Ακλόνητος ο Εφραίμ! Φωτογραφίζεται με τον Πρωθυπουργό!

Μπορεί το «σκάνδαλο», στο οποίο φερόταν να πρωταγωνίστησε, να έριξε ουσιαστικά την Κυβέρνηση Καραμανλή και να έγινε η σημαία στα χέρια του ΠΑΣΟΚ, ωστόσο ο μοναχός Εφραίμ της Μονής Βατοπεδίου φαίνεται πως «τα έχει» μια χαρά και με το σημερινό Πρωθυπουργό.

Στο παρασκήνιο της επίσκεψης Παπανδρέου στο Άγιο Όρος για τα 20χρονα του Βαρθολομαίου στον οικουμενικό θρόνο, ο πρωθυπουργός φωτογραφήθηκε με τον ηγούμενο, δείχνοντας πως δεν αντιμετωπίζει καν ηθικό πρόβλημα μαζί του.

Άλλο ένα τεράστιο σκάνδαλο που παραγράφηκε...Βέβαια στην Ουγγαρία για παρόμοια υπόθεση με ανταλλαγές κρατικής περιουσίας ο τότε Πρωθυπουργός και οι λοιποί υπεύθυνοι πρόκειται να λογοδοτήσουν άμεσα  στη Δικαιοσύνη.

Από σχετικό ρεπορτάζ του Prionokordela.gr

Άρθρο των N.Y.Times για τη θέση της Ελλάδας στη κρίση

 

“Η Ελλάδα μπορεί να προκαλέσει το απόλυτο χάος”

 Του FLOYD NORRIS
Η Ελλάδα θα ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση σήμερα αν δεν είχε ενταχθεί στο ευρώ, ή αν την έδιωχναν το 2004, τότε που παραδέχτηκε ότι είπε ψέματα για τα οικονομικά της στοιχεία, προκειμένου να ενταχθεί. Σε καλύτερη θέση θα ήταν και η Ευρώπη. Οπότε, γιατί δεν φεύγει τώρα;
Η απάντηση είναι ότι δεν προβλέπεται. Αν μπεις στο ευρώ, δεν βγαίνεις. Δεν υπάρχει διαφυγή.
Υπάρχει όμως τρόπος. Μπορεί να προκαλούσε κάποια αναστάτωση, ή ακόμη και καταστροφή, αλλά κανένας δεν θα πίεζε με το ζόρι την Αθήνα να παραμείνει.
Αν η Ελλάδα ακολουθούσε το παράδειγμα της Αργεντινής, θα μπορούσε απλά να μετατρέψει το χρέος της από ευρώ σε δραχμές, με την παλιά ισοτιμία 340.75/1€. Το ίδιο θα μπορούσε να κάνει και με τα ευρώ που ήδη κυκλοφορούν. Έτσι, αν κάποιος είχε ένα εκατομμύριο ευρώ σε ελληνικά ομόλογα, αυτά θα μετατρέπονταν σε 340.75 εκατ. δραχμές.
Βέβαια, αν γίνει κάτι τέτοιο, η δραχμή θα άξιζε πολύ λιγότερα, ίσως 1.000 δρχ ανά ευρώ. Έτσι, οι κάτοχοι ομολόγων θα έχαναν τα 2/3 της αξίας τους. Και μπορεί η Ελλάδα να τα κατάφερνε, η υπόλοιπη όμως Ευρώπη θα καταστρέφονταν.
Το 2002, το πέσο της Αργεντινής ήταν συνδεδεμένο με το δολάριο με ισοτιμία 1/1. Υπήρχε και μια επιτροπή που διασφάλιζε το απαραβίαστο αυτής της ισοτιμίας, και το σύστημα λειτούργησε για μια δεκαετία. Ο πληθωρισμός όμως της Αργεντινής ξεπέρασε αυτόν της Αμερικής, με αποτέλεσμα το πέσο να υπερτιμηθεί.
Το 2002, μια νέα κυβέρνηση αποσύνδεσε το πέσο  από το δολάριο, και προχώρησε ακόμη πιο πέρα. Κήρυξε πτώχευση, και ζήτησε από τους πολίτες να κάνουν το ίδιο. Αν είχες ένα δολάριο κατατεθειμένο σε τράπεζα της χώρας, αυτό μετατράπηκε σε πέσο, με αξία 30 σεντς στο δολάριο. Και αυτό άσχετα με το ποιος ήταν ο ιδιοκτήτης της τράπεζας. Αν δηλαδή ήθελες να αποσύρεις τα δολάρια σου από την Citibank του Buenos Aires, την πάτησες….
Αμέσως, η Αργεντινή αποκλείσθηκε από τις διεθνείς χρηματαγορές. Οι εισαγωγές κατέρρευσαν, και η χώρα μπήκε σε μια βαθιά, πλην όμως σχετικά σύντομη, ύφεση. Το πέσο έχασε τα 2/3 της αξίας του μέσα σε λίγους μήνες. Όποιος ανέπνεε, έκανε αγωγή εναντίον της Αργεντινής!
Όπως όμως συνήθως συμβαίνει, η υποτίμηση πέτυχε. Οι εξαγωγές άρχισαν να γίνονται ανταγωνιστικές, και η οικονομία ανέκαμψε. Υπάρχουν ακόμη διεθνείς δικαστικές αποφάσεις για αποζημιώσεις, που εκκρεμούν εναντίον της χώρας, αλλά όταν μιλάμε για κυρίαρχα κράτη, αυτές δεν είναι εύκολο να εφαρμοστούν. Τα διπλωματικά περιουσιακά στοιχεία δεν μπορούν να κατασχεθούν. Κανένας δεν μπορεί να αρπάξει την πρεσβεία της Αργεντινής στην Ουάσιγκτον, και τα κεφάλαια της μπορούν να φυλάσσονται στην Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών της Ελβετίας, η οποία και δεν επιτρέπει τη κατάσχεσή τους.
Η απόφαση της Αργεντινής να καταργήσει τα ιδιωτικά συμβόλαια, αποτέλεσε κρίσιμο σημείο του όλου πακέτου. Οι τράπεζες είχαν πολλά δάνεια σε δολάρια, τα οποία αν θα έπρεπε να ξοφλήσουν με το υποτιμημένο πέσο, θα προκαλούνταν ανεξέλεγκτες χρεοκοπίες, και η χώρα θα έμενε χωρίς τραπεζικό σύστημα.
Το παράδειγμα της Αργεντινής μπορεί να μην ακούγεται ελκυστικό, αλλά σίγουρα είναι καλύτερο από την ατέρμονη εναλλαγή λιτότητας, απεργιών, χαμένων δημοσιονομικών στόχων, κλπ. που αφήνουν την ελληνική οικονομία σε μια μόνιμη κατάσταση ύφεσης. Έτσι, για την Ελλάδα, η περίπτωση της Αργεντινής μπορεί όντως να είναι προτιμότερη.
Υπάρχουν βέβαια και κάποιες σημαντικές διαφορές. Η Αργεντινή διέθετε δικό της νόμισμα σε κυκλοφορία. Η Ελλάδα όχι. Το να αρχίσει να τυπώνει δραχμές, θα ήταν μια πραγματική πρόκληση.
Η ανταλλαγή στα ομόλογα, θα ήταν νόμιμη; Για μερικά όχι. Τα βρετανικά δικαστήρια θα ετυμηγορούσαν εναντίον της Ελλάδας, αλλά μετά θα άρχιζαν να ψάχνουν για περιουσιακά της στοιχεία. Βέβαια, τα βρετανικά δικαστήρια θα είχαν δικαιοδοσία μόνο επί λίγων ομολόγων που θα είχαν εκδοθεί με τον βρετανικό νόμο. Τα περισσότερα έχουν εκδοθεί με ισχύ ελληνικής νομοθεσίας, οπότε η Ελλάδα θα μπορούσε απλά να αλλάξει τον νόμο της, νομιμοποιώντας τις ανταλλαγές. Ούτως ή άλλως, τα ελληνικά ομόλογα ανταλλάσσονται σήμερα με 40% μείωση της αξίας τους, οπότε δεν θα ήταν πολύ πιο σημαντική η οποιαδήποτε πτώση της αξίας τους, με δεδομένο το ότι οι πιστωτές θα πίστευαν ότι θα αποζημιωθούν, έστω με δραχμές.
Η Ελλάδα θα αναγκάζονταν ξαφνικά να λειτουργήσει με ισοσκελισμένο προϋπολογισμό, ή να δανειστεί από τους πολίτες της, των οποίων οι καταθέσεις θα έχαναν μεγάλο μέρος της αξίας τους.
Για να πετύχει κάτι τέτοιο η Ελλάδα, θα έπρεπε να το κάνει στη διάρκεια κάποιου Σαββατοκύριακου, χωρίς καμία διαρροή. Αν ο κόσμος καταλάβαινε τι γίνεται, θα έσπευδε να αποσύρει τις καταθέσεις του.
Στην Αργεντινή δεν υπήρξαν συνέπειες. Αν όμως γίνει κάτι τέτοιο στην Ευρώπη, οι επιπτώσεις θα ήταν εκρηκτικές. Θα σημειώνονταν bank runs στις περιφερειακές χώρες της ευρωζώνης. Και αν μπορεί να το κάνει η Ελλάδα, γιατί όχι και η Πορτογαλία, η Ισπανία, ή και η Ιταλία;
Αν λοιπόν γίνει κάτι τέτοιο, τεράστια κεφάλαια θα εισέρεαν στις γερμανικές τράπεζες. Οι οποίες όμως μπορεί και να έχαναν, αν το παράδειγμα της Ελλάδας το ακολουθούσαν και άλλες χώρες. Το να χρωστάς ευρώ στους καταθέτες σου, και να εισπράττεις δραχμές, λιρέτες, και εσκούδος από τους οφειλέτες σου, είναι ένας σίγουρος τρόπος για να χάσεις λεφτά, αν είσαι τράπεζα.
Το γεγονός ότι το σήμερα το χρήμα είναι ψηφιακό δεν βοηθά την κατάσταση. Τα περισσότερα χρήματα βρίσκονται κατατεθειμένα σε τράπεζες, από τις οποίες μπορούν να μεταφερθούν στιγμιαία, οπουδήποτε στον κόσμο, όλο το 24ωρο. Οι συνοριακοί έλεγχοι δεν φέρνουν πια αποτέλεσμα.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες συναντώνται και ξανασυναντώνται, δηλώνουν αποφασισμένοι να αποτρέψουν την κρίση, αλλά μοιάζουν ανήμποροι να κάνουν το οτιδήποτε. Ήδη, η περίφημη συμφωνία της 21^ης Ιουλίου, θεωρείται ξεπερασμένη. Η κατάσταση της Ελλάδας όλο και επιδεινώνεται. Οι στόχοι του προϋπολογισμού έχουν χαθεί. Κάποιοι πολιτικοί θέλουν τις τράπεζες να υποστούν μεγαλύτερες απώλειες από όσες προέβλεπε η συμφωνία της 21/8, αλλά οι τραπεζικές ρυθμιστικές αρχές ανησυχούν για τα αποτελέσματα κάτι τέτοιου.
Σε επίπεδο εξαγωγών, η Ελλάδα παραμένει απελπιστικά μη ανταγωνιστική, και δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιο αξιόπιστο σχέδιο για την ανάκαμψη της οικονομίας της. Έτσι, η ΕΕ χρησιμοποιεί την απειλή της παρακράτησης της δόσης βοήθειας, με σκοπό να πετύχει ακόμη περισσότερη λιτότητα από πλευράς της ελληνικής κυβέρνησης.
Οι πολίτες αντιδρούν, σαν να μην υπάρχει ανάγκη για λιτότητα, απεργώντας και διαδηλώνοντας. Ακόμη και οι εφοριακοί απήργησαν, φοβούμενοι μην απολυθούν. Στην πραγματικότητα, δεν φαίνεται να υπάρχει  κάποιο εθνικό συλλογικό πνεύμα για θυσίες, προκειμένου να σωθεί η χώρα.
Έτσι, το μήνυμα που μοιάζει να πηγάζει από την σημερινή Ελλάδα είναι: «Είμαι μικρή. Έχω υποφέρει. Μπορείτε να με σώσετε. Και αν δεν το κάνετε, μπορώ να σας προκαλέσω το απόλυτο χάος».
Και τελικά, οι Έλληνες μπορεί να έχουν και δίκιο.

το κείμενο των N.Y. Times στο πρωτότυπο:
http://www.nytimes.com/2011/10/07/business/global/how-greece-could-escape-the-euro.html?_r=1

Γερμανός Αντικαγκελλάριος, επίσκεψη κατοχικού στυλ

      Ο γερμανός Αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομικών Φίλιπ Ρέσλερ, κατά την επίσκεψή του στη χώρα  μας, λειτουργώντας ωμά και απροκάλυπτα, μεταξύ άλλων:
Ζήτησε από τον Πρωθυπουργό να προχωρήσει χωρίς να λαμβάνει υπόψιν τις δημοσκοπήσεις (σ.σ. δηλαδή να μη δίνει σημασία στις κοινωνικές  αντιδράσεις για την φτώχεια) και δήλωσε ότι η Siemens πρέπει να επανέλθει στην ελληνική αγορά, αφού..... άλλαξε διοίκηση και πλέον λειτουργεί με διαφάνεια .
       Το θράσος (από μέρους του Αντικαγκελάριου) και κυρίως  η υποτέλεια (από μέρους της κυβέρνησης) σε όλο τους το μεγαλείο!

Μεγάλες αλήθειες από ολλανδική εφημερίδα

To άρθρο της ολλανδικής εφημερίδας De Volksrant:

Πέρα από τα οικονομικά της προβλήματα, το πραγματικό πρόβλημα της Ελλάδας σπάνια αναφέρεται. Και κανένας δεν κάνει τίποτα για να το επιλύσει.

Ποιο είναι αυτό το πρόβλημα; Ότι αν είσαι Έλληνας, η θέση σου στην κοινωνία δεν εξαρτάται από τα ταλέντα σου και τον δυναμισμό σου, αλλά από τις κοινωνικές σου σχέσεις.

Σίγουρα, καμία κοινωνία δεν είναι πλήρως αξιοκρατική, ή το αντίθετο. Στην Ολλανδία όμως, υπάρχει αξιοκρατία. Αντίθετα, στην Ελλάδα, ο κανόνας είναι ο νεποτισμός. Και η συσσώρευση πλούτου και δύναμης στα χέρια των ελίτ είναι τόση, που συνεχώς καταφέρνουν και ενισχύουν την θέση τους.

Αν δεν καταπολεμηθεί ο νεποτισμός, η Ελλάδα ποτέ δεν θα μπορέσει να ξεφύγει από τα οικονομικά της δεινά, άσχετα με το μέγεθός τους. Ακόμη και αν σβήναμε ολόκληρο το ελληνικό χρέος, η χώρα θα συσσώρευε αμέσως νέο χρέος από την αρχή.

Μαντέψτε ποιοι θα κληθούν να πληρώσουν τον λογαριασμό για την επόμενη ελληνική διάσωση. Η ενίσχυση του νέου μηχανισμού EFSF δεν θα μειώσει τους όποιους μελλοντικούς κινδύνους, αλλά θα τους επιδεινώσει.

Δυστυχώς, οι πολιτικοί ηγέτες της ΕΕ παρασύρονται από τον συναισθηματισμό τους, όπως αυτόν που τους οδήγησε στο να αποδεχτούν την ένταξη της Ελλάδας στο ευρώ, αν και γνώριζαν πως η χώρα δεν πληρούσε  τους όρους συμμετοχής της στην ευρωζώνη.

Αν αφήσουμε την Ελλάδα να φύγει από την ευρωζώνη, με αντάλλαγμα την διαγραφή του χρέους της, ίσως και να μπορούσαμε να αποφύγουμε κάποια επιπλέον μελλοντικά βάρη. Θα αφήναμε όμως την ελληνική μεσαία τάξη στην τύχη της. Μια μεσαία τάξη για την οποία πρέπει να ανησυχούμε, αφού αποτελεί το βασικό θύμα του διοικητικού χάους που κυριαρχεί στην χώρα.

Τα μέλη της ελληνικής μεσαίας τάξης είναι διατεθειμένα να πληρώνουν φόρους, όπως όλοι οι Ευρωπαίοι. Δεν θέλουν όμως να πληρώνουν λεφτά στο κράτος, που ξέρουν ότι θα καταλήξουν στις τσέπες των οικογενειών και των φίλων του καθεστώτος που κυβερνά.

Τα ευρώ που πλημμύρισαν την ελληνική οικονομία εδώ και κάποια χρόνια, ηρέμησαν τους Έλληνες. Όλοι κέρδισαν κάτι, ενώ οι πραγματικά φιλόδοξοι νέοι επέλεξαν την φυγή. Σήμερα όμως, με όλες τις κοινωνικές εντάσεις, μια νέα εισροή από ευρώ απλά θα ανέβαλλε την κοινωνική σύγκρουση που χρειάζεται η χώρα.

Η τρόικα θα πρέπει να ξεπεράσει τους δισταγμούς της και να δράσει έτσι, ώστε να επανέλθει η δημοκρατία στη χώρα που την γέννησε. Αυτό δεν είναι μια θαυμάσια ευρωπαϊκή ιδέα; 

Θα απαιτούσε όμως μια μεγαλύτερη παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας, ακόμα περισσότερο από αυτήν που σήμερα συζητιέται (ιt would require a transfer of Greek sovereignty even more radical). Σε αντίθετη περίπτωση, οι επιβαλλόμενες περικοπές δεν θα πετύχουν τον στόχο τους. Αν δεν τσακίσουμε την ισχύ των ελληνικών ελίτ, δεν θα δούμε την λύση.

Δυστυχώς όμως, αυτό δεν έχει προβλεφτεί από καμία ευρωπαϊκή πρόταση σε σχέση με την Ελλάδα. Η Ελλάδα δεν είναι Βαγδάτη, αλλά δεν θα πρέπει επίσης να υποτιμάμε τη δυσκολία της εγκαθίδρυσης μιας δημοκρατίας που να λειτουργεί.

Αυτό όμως είναι το έργο που πρέπει να αναλάβουμε, αν θέλουμε να βρεθεί λύση στην ελληνική τραγωδία, η οποία έχει ακόμη ελπίδες για ένα ευχάριστο τέλος, σε αντίθεση με τις θεατρικές τραγωδίες.

Για να το πετύχουμε, η Ευρώπη θα πρέπει να δείξει περισσότερη αποφασιστικότητα, και μια μεγαλύτερη αίσθηση της πραγματικότητας.

De Volkskrant

http://www.presseurop.eu/en/content/article/1021351-liberate-greece-its-elites

(αναρτήθηκε από το Αntinews)

Σχόλιο attikanet:

Πρόκειται για διαπίστωση του εγγενούς προβλήματος της Ελλάδας. Το άρθρο  είναι αποστομωτικό. Ας παραδεχθούμε, ότι διαρθρωτικές αλλαγές σε όλους τους τομείς δεν αρκούν, αν δε χτυπηθεί συγχρόμως η βασική ρίζα του κακού, "οι οικογένειες και οι φίλοι του καθεστώτος που κυβερνά".

Όσο για τη φράση, περί παραχώρησης κρατικής κυριαρχίας ((transfer of Greek sovereignty even more radical), που προκάλεσε αντιδράσεις, θα λέγαμε ότι αφενός η εθνική κυριαρχία όπως την εννοούμε έχει εκχωρηθεί προ πολλού δηλαδή και προ της τρόικας και αφετέρου  πολλοί εκλαμβάνουν το νόημα της φράσης, ως παραχώρηση περαιτέρω δικαιοδοσίας για επέμβαση στη ρίζα του προβλήματος.

Σε κάθε περίπτωση, οι διαπιστώσεις των Ολλανδών μας προκαλούν όλους να δούμε την αλήθεια κατάματα...

Γενική απεργία : Πάλι σιωπή τα ελληνικά ΜΜΕ λόγω...απεργίας

       Ακόμα μια φορά τα ΜΜΕ αποδείχθηκαν ανάξια του ρόλου τους, απεργώντας πάντα όταν υπάρχει γενική απεργία, με αποτέλεσμα πλήρη έλλειψη πληροφόρησης, επιλέγοντας να μας ενημερώσουν αύριο!

Την ίδια στιγμή η γενική απεργία, η πορεία των απεργών και τα επεισόδια  στην Ελλάδα είναι πρώτη είδηση σε όλα τα ξένα  ΜΜΕ, όπως ΒBC, Euronews, CNN κλπ.

Περιοδικό Spiegel: «Οι Έλληνες αν θέλουν μας παίρνουν και τα σώβρακα»

Ο γερμανικός τύπος μας έχει συνηθίσει σε πολύ αρνητικά για την Ελλάδα δημοσιεύματα. Ποιος άλλωστε δεν θυμάται το πρωτοσέλιδο με την άσεμνη χειρονομία της Αφροδίτης της Μήλου, την κηδεία του ενιαίου νομίσματος ή τον Παρθενώνα που βούλιαξε μέχρι το αέτωμά του και από το νερό ξεπρόβαλε άγαλμα με κολλημένο χαρτονόμισμα στο...κούτελο, και πολλά άλλα.

Αυτή τη φορά το περιοδικό SPIEGEL ήρθε να μας ξαφνιάσει θετικά. Φιλοξενεί συνέντευξη του Albrecht Ritsch,  καθηγητή της Ιστορίας της Οικονομίας στο London School of Economics, ο οποίος αναφέρει πως αν η Ελλάδα αποκτήσει μια πιο επιθετική πολιτική, τότε..."μπορεί να μας πάρει τα σώβρακα".

Ο ίδιος ισχυρίζεται πως η συμπεριφορά "λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε αυτό που σας λέμε" είναι απολύτως αδικαιολόγητη.
Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΕΖΗΣΕ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΧΡΕΩΚΟΠΙΕΣ ΤΗΣ ΝΕΟΤΕΡΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ.  Τη σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και τη θέση της ως Διδασκάλου της Ευρώπης την χρωστάει στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον Α' αλλά και Β'  Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμα τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό δεν το θυμάται όμως κανείς.
Η Γερμανία  κατόρθωσε να επιζήσει από το 1924 μέχρι 1929 ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΜΕ ΔΑΝΕΙΚΑ, τα δε χρήματα για τις αποζημιώσεις του Α'  Παγκοσμίου πολέμου δανείστηκε από τις ΗΠΑ.

Αυτή η "δανειακή Πυραμίδα" κατέρρευσε με την κρίση του 1931. Τα χρήματα των δανείων των ΗΠΑ είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά για τις ΗΠΑ τεράστια, οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία καταστροφικές.

Το ίδιο και μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Αμερική τότε φρόντισε να μην θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση. Εκτός από μερικές εξαιρέσεις, ματαιώθηκαν όλες οι αξιώσεις μέχρι μια μελλοντική επανένωση των Γερμανιών (ανατολικής και δυτικής).

Αυτό ήταν πολύ ζωτικό για την Γερμανία, ήταν στην ουσία η οικονομική βάση του γερμανικού μεταπολεμικού θαύματος. Αλλά παράλληλα, τα θύματα της γερμανικής κατοχής ήταν αναγκασμένα να αποποιηθούν τα δικαιώματα τους για αποζημίωση, μεταξύ αυτών και οι Έλληνες.

Αναλογικά με την οικονομική επιφάνεια που είχαν οι ΗΠΑ κατά την εποχή εκείνη, τα γερμανικά χρέη της δεκαετίας του 30 ισοδυναμούν με το κόστος της κρίσης του 2008.

Συγκριτικά, λοιπόν, τα χρέη της Ελλάδας είναι μηδαμινά.  ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΤΗΣ ΜΕΓΕΘΟΣ, Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΣ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΠΙΘΑΝΟΝ ΤΗΣ ΝΕΟΤΕΡΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ.

Η Ελλάδα παίζει ένα δευτερεύοντα ρόλο. Υπάρχει, βέβαια, το πρόβλημα του κινδύνου της μετάδοσης της κρίσης στις γνωστές ευρωπαϊκές χώρες.

Τον τελευταίο αιώνα η Γερμανία έχει χρεωκοπήσει  τουλάχιστον τρεις φορές. Μετά την τελευταία στάση πληρωμών στη δεκαετία του '30, ανακουφίστηκε από τις ΗΠΑ με μια μείωση χρεών.

Από τότε κρατάει η χώρα την οικονομική λάμψη της, ενώ οι υπόλοιποι ευρωπαίοι δούλευαν σαν τα σκυλιά για να ορθοποδήσουν από τις καταστροφές του πολέμου και τη γερμανική κατοχή. ΚΙ ΑΚΟΜΗ ΤΟ 1990 ΕΙΧΑΜΕ ΕΠΙΣΗΣ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ.
Ο τότε καγκελάριος Kohl αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953. Η συμφωνία έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των Γερμανιών  θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση.

Η Γερμανία  όμως δεν πλήρωσε αποζημιώσεις μετά το 1990 (εκτός πολύ λίγων) ούτε τα αναγκαστικά δάνεια, ούτε τα έξοδα κατοχής. Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη, που δεν πήραν δεκάρα.

Ακόμη κι αν ένα κράτος δεν είναι εκατό τα εκατό ανίκανο να ικανοποιήσει τους πιστωτές του, μπορεί να είναι υπό χρεωκοπία. Ακριβώς όπως στην περίπτωση της Γερμανίας τη δεκαετία του '50, είναι ψευδαίσθηση να πιστεύουμε ότι η Ελλάδα θα μπορέσει μόνη της να πληρώσει τα χρέη.

Και όποιος δεν το μπορεί είναι εξ ορισμού χρεωκοπημένος. Τώρα θα έπρεπε να καθοριστεί, ποια χρηματικά ποσά είναι έτοιμοι οι πιστωτές να θυσιάσουν. Δηλαδή θα πρέπει να βρούμε ποιός θα πληρώσει το μάρμαρο.

Οι αντιελληνικές θέσεις που προβάλλονται από τα ΜΜΕ είναι πολύ επικίνδυνες. Ζούμε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΜΑΣ ΘΑΥΜΑ ΕΓΙΝΕ ΔΥΝΑΤΟ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑΜΕ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ.

Η Γερμανία στον 20ο αιώνα άρχισε δυο πολέμους, το δεύτερο δε, τον διεξήγαγε ως πόλεμο αφανισμού και εξολόθρευσης και στη συνέχεια οι εχθροί της αποποιήθηκαν το δικαίωμα τους εν μέρει η και καθολικά για αποζημιώσεις. Το ότι η Γερμανία πραγματοποίησε το θαύμα της πάνω στις πλάτες άλλων ευρωπαίων δεν το έχουν ξεχάσει οι Έλληνες.

Οι Έλληνες ξέρουν τα εχθρικά άρθρα και γνώμες στα γερμανικά ΜΜΕ πολύ καλά. Αν η διάθεση τους γίνει πολύ πιο επιθετική, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΒΙΩΣΟΥΝ ΟΙ ΠΑΛΙΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ, αρχίζοντας από την Ελλάδα, και αν η Γερμανία ποτέ αναγκαστεί να πληρώσει, θα μας «πάρουν ακόμη και τα σώβρακα».

Θα έπρεπε αντίθετα να είμαστε ευγνώμονες, να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς εδώ παίξουμε το παιγνίδι των ΜΜΕ, παριστάνοντας τον χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, κάποτε κάποιοι θα μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς.

Από directNEWS.gr πηγή:tvxs

Σπουδαία ευρήματα ανακαλύφθηκαν στη Βραυρώνα !

Σπάνιο ειδώλιο γυναίκας κατασκευασμένο από ξύλο που έχει ηλικία 2.500 ετών ήρθε στο φως στο ιερό της Αρτέμιδος στη Βραυρώνα κατά τις εργασίες κατασκευής αποστραγγιστικού φρέατος στον αρχαιολογικό χώρο.


Πρόκειται για μία πεπλοφόρο γυναικεία μορφή του Α' μισού του 5^ου αιώνα π.Χ.με σάκο στο κεφάλι και περίτεχνη βοστρυχωτή κόμμωση, που διατηρεί ακόμη και τα χαρακτηριστικά της αλλά και ίχνη ερυθρού χρώματος πάνω στο ξύλο. Μαζί αποκαλύφθηκαν και δύο ξύλινα καττύματα (σόλες) από υποδήματα στα οποία διασώζεται η περίτεχνη (!) διακόσμηση τους από εγχάρακτα μοτίβα.
Βρέθηκαν όμως και ξύλινα τμήματα αγγείων - κυρίως σώματα και σώματα από κυλινδρικές πυξίδες (κουτιά)-  καθώς και σανιδόμορφα τεμάχια ξύλου. Πρόκειται για ένα σύνολο εντυπωσιακό, δεδομένου ότι το ξύλο λόγω της σύστασής του σπανιότατα διατηρείται στον χρόνο.
Αλλά τα ευρήματα δεν τελειώνουν εδώ. Βρέθηκαν ακόμη δύο ακέραια χάλκινα κάτοπτρα - σύνηθες αλλά πάντα


Ξύλινο κάττυμα (σόλα) υποδήματος, τμηματικά σωζόμενο με περίτεχνη διακόσμηση εγχάρακτων μοτίβων (5^ος π.Χ. αιώνας)
Πρόκειται για μία πεπλοφόρο γυναικεία μορφή του Α' μισού του 5^ου αιώνα π.Χ.με σάκο στο κεφάλι και περίτεχνη βοστρυχωτή κόμμωση, που διατηρεί ακόμη και τα χαρακτηριστικά της αλλά και ίχνη ερυθρού χρώματος πάνω στο ξύλο. Μαζί αποκαλύφθηκαν και δύο ξύλινα καττύματα (σόλες) από υποδήματα στα οποία διασώζεται η περίτεχνη (!) διακόσμηση τους από εγχάρακτα μοτίβα.
Βρέθηκαν όμως και ξύλινα τμήματα αγγείων Πρόκειται για ένα σύνολο εντυπωσιακό, δεδομένου ότι το ξύλο λόγω της σύστασής του σπανιότατα διατηρείται στον χρόνο.
Βρέθηκαν ακόμη δύο ακέραια χάλκινα κάτοπτρα - σύνηθες αλλά πάντα εντυπωσιακό αφιέρωμα στην Αρτέμιδα από γυναίκες-, ληκύθια, τμήματα πυξίδων και άλλων αγγείων, όλα του 5^ου π.Χ. αιώνα ενώ στο φως ήρθαν επίσης και ειδώλια των αρχαϊκών χρόνων σε αποσπασματική κατάσταση, καθώς και αγγεία ανατολίζοντος ρυθμού.
Ολα τα αντικείμενα βρίσκονταν σε έναν αποθέτη του ιερού, άγνωστο μέχρι σήμερα, ο οποίος εντοπίσθηκε δυτικά της στοάς και βόρεια της ιεράς πηγής όταν άρχισαν οι εργασίες για το έργο της διαμόρφωσης του αρχαιολογικού χώρου και της συντήρησης της στοάς του ιερού της Αρτέμιδος στη Βραυρώνα (ΕΣΠΑ Αττική 2007 - 2013). Ανάμεσα στα ευρήματα μάλιστα εντοπίστηκαν και βοτανικά είδη, όπως κυπαρισσόμηλο και φύλλο δένδρου, τα οποία οι αρχαιολόγοι της Β΄ Εφορείας Αρχαιοτήτων (η οποία έχει στην ευθύνη της την περιοχή αλλά και το συγκεκριμένο έργο) πιστεύουν ότι θα βοηθήσουν στην ανασύσταση του αρχαίου φυσικού περιβάλλοντος.
Θα πρέπει να σημειωθεί πάντως, ότι η Βραυρώνα είναι ευνοημένη, σε σύγκριση με άλλες περιοχές, ως προς τη διατήρηση ευαίσθητων υλικών καθώς η θέση του ιερού δίπλα στην ακτή και σχεδόν μέσα στην άμμο φαίνεται να παρέχει τις κατάλληλες συνθήκες υγρασίας για τη διάσωση του ξύλου. Στο Μουσείο της Βραυρώνας υπάρχουν σήμερα μερικά ακόμη ξύλινα αντικείμενα -πάντα αποσπασματικά διατηρημένα- τα οποία δίνουν μία εικόνα για τον πλούτο και την τέχνη της ξυλογλυπτικής που είχε αναπτυχθεί στην αρχαία Ελλάδα αλλά δεν κατέστη δυνατόν να διασωθεί.
Τα νέα ξύλινα ευρήματα της Βραυρώνας βρίσκονται σήμερα σε στάδιο καθαρισμού ενώ στην όλη επιχείρηση τεκμηρίωσης και συντήρησης η Β΄ Εφορεία συνεργάζεται με το Εθνικό Ιδρυμα Αγροτικής Ερευνας.

από Το Βήμα Online