αγγλικών στόχων. Ήταν ο υπ' αριθμόν 1 καταζητούμενος από τους Άγγλους, οι οποίοι τον επικήρυξαν με το υπέρογκο τότε  ποσό των 5.000 λιρών, επειδή ανατίναξε αγγλικές περιουσίες. Κατέφυγε στην οροσειρά του Πενταδάκτυλου, σε μια σπηλιά όπου τον τροφοδοτούσε ένας βοσκός. Εκεί ο Αυξεντίου μαθαίνει στους αγωνιστές την χρήση των όπλων και τεχνικές ανταρτοπόλεμου.
 Αργότερα κατέφυγε στο όρος Τρόοδος, όπου μάλιστα παντρεύτηκε κάτω από μυθιστορηματικές συνθήκες τη μνηστή του Βασιλεία Παναγή, μια νύχτα στο μοναστήρι του Αχειροποιήτου στις 10/6/1955...

Στις 11 Δεκεμβρίου 1955 επέδειξε τις εξαίρετες στρατιωτικές του ικανότητες στην ιστορική μάχη των Σπηλιών, παρασύροντας δυο φάλαγγες των Άγγλων στρατιωτών, που ανηφόριζαν προς τα κρησφύγετα, να αλληλοπυροβολούνται μεταξύ τους και να έχουν πολλά θύματα.

Παραμονή Πρωτοχρονιάς του 1956 κυκλώνεται μαζί με τα παλικάρια του στο χωριό Ζωοπηγή και ακολουθεί σφοδρή σύγκρουση με τους Άγγλους, όπου τραυματίζεται, αλλά διαφεύγει. Το Πάσχα του 1956 βρίσκει τον ήρωα ν’ αναρρώνει στο  μοναστήρι του Μαχαιρά, μετά από εγχείρηση. Εκεί συνέβη και το πρωτοφανές της εμφάνισής του ενώπιον  100 Άγγλων αξιωματικών και στρατιωτών που είχαν ζώσει το μοναστήρι. Μεταμφιεσμένος σε καλόγερο, με γενειάδα και ράσο, ο Γρηγόρης Αυξεντίου παρουσιάστηκε και συστήθηκε στον Άγγλο επικεφαλής αξιωματικό ως  «πάτερ-Xρύσανθος» και στην συνέχεια τους…κέρασε χωρίς να τον αντιληφθούν.
 

Στα τέλη Φεβρουαρίου 1957 οι αγγλικές δυνάμεις ασφαλείας έλαβαν την πληροφορία ότι ο Αυξεντίου και η ομάδα του κρύβονται σε μια σπηλιά πλησίον της Μονής Μαχαιρά στο όρος Τρόοδος. Αμέσως, απόσπασμα από 60 στρατιώτες έφθασε εκεί το απόγευμα της 2ας Μαρτίου και την επομένη 3 Μαρτίου 1957 τον περικύκλωσαν στο κρυσφήγετό του. Οι υποψίες για   π ρ ο δ ο σ ί α,  επιβεβαιώθηκαν... Σε λίγο οι Άγγλοι έφθασαν στην είσοδο του κρησφύγετου. Φώναξαν στους άνδρες να παραδοθούν, όμως καμία απάντηση.

Τότε ο Αυξεντίου, ήδη τραυματισμένος από θραύσμα χειροβομβίδας, διέταξε τους άνδρες του να βγουν από το κρησφύγετο και να παραδοθούν για να σωθούν. Παράκουσε τη διαταγή ο Αυγουστής Ευσταθίου και έμεινε  πολεμώντας μαζί του επί 10 ώρες εναντίον των εχθρών.

 

Η σπηλιά στο Μαχαιρά, όπου βρήκε μαρτυρικό θάνατο ο ήρωας

 

Ο επικεφαλής του βρετανικού αποσπάσματος, ανθυπολοχαγός Μίντλετον, πλησίασε την είσοδο τ

ης σπηλιάς και τον κάλεσε να παραδοθεί. Εκείνος αρνήθηκε και αμέσως, τέσσερις στρατιώτες όρμησαν μέσα στην σπηλιά. Ο Αυξεντίου τους υποδέχτηκε με καταιγιστικά πυρά. Οι τρεις Βρετανοί οπισθοχώρησαν έντρομοι, ο τέταρτος, ένας δεκανέας, έπεσε νεκρός. Ο Μίντλετον ζήτησε ενισχύσεις, οι οποίες κατέφθασαν αμέσως με   ε λ ι κ ό π τ ε ρ α.  Η μάχη συνεχίσθηκε για 10 ώρες, χωρίς αποτέλεσμα για τους επιτιθέμενους. Μπροστά στο αλύγιστο θάρρος του Αυξεντίου και αφού χρησιμοποίησαν όλων των ειδών τα όπλα, οι Βρετανοί έρριψαν στη σπηλιά βόμβες πετρελαίου.  Τ ε ρ ά σ τ ι ε ς   φ λ ό γ ε ς   κάλυψαν το σπήλαιο, για να τυλίξουν σε λίγο το κορμί του ήρωα. Η μάχη τελείωσε στις 2 το βράδυ της 3ης Μαρτίου 1957. Ο Αυγουστής Ευσταθίου, με βαριά εγκαύματα, επιχειρεί έξοδο και συλλαμβάνεται. Το πτώμα του Γρηγόρη Αυξεντίου βρέθηκε απανθρακωμένο και τάφηκε την επομένη στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας, στο χώρο που είναι γνωστός σήμερα ως «Τα Φυλακισμένα Μνήματα». Ήταν μόλις 29 ετών....

     

       Πολλοί Έλληνες και ξένοι ποιητές εμπνεύστηκαν από τον ηρωϊσμό του Γρηγόρη Αυξεντίου και έγραψαν ποιήματα προς τιμήν του, το σημαντικότερο εκ των οποίων, "Ο Αποχαιρετισμός" του  Γ ι ά ν ν η   Ρ ί τ σ ο υ:

 

"Ποτέ δε θα μπορούσα να πιστέψω πως η στενό­τητα μιας σπηλιάς

 μπορούσε νά χει τόση ευρυχωρία-μπορούσε να χω­ρέσει 

την πατρίδα με τις ελιές της, τ' ακρογιάλια της, τα βάσανα της,

............ανασαίνω

............................

μέσα σ' αυτή την πέτρινη σήραγγα που η έξοδος της είναι το ίδιο

το στόμιο του ήλιου. Το ξέρω: από δω, κατευθείαν, θα περάσω 

νεκρός μες στον κόσμο. Μην κλαίτε.”

Και ξέρω τώρα, όσο ποτέ, πως είναι δυνατή η ελευθερία. Γεια σας."

..............................

Τ' αληθινό μπόι του ανθρώπου μετριέται με το μέτρο 

της λευτεριάς".

Τίποτ' άλλο. Γεια σας

...............................

Αν λυπάμαι για κάτι είναι που δε θα μπορέσω να κάνω τίποτα για 

σας

  ..................................

έτσι, να πούμε, να, να ρίξω και γω μια ντουφεκιά στον αέρα

στη γιορτή της απελευθέρωσης

.....................

Με τούτη την αγάπη, λέω, πως μια μέρα, οι ξύλινοι σταυροί 

θα μπουμπουκιάσουν τριαντάφυλλα

............. με τούτη

λέω, την αγάπη μια μέρα θα

λυγίσουμε 

κείνους που φέρνουν τ' άδικο και 

σπέρνουνε το μίσος .  

Τούτη είναι η εντολή μου – μ'  

όλο που αυτή την ώρα δεν το  

ξέρω το μίσος

σα να μην το' μαθα ποτές ή να το  

ξέχασα. Γεια σας *.

 

Αδριάντας του ήρωα στη Λεμεσό (έργο του Λεωνίδα Σπανού)

 

Τσίπρας προς εφοπλιστές: Δώστε ό,τι έχετε ευχαρίστηση!

 

  

       Υπογράφηκε στο Μέγαρο Μαξίμου η νέα συμφωνία μεταξύ Δημοσίου και Εφοπλιστών για την εθελοντική εισφορά του ναυτιλιακού κλάδου στην ελληνική οικονομία. 

Υποδεχόμενος το προεδρείο της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, ο Πρωθυπουργός ευχαρίστησε για «την ανταπόκριση σας στο αίτημα της κυβέρνησης να θεσπίσουμε μια μόνιμη συμφωνία εθελοντικού χαρακτήρα. Όλοι γνωρίζουν άλλωστε ότι με βάση το Σύνταγμα και την κείμενη νομοθεσία θα μπορούσατε να είχατε αποφύγει και οποιαδήποτε συνεισφορά». «Εντούτοις», τόνισε, «το γεγονός ότι αντιλαμβάνεστε την ανάγκη να στηριχθεί η προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας, την ενίσχυση συνεπώς της δημοσιονομικής μας ικανότητας, σηματοδοτεί την εθνική ευθύνη που συμμερίζεστε να βγούμε από την κρίση».

Ανακοίνωση του Γραφείο Τύπου του Πρωθυπουργού, αναφέρει, ότι «το ποσό που θα εισρέει στα δημόσια ταμεία θα είναι κατ΄ ελάχιστο 75 εκατομμύρια ευρώ ετησίως». 

«Ευχαριστούμε τον Πρωθυπουργό για την συνεργασία που είχαμε μέσα σε ένα πολύ πολιτισμένο περιβάλλον», προσέθεσε ο πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, Θ. Βενιάμης.

 

 

                                          Η σφοδρή αντίδραση της ΠΕΝΕΝ

 

 

      Το συνδικαλιστικό όργανο των εργαζομένων στη ναυτιλία (ΠΕΝΕΝ) καταγγέλλει, ότι «η συμφωνία δείχνει το νέο κατάντημα της κυβέρνησης και την άθλια συναλλαγή με τους μεγαλοσχήμονες του εφοπλιστικού κεφαλαίου». Επισημαίνει, ότι αφού η κυβέρνηση αρνήθηκε την πρόταση για κατάργηση του άρθρου 107 του Συντάγματος που προβλέπει 58 προκλητικές φοροαπαλλαγές για τους εφοπλιστές, τώρα με την εθελοντική συμφωνία επί των μερισμάτων τους, νομιμοποιείται έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία πιέζει να κλείσει φορολογικά "παραθυράκια"». 

 

 

 

                                         Οι εφοπλιστές ζητούν και ...δόσεις

 

 

     Η ΠΕΝΕΝ καταγγέλλει επίσης, ότι η υποχρεωτική επί του τονάζ συνεισφορά των εφοπλιστών ανήλθε, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία για το 2015, στο ποσό των 17.617.781,18 ευρώ, ενώ αντίστοιχα η φορολογία των ναυτεργατών ξεπέρασε στο ίδιο έτος τα 57 εκατομμύρια ευρώ. 

Επίσης για την περίοδο 2014-2017, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Υπ. Οικονομικών, το Δημόσιο εισέπραξε μόνο το 1/5 συμφωνηθείσας της εθελοντικής εισφοράς, δηλαδή 85 εκατομμύρια ευρώ, αντί των 420 εκατομμυρίων ευρώ της συμφωνίας και μάλιστα πολλοί εφοπλιστές ζητούν να πληρώσους σε 6 ή 12 δόσεις!! 

 

 

 

Ο Καρλ Λάγκερφελντ και η χρυσόσκονη των ντεφιλέ

 

 

      Ο "Κάιζερ" της μόδας πέθανε σε ηλικία 85 ετών. Λόγω της ενεργητικότητάς του και της συνεχούς παρουσίας του στα δρώμενα της υψηλής ραπτικής, η είδηση ξάφνιασε, αφού το σοβαρό πρόβλημα υγείας του παρέμενε καλά κρυμμένο μυστικό... Και πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, όταν μιλάμε για τη βιομηχανία της μόδας και τζίρο εκατομμυρίων σε όλη την υφήλιο;

 

 

                               Οι καταβολές του και η επιτυχής επαγγελματική σταδιοδρομία

 

 

      Καταγόταν από οικογένεια Γερμανών βιομηχάνων και μεγάλωσε σε εύπορο μεγαλοαστικό περιβάλλον. Από το 1963 ξεκίνησε να εργάζεται σε μεγάλους οίκους  υψηλής ραπτικής της Γαλλίας και της Ιταλίας. Ξεχωρίζουν οι φίρμες "Chloe", "Jean Patou", "Balmain", "Krizia", "Valentino" και "Fendi".

Η καρριέρα του απογειώθηκε πάντως, όταν ανέλαβε τα ηνία του οίκου "Chanel", το 1983. Ο οίκος μετά το θάνατο της Κοκό Σανέλ ήταν σε πτώση και κινδύνευε να κλείσει. Ο Λάγκερφελντ κυριολεκτικά το νεκρανάστησε και τον επανέφερε στην πρώτη θέση! Ιδιοφυής και ταλαντούχος, μάγος της πασαρέλας, με σκηνικά που κόβουν την ανάσα, οσμιζόταν τάσεις για το μέλλον, πολύ νωρίτερα από τους συγχρόνους του. 

Επίσης, ποτέ δεν έπαυσε να διευθύνει και τον οίκο "Fendi" και συνέβαλε αποφασιστικά, ώστε να γίνει ένας από τους πιο πρωτοποριακούς ιταλικούς οίκους.

 

 

 

 

                       

                                               Πολυσχιδής, με εικόνα αντικονφορμίστα

 

       Χαρακτηρίστηκε όχι μόνο σχεδιαστής μόδας, αλλά και σπουδαίος καλλιτέχνης, φωτογράφος, σκιτσογράφος και κυρίως επιτυχημένος δημιουργικός διευθυντής. Οι επαγγελματικές του επιτυχίες και το ιδιόμορφο προσωπικό του στυλ συνετέλεσαν στο να βρίσκεται πάντα στο προσκήνιο. Επαγγελματική ιδιοφυία, επεκτάθηκε σε πολλούς τομείς των ειδών πολυτελείας με brand name, από αντικείμενα, μέχρι ξενοδοχεία.

Τί απ΄όλα ήταν; Όσο και αν τον αναφέρουν διάσημο σχεδιαστή, σίγουρα δεν πρωτοπόρησε όσο άλλοι σχεδιαστές του 20ού αιώνα, μάλιστα το λανσάρισμα φίρμας με το δικό του όνομα δε πέτυχε ιδιαίτερα. Δεν άφησε το στίγμα του, όπως ο Κριστιάν Ντιόρ με το περίφημο new look ή η Σανέλ, η οποία κυριολεκτικά μεταμόρφωσε και απελευθέρωσε τη γυναίκα, παραγκωνίζοντας τα αληθινά κοσμήματα και τα άβολα ρούχα. Ούτε συγκρίνεται με τον Αρμάνι, που άνοιξε δρόμους, διδάσκοντας υπέροχα τη σύγχρονη, απλή και απέριττη γραμμή, χωρίς ποτέ του να προκαλεί με την παρουσία του, χωρίς να χρησιμοποιεί τοπ μόντελ και χωρίς  εντυπωσιακά μεγαλόπρεπα ντεφιλέ...

Ο Λάγκερφελντ υπήρξε αναμφίβολα και πάνω από όλα, ένας ιδιοφυής δημιουργικός διευθυντής, που παίρνει άριστα ως manager. Σαν ένα σπουδαίο μαέστρο, που διευθύνει άριστα μια ορχήστρα με εξαιρετικούς μουσικούς.

 

                                                       Η αμφιλεγόμενη πλευρά

 

      Επικρίθηκε έντονα, επειδή συνέχισε να χρησιμοποιεί γούνες στις κολεξιόν του, παρά τις έντονες διαμαρτυρίες. Επίσης κατά καιρούς προκαλούσε, με "δηλητηριώδεις" απόψεις γύρω από δημόσια πρόσωπα και γύρω από κοινωνικά και ιστορικά θέματα. 

Δε δίσταζε να επιδοκιμάζει τη σεξουαλική παρενόχληση ("αν δε θες να σου τραβάνε το παντελόνι, μη γίνεις μοντέλο"!) και να να εκφράζεται αρνητικά για τη σωματική εμφάνιση διαφόρων ατόμων. Ακόμη, εναντιώθηκε στη Μέρκελ με οργίλο ύφος, επειδή δέχτηκε πολλούς πρόσφυγες στη Γερμανία και το χειρότερο, εκφράστηκε απαράδεκτα -εν είδει χιούμορ - για το ολοκαύτωμα! Από τα πυρά του δεν ξέφυγε και η Ελλάδα της κρίσης, με απλοϊκές απόψεις του τύπου,"κάνουν σιχαμερά πράγματα εκεί". 

 

      Αν όλα αυτά που ισχυριζόταν ο Λάγκερφελντ τα έλεγε οποιοσδήποτε άλλος, ακόμα και επιφανής πολιτικός, θα τον είχαν στείλει, στο όνομα του politically incorrect, στο περιθώριο, με συνοπτικές διαδικασίες. O Καρλ Λάγκερφελντ όμως, ακλόνητος! Στο παγκόσμιο χρηματιστήριο της μόδας και στο βασίλειο των brand names, ποιός θα τολμούσε να ξωπετάξει "την κότα που κάνει χρυσά αυγά"; Αντίθετα, ο "Κάιζερ" πέθανε στο θρόνο του σε πλήρη δόξα και τιμή... 

Η "πολιορκία" της Ακροπόλεως

        Ξενοδοχεία - τέρατα περικυκλώνουν τον Ιερό Βράχο. Ένα ακόμη αποτέλεσμα βάρβαρης περιφρόνησης του πολιτισμού και της αισθητικής, εν ονόματι του (κακώς εννοούμενου) τουρισμού. Ή ίσως ένα αποτέλεσμα απίστευτης διαφθοράς;

Διαβάστε περισσότερα στο TheCaller.gr

Όπως καταγγέλλουν οι περίοικοι σε επιστολή προς τους αρμόδιους: «Μέσα στο 2018 ξεκίνησε η κατασκευή ενός δεκαώροφου ξενοδοχείου επί της οδού Φαλήρου και μόλις λίγους μήνες αργότερα εγκρίθηκε έπειτα από ομόφωνη θετική γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου η ανέγερση δεύτερου 9ώροφου ξενοδοχείου, επί της οδού Μισαραλιώτου». 

Σε λίγο δηλαδή, θα έχουν τη δυνατότητα να ατενίζουν την Ακρόπολη μόνον οι πελάτες εκλεκτών ξενοδοχείων! Αυτή η εικόνα που συνδέει την πόλη με το αιώνιο σύμβολό της, το - αναντίρρητα - σημαντικότερο  μνημείο του δυτικού πολιτισμού, κινδυνεύει να χαθεί εξαιτίας τσιμεντένιων ανοσιουργημάτων με "νομότυπη" διαδικασία!

    

 

                               Εξαναγκάσθηκαν σε αναδίπλωση

 

      Το θέμα έγινε, φαίνεται, ευρέως γνωστό και ανακοινώνεται, πως "οι άδειες επανεξετάζονται"... Άραγε, θα δούμε να γκρεμίζονται κάποιοι όροφοι των οικοδομικών τεράτων; Άραγε, θα υπάρξει επιτέλους καμμιά ΕΔΕ και καμμιά κύρωση σε όσα συμβούλια και διαβούλια είπαν το "ναι" σε αυτό το έγκλημα;

 

 

 

Μια άλλη πραγματικότητα στις διαδοχικές εικόνες του παρελθόντος

 

 

 

                                                  1851

 

Φωτ. Alfred Nicolas Normand

 

 

                                          περίπου 1853-1857

 

Φωτ. από το βιβλίο του James Robertson, views of Greece

 

                                       

 

                                        1869   

 

Φωτ. Paul Baron des Granges

                                        

 

                                               1874

 

                                                       1959

Φωτ. Δημ. Χαρισιάδη (Φωτογραφικό Αρχείο Μουσείου Μπενάκη)

                      Στον 21ο αι. η στάθμη όλο και ανεβαίνει...

 

Φωτ. Θοδωρή Γεωργακόπουλου (lifo.gr)

Το αμφιλεγόμενο νέο μουσείο, αφορμή για την "επέλαση" και άλλων κτιρίων.....

 

Θοδωρής Γεωργακόπουλος μιλά στο LIFO.GR Πηγή: www.lifo.gr