Πάρκο Αναψυχής Ραφήνας, ένας υποδειγματικός χώρος

      

 

 

Δάσος με μονοπάτια, παιδική χαρά, κολυμβητήριο, καφέ ρεστοράν, χώρους άθλησης, περιπάτου και εκδηλώσεων, για μικρούς και μεγάλους, υπαίθριο γυμναστήριο και τόσα άλλα, στο Δημοτικό Πάρκο της Ραφήνας, γνωστό και σαν Κολυμβητήριο.

 

 

 

Βρίσκεται στα σύνορα με την Αρτέμιδα, με είσοδο πάνω στην οδό Χρυσοστόμου Σμύρνης η οποία συνδέει τις δύο πόλεις.

 

 

 

Αποτελεί ένα μοναδικό χώρο ευρωπαϊκών προδιαγραφών, που έχει διαμορφωθεί από ειδικούς στην αρχιτεκτονική κήπων.

 

 

 

 

Είναι πολύ σημαντικό, ότι συντηρείται και επιβλέπεται από προσωπικό του Δήμου και συνεχώς βλέπουμε άτομα να φροντίζουν το χώρο με καθαρισμούς, νέες διαμορφώσεις, φυτεύσεις κλπ.  

 

 

 

 

 

Φυσικά, οργανώνονται πολλές εκδηλώσεις σε όλη τη διάρκεια του χρόνου,  Όμως, το πιο σημαντικό είναι, πως είναι καθημερινά ένας τόπος ανάσας και αναψυχής για τους κατοίκους όχι μόνο της Ραφήνας, αλλά και των πέριξ Δήμων.

 

 

 

 

 

 

 Και αναρωτιέται βέβαια κανείς, πώς δε γίνεται μια προσπάθεια να κάνουν κάτι αντίστοιχο οι γειτονικοί Δήμοι, όπως π.χ. ο Δήμος Σπάτων - Αρτέμιδος, ο οποίος διαθέτει απέραντες εκτάσεις και πολλές δυνατότητες για κάτι αντίστοιχο...

 

  

   



 

Σαν σήμερα πέθανε ο Διονύσιος Σολωμός

 

 

        Ήταν 9 Φεβρουαρίου 1857, όταν πέθανε στην Κέρκυρα, στα 59 του χρόνια,  ο βάρδος της ελευθερίας, Διονύσιος Σολωμός. Εκεί έζησε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του, από το 1828, που εγκατέλειψε τη Ζάκυνθο. Αιτία της αναχώρησής του δεν ήταν μόνο τα οικογενειακά προβλήματα. Ο Σολωμός αποζητούσε στην Κέρκυρα ένα περιβάλλον πνευματικότερο και την απομόνωση που ταίριαζε στο μονήρη χαρακτήρα του και η οποία ήταν απαραίτητη για την ενασχόλησή του με την ποίηση. 

 

 

Το σπίτι του Σολωμού στην Κέρκυρα

      Τα πρώτα χρόνια της ζωής του στην Κέρκυρα ήταν τα πιο ευτυχισμένα. Εκεί επεξεργάστηκε τα έργα "Γυναίκα της Ζάκυθος" και "Λάμπρος" και έγραψε το μεγαλύτερο αλλά και σπουδαιότερο μέρος του έργου του συμπεριλαμβανομένων και των "Ελεύθερων Πολιορκημένων". Αργότερα η ζωή του συνταράχθηκε από μια σειρά δίκες με τον ετεροθαλή αδελφό του, που διεκδικούσε  πατρική περιουσία, με το επιχείρημα, ότι ήταν και αυτός τέκνο του κόντε Νικολάου Σολωμού. Η έκβαση ήταν ευνοϊκή για τον ποιητή, όμως η δικαστική διαμάχη οδήγησε σε αποξένωση του Σολωμού από τη μητέρα του και πληγώθηκε πολύ από τη στάση της,  επειδή την υπεραγαπούσε. 

 

 

  

                                            Ο θάνατος και οι τιμές 

 

 

       Αν και ιδιαίτερα εσωστρεφής, κυριολεκτικά αποτραβηγμένος στο σπίτι του, με προβλήματα υγείας λόγω και του γνωστού πάθους του για τη βερντέα, ο Σολωμός απολάμβανε στην Κέρκυρα μεγάλου σεβασμού. Όπως μας παραδίδει ο Πολυλάς, μόλις αναγγέλθηκε ο θάνατός του, η Επτανησιακή Βουλή διέκοψε ομόφωνα τη συνεδρίαση, κηρύττοντας δημόσιο πένθος. Οι Τοπικές Αρχές έπαυσαν τις γιορτές της Αποκριάς και αποφάσισαν "να μείνει κλεισμένο το θέατρο, όσο το άψυχο σώμα του θρηνουμένου ανδρός έκειτο ακόμη μεταξύ των ζώντων".

 

 

Σκίτσο εκ του φυσικού, στη νεκρική κλίνη...

 

 

      Η κηδεία του ποιητή στην αγγλοκρατούμενη Κέρκυρα έγινε με όλες τις τιμές που του άρμοζαν. Το 1865, ο αδελφός του Δημήτριος μετέφερε τα οστά του στη γενέτειρά του, Ζάκυνθο. Ο τάφος του είναι δίπλα στον τάφο του Ανδρέα Κάλβου, εντός του "Μουσείου Σολωμού και επιφανών Ζακυνθίων", στο κέντρο της πόλης της Ζακύνθου.

 

Ο τάφος του ποιητή, στη Ζάκυνθο

 

 

 

       Το σπίτι του στην πόλη της Κέρκυρας καταστράφηκε από τους βομβαρδισμούς του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, όμως αναστηλώθηκε αργότερα και εξακολουθεί να υπάρχει μέχρι σήμερα. Λειτουργεί ως "Μουσείο Σολωμού" και "Κέντρο Σολωμικών Σπουδών". Σχετικό υλικό, εδώ: 

https://www.facebook.com/solomosmuseum/?pnref=story%CE%A0%CE%B7%CE%B3%CE%AE:%20www.corfuland.gr

 

 

Στην Αρτέμιδα τα δέντρα πεθαίνουν όρθια και ...

και όχι μόνο... Ο υπέροχος πευκώνας των πάλαι ποτέ αμμόλοφων της Λούτσας των παιδικών μας χρόνων, χάνεται σιγά σιγά... Ομάδες πολιτών, σύλλογοι, μέσα ενημέρωσης, δημότες διαμαρτύρονται γι αυτή την εγκατάλειψη, αλλά παρ' όλα αυτά, φωνή βοώντος εν τη ερήμω!   

 

 

 

 

      Πεύκα λυγισμένα κι ετοιμοθάνατα, με τα "σπλάχνα" τους απλωμένα, έτοιμα να θυσιαστούν, για να επεκταθεί το αυθαίρετο πάρκιγκ - ή για να δημιουργηθεί Κύριος οίδε τί άλλο - στο χώρο που υπήρχε κάποτε φύση με μαγευτικό αμμόλοφο που υποστήριζε αυτόν τον παμπάλαιο πευκώνα. 

 

  

      Κατά τη γνώμη των ειδικών, τα πεύκα της παραλίας είναι αιωνόβια και μπορούν να σωθούν, αρκεί να ληφθούν άμεσα μέτρα, όπως προσθήκη εδάφους, διαρκής επίβλεψη και παρακολούθηση προκειμένου τα μέτρα διάσωσης και προστασίας να αποδώσουν κλπ. 

 

  

 

 

      Σε ρεπορτάζ του notioanatolika.gr, πριν λίγους μήνες, μίλησε ο Δρ Θεοχάρης Ζάγκας, καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, διευθυντής του εργαστηρίου Δασοκομίας και πρόεδρος του Τμήματος Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος, ο οποίος επισκέφθηκε την παραλία Αρτέμιδος και αναφέρθηκε στο πρόβλημα, προτείνοντας μεθόδους διάσωσης του πευκώνα:

                                

Το διαρκές σκάνδαλο της παραλίας και η αδιαφορία των δημοτικών αρχών

 

  

     Δεν είναι τα πεύκα της παραλίας Αρτέμιδος, τα μόνα  παραμελημένα φυσικά μνημεία της πόλης. Απλά ακολουθούν τη μοίρα της παραλίας, η οποία αν και αποτελεί τη μεγαλύτερη ίσως ακτογραμμή της Αττικής, με κολπίσκους, βραχώδη τοπία, υπέροχη αμμουδιά όπου διασώζονται ακόμα λίγοι αμμόλοφοι, αρχαιολογικό χώρο, υδροβιότοπο μέχρι και καταφύγιο της καρέτα - καρέτα, είναι σε πλήρη εγκατάλειψη. 

Οι εκάστοτε δημοτικές αρχές, μηδεμιάς εξαιρουμένης, έχουν επιδείξει πλήρη περιφρόνηση σε αυτό το θησαυρό. 

 

Καταπατητές επεκτείνουν κατοικίες ή καταστήματα στήνοντας άθλιες εγκαταστάσεις, κόβουν δέντρα, δημιουργούν πάρκιγκ υπό τα όμματα των αρμοδίων και κυρίως των δημοτικών αρχόντων. Οι τελευταίοι έχουν τη μόνιμη δικαιολογία: "Δεν είναι δικό μας θέμα, είναι της περιφέρειας, της αστυνομίας, του λιμενικού, του δασαρχείου, της κτηματικής, της αρχαιολογίας κ.ο.κ."

 

Όσο για τα πεύκα που πεθαίνουν; Σιγά μην ασχοληθούν με κάτι δέντρα εκεί στην παραλία που έχουν γείρει...

 

 

 

 Οικογένεια Σπαταναίων σε θαλασσινή βόλτα  κατά μήκος της παραλίας στη δεκαετία του '50. Αμμόλοφοι και βλάστηση μέχρι τη θάλασσα !*

 

 

*Η  φωτ. ανήκει σε οικογενειακό αρχείο και δημοσιεύθηκε επίσης στο λεύκωμα  "ΣΠΑΤΑ 1900-1960 - Όψεις από την καθημερινή ζωή",  που εκδόθηκε το 2006 με επιμέλεια του συλλόγου "ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ"

Επίσης η β΄και δ΄φωτό δημοσιεύτηκαν χτες στη διαδικτυακή σελίδα της ομάδας "Ενημερώνομαι για το τί συμβαίνει στην Αρτέμιδα και τα Σπάτα"

Θέμος Αναστασιάδης, ένας θάνατος που δίχασε...

   

 

     Ο νεκρός δεδικαίωται; Σωρεία δηλώσεων και δημοσιεύσεων - εκ διαμέτρου αντιθέτων - προκάλεσε πριν λίγες μέρες, η είδηση του θανάτου του δημοσιογράφου και

εκδότη, Θέμου Αναστασιάδη. Συνάδελφοί του, βουλευτές, στελέχη και ηγεσίες κομμάτων εξέφρασαν από θλίψη και συμπάθεια μέχρι του σημείου να αναλυθούν σε υμνογραφίες για τον εκλιπόντα. (Ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Άδωνις Γεωργιάδης, ανέφερε μεταξύ άλλων πως η απώλεια του Θέμου συνέβαλε στο εθνικό πένθος!) Υπήρξαν όμως και αντίθετες φωνές, που έκριναν δίκαιο να αναφερθούν και στις σκοτεινές πτυχές του βίου του και άλλοι στα media, που θεώρησαν πως πρέπει να αποσιωπώνται τα άσχημα, εφόσον κάποιος απεβίωσε. 

 

Ποιός ήταν όμως ο Θέμος Αναστασιάδης; 

 

 

                       Ανοδική πορεία, αλλά αμφιλεγόμενη

 

     Αναμφισβήτητα ευφυής και ταλαντούχος, αρχικά εργάστηκε ως πολιτικός και οικονομικός συντάκτης σε αθηναϊκές εφημερίδες, διετέλεσε μάλιστα διευθυντής στην Καθημερινή. Επίσης  εργάστηκε σην ΕΡΤ και στον Αθήνα 984. Όμως έγινε ευρύτερα γνωστός, κυρίως για την εμπλοκή του σε μεγάλα σκάνδαλα δημοσιογραφικά και οικονομικά. 

 

Εκ των ιδρυτών της εφημερίδας "Πρώτο Θέμα", την απογείωσε κυκλοφοριακά, με πρακτικές που επικρίθηκαν έντονα: Δημοσίευση πορνογραφικού βίντεο της υπόθεσης Ζαχόπουλου, μεροληπτική στάση υπέρ της "Χρυσής Αυγής", δημοσίευση της εικόνας του ετοιμοθάνατου Παύλου Φύσσα, ρατσιστικές αναφορές κλπ.

Τα τελευταία χρόνια παρουσίαζε μεταμεσονύκτια τηλεοπτική εκπομπή σατιρικού τύπου, η οποία επίσης δέχτηκε κριτική για σεξισμό, ρατσιστικά σχόλια και κυνικό αμοραλισμό.

 

Σάλο δημιούργησε η εμπλοκή του σε οικονομικό σκάνδαλο, για  τα 5,5 εκατομμύρια ευρώ που βρέθηκαν το 2007 σε λογαριασμό του στη γαλλική τράπεζα ΒΝΡ Paribas και για το μπλόκο που του έγινε στα γαλλοελβετικά σύνορα το 2018, οπόταν αποκαλύφθηκε, ότι μετέφερε τρεις δίγραμμες επιταγές συνολικού ύψους 1.136.000 ευρώ. 

    

                 Οι εμπλοκές με τη δικαιοσύνη και το τέλος

 

      Το 2012 του ασκήθηκε κακουργηματική ποινική δίωξη για φοροδιαφυγή και ξέπλυμα μαύρου χρήματος και εν τέλει, το 2018 του επιβλήθηκε και του βεβαιώθηκε, από το Ελληνικό Δημόσιο, πρόστιμο 4.973.500 ευρώ. Το πρόστιμο αυτό ουδέποτε  εξοφλήθηκε, αφού, όπως ο Θέμος Αναστασιάδης υποστήριξε, αδυνατούσε να το πληρώσει, διότι στους λογαριασμούς του δεν υπήρχαν παρά μόνο 200 ευρώ!

Τα τελευταία χρόνια είχε μετακομίσει με την οικογένειά του μόνιμα στην Ελβετία, όπου διέθετε ιδιόκτητη κατοικία. Πρόσφατα διαγνώστηκε με σπάνια μορφή καρκίνου, νοσηλεύτηκε στη Βοστώνη και στη Ζυρίχη, όπου και απεβίωσε στα 61, στις 22 Ιανουαρίου 2018.

 

      Φυσικά είναι πολύ δυσάρεστο να πεθαίνει ένας άνθρωπος σχετικά πρόωρα, όπως ο Θέμος Αναστασιάδης. Αναπόφευκτα τότε, έρχεται η ώρα του απολογισμού και κανείς δεν μπορεί να δεχτεί, πως πρέπει να παραλείπονται κάποιες σελίδες από το βιογραφικό οποιουδήποτε φεύγει από τη ζωή. Όσο όμως είναι απαράδεκτο και καταδικαστέο να εξαπολύονται ύβρεις και χυδαιολογίες για ένα νεκρό, άλλο τόσο είναι απαράδεκτο να υπάρχουν μεταθανάτιες αγιογραφίες και ύμνοι από κάποιους, οποίοι, αντί για όλα αυτά, θα μπορούσαν τουλάχιστον να επιλέξουν τη σιωπή...