Μνήμες δικτατορίας, από τον Στάθη Γιώτα

 

 

      

 

 

      Ο συναγωνιστής του Αλέκου Παναγούλη και πρώην υπουργός, Στάθης Γιώτας καταθέτει την πολύτιμη μαρτυρία του για τα έργα και τις ημέρες της "εθνοσωτηρίου", στο βιβλίο του, ΜΝΗΜΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ - Από τη δικτατορία και την μεταπολίτευση.

 

Ο συγγραφέας, που είναι δικηγόρος, συμμετείχε στο φοιτητικό κίνημα προδικτατορικά, ανέπτυξε αντιστασιακή δράση  κατά της χούντας με αποτέλεσμα να διωχθεί και να φυλακιστεί. Στη μεταπολίτευση, εξελέγη βουλευτής και διετέλεσε Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, Υφυπουργός Γεωργίας και Υπουργός Αναπληρωτής Εθνικής Άμυνας. 

Δε δίστασε, το 1988, τον καιρό της παντοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ, να "τα βροντήξει", καταγγέλλοντας την ηγεσία του κόμματος, ότι δεν έχει πολιτική βούληση για κάθαρση της δημόσιας ζωής... Συνέχισε την παρουσία του στη Βουλή μέσα από άλλα πολιτικά σχήματα μέχρι το 1993. 

Από τότε, αν και δε δραστηριοποιείται σε κόμματα, παραμένει πολιτικά ενεργός, παρεμβαίνοντας στα δημόσια δρώμενα μέσα από τον τύπο και τη συγγραφή. 

 

 

                                    Οι αγωνιστές και οι βασανιστές

 

 

       Ο Στάθης Γιώτας αναφέρεται με γλαφυρότητα και ιδιαίτερη ζωντάνια, στις περιπέτειες του Αλέξανδρου Παναγούλη και της οργάνωσης «Ελληνική Αντίσταση», μετά την απόπειρα κατά του Παπαδόπουλου. Μέλος της οργάνωσης ήταν και ο ίδιος, όμως κεντρικό πρόσωπο στην αφήγηση είναι ο Παναγούλης και η μαρτυρική πορεία τού ήρωα, από τις φυλακές και τα βασανιστήρια, στον αδόκητο θάνατό του με "ανεξιχνίαστο τροχαίο" κατά τη μεταπολίτευση!  

 

 

Η δίκη για την απόπειρα κατά του Παπαδόπουλου

 

 

     Στο βιβλίο, παρακολουθούμε τις ταλαιπωρίες πολλών αγωνιστών μέσα στις φρικτές φυλακές της χούντας, τις μυθιστορηματικές αποδράσεις (όπως η ιστορική του Ζαμπέλη!) ή τις απόπειρες απόδρασης και τις δίκες - παρωδία στα στρατοδικεία, όπου δικαστές και δημόσιοι κατήγοροι κηλίδωσαν ανεξίτηλα τη δικαιοσύνη. 

 

Ακόμα, ανάμεσα στις γραμμές της αφήγησης περνάνε και κάποιες ιδιαίτερα απεχθείς σκοτεινές μορφές, αυτές των βασανιστών: Χατζηζήσης, Θεοφιλογιαννάκος, Μάλλιος, Μπάμπαλης, Σπανός, Καλύβας... Ονόματα που προκαλούν ανατριχίλα....  

 

Φυσικά, ο πάντα ασυμβίβαστος και έντιμος Στάθης Γιώτας, δε διστάζει να αναφερθεί στην ανήθικη συμπεριφορά των πολιτικών της μεταπολίτευσης, απέναντι σε συνεπείς και ανυπότακτους αγωνιστές, όπως π.χ. στον Παναγούλη και στον Καράγιωργα... 

 

      Το βιβλίο διαβάζεται απνευστί, έχει γλώσσα ρέουσα και κατανοητή, με λογοτεχνικές αρετές και κινηματογραφική πλοκή στην αφήγηση ορισμένων γεγονότων. Είναι ένα βιωματικό ντοκουμέντο, που η ανάγνωσή  του συμβάλλει όχι μόνο στη γνώση της ιστορίας, αλλά και στη διερεύνηση των βαθύτερων αιτίων, που εξηγούν και τη σημερινή αναντίρρητη κατάρρευση...

 

     

 

 

 *Στάθη Γιώτα, ΜΝΗΜΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ - ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ, εκδόσεις Παπαζήση.

 

 

Το δράμα του Θεού και του Ανθρώπου στο έργο του Καραβάτζιο

H ατίθαση προσωπικότητα του Καραβάτζιο (Michelangelo Merisi da Caravaggio) έδωσε στα έργα του μια καινούργια μορφή ρεαλισμού, που κλόνισε ουσιαστικά την εκκλησιαστική εξουσία. 

 

Χρησιμοποιούσε, ως μοντέλα για την αναπαράσταση των αγίων μορφών, καθημερινούς ανθρώπους, συχνά εξαθλιωμένους, φτωχούς και ταπεινούς, αλήτες, ανήμπορους και άστεγους, με χαραγμένα από τον πόνο πρόσωπα, εξανθρωπίζοντας έτσι την πίστη και απελευθερώνοντας τη ζωγραφική από την εικονογραφική αναπαράσταση. Το πραγματικό με το αλλόκοσμο, το ταπεινό με το ιερό συνυπάρχουν στα έργα του, όπως ακριβώς και στην καθημερινή ζωή.

 

Ο Καραβάτζο συχνά αντιμετωπίστηκε αρνητικά στην εποχή του, κυρίως λόγω του σκανδαλώδους τρόπου με τον οποίο αποτύπωνε τα θέματά του, ωστόσο ακόμη και οι επικριτές του αναγνώριζαν το ταλέντο του. 

 

Δικαιωματικά, κατέχει σήμερα περίοπτη θέση στην ιστορία της ευρωπαϊκής τέχνης...

 

 

 

Η σύλληψη του Χριστού (Cattura di Cristo), National Gallery of Ireland, Δουβλίνο 

 

 

 

 

 

Η μαστίγωση του Χριστού (Flagellazione di Cristo), Musée des Beaux Arts, Ρουέν

To ακάνθινο στεφάνι (Incoronazione di spine), Kunsthistorisches Museum, Βιέννη

 κκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκ

Η μαστίγωση του Χριστού (Flagellazione di Cristo), Museo di Capodimonte, Νάπολη

H Αποκαθήλωση (La Deposizione), Pinacoteca Vaticana, Ρώμη

Ο άπιστος Θωμάς (L'Incredulità di San Tommaso ), Bildergalerie, Πότσνταμ

 

Η Ελλάδα του Μαρινάκη, του Σαββίδη, του Μπέου...

       Με τί καρδιά να γιορτάσεις τους ήρωες του '21, που έδωσαν το αίμα τους για να στηθεί και να υπάρξει το νεοελληνικό κράτος, όταν στη σημερινή Ελλάδα δεσπόζουν και λατρεύονται "ηρωικές" μορφές,  σαν του Β. Μαρινάκη, του Ιβάν Σαββίδη, του  Αχ. Μπέου και άλλες παρόμοιες; 

Ο Σαββίδης ...λάμπρυνε τη χώρα μας (διεθνώς μάλιστα!), όταν εισέβαλε στο γήπεδο κραδαίνοντας ένα πιστόλι, αλλά παραδόξως, κανένα όργανο της τάξης δεν τον είδε για να τον συλλάβει!!

 

 

 

       Σήμερα, Μαρινάκης και συνεργάτες διώκονται για την πολύκροτη υπόθεση του «Noor One», με  κατηγορίες για χρηματοδότηση και αποθήκευση τόνων ναρκωτικών, εγκληματική οργάνωση για τη μεταφορά, διακίνηση και πώληση ναρκωτικών. Με την εισαγγελική παραγγελία ζητείται να γίνει και περαιτέρω διερεύνηση για λαθρεμπορία καυσίμων και ξέπλυμα μαύρου χρήματος από παράνομες δραστηριότητες και πάλι στο πλαίσιο εγκληματικής οργάνωσης...

Η δίωξη ασκήθηκε έπειτα από την ολοκλήρωση της προκαταρκτικής εξέτασης, στο πλαίσιο της οποίας ,ελέγχθηκαν εμβάσματα σχετικά με τη χρηματοδότηση του πλοίου «Noor One». 

 

      Πάντως για τον Αχιλλέα Μπέο, επιχειρηματία νυχτερινών κέντρων και πρώην πρόεδρο του Ολυμπιακού Βόλου, τα νέα είναι καλά! Καταδικάστηκε ..μόνο  για τα αδικήματα της δωροδοκίας - δωροληψίας και στημένα παιγνίδια σε ποδοσφαιρικούς αγώνες, αλλά η έφεση έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα, τα αδικήματα έχουν μετατραπεί από κακουργήματα σε πλημμελήματα και μάθαμε τώρα, πως επανήλθε, προς το παρόν, στη θέση του Δημάρχου του Βόλου!

 

 

                           Με τη συναίνεση και την ψήφο του ελληνικού λαού...

 

      Κοινός παρονομαστής των ανωτέρω, δύο τινά: Μεγαλοπαράγοντες του ποδοσφαίρου και συγχρόνως λαϊκά είδωλα. Φυσικά δεν μπορείς να αγνοήσεις και τη σύνδεσή τους με την πολιτική εξουσία και πολιτικές παρατάξεις. 

Όμως με τη βούληση του ελληνικού λαού βρίσκονται στο προσκήνιο οι ποδοσφαιρικοί μεγαλοπαράγοντες, αφού, ο μεν Βόλος, ναι, ο Βόλος  των πνευματικών κινημάτων και των κοινωνικών αγώνων του παρελθόντος, έφτασε στο σημείο να παραδώσει το Δήμο σε έναν υπόδικο επιχειρηματία της νύχτας, ο δε Πειραιάς ανήκει πλέον στον Μαρινάκη. Όσο για τον Σαββίδη, αμφιβάλλει κανείς  ότι έτσι και κατέβαινε υποψήφιος θα σάρωνε τους πάντες;  

 

Με τί καρδιά να γιορτάσεις τους ήρωες του '21;

Άντε, με το καλό και σε άλλα συλλαλητήρια....

Υπήρχαν και τέτοιες εικόνες χτες στο χώρο του συλλαλητηρίου....

       Οι πολίτες έχουν κάθε δικαίωμα, σύμφωνα με το σύνταγμα, να διαδηλώνουν, όταν διαφωνούν με την εξουσία. Για το σκοπιανό υπάρχουν πράγματι αντικρουόμενες απόψεις, όμως είναι σίγουρο πως η κυβέρνηση Τσίπρα δεν αποφάσισε ξαφνικά, μόνη της, πως ήρθε η ώρα να λύσει το θέμα, αλλά, ξεκάθαρα, διεκπεραιώνει (δουλικά και τρέχοντας!) εντολές προερχόμενες πέραν του Ατλαντικού... Και φυσικό είναι και υγιές είναι να υπάρχουν αντιδράσεις και πράγματι πλήττεται ο πατριωτισμός, από το χειρισμό του θέματος. 

 

Όμως, πού χάθηκαν τόσοι πατριώτες:

 

 - όταν υπογράφονταν το PSI, που ξεπουλούσε όλη την χώρα μαζί με τον υπέργειο και υπόγειο πλούτο της;

 

- όταν ξεπούλησαν τις τράπεζες, οι οποίες έχουν στην κατοχή τους υποθήκες ιδιωτικού χρέους άνω των 100δις, έναντι πινακίου φακής, ενώ προηγουμένως τις είχαν διασώσει με ανακεφαλαιοποίηση από τα 40δις που χρεώθηκε το κράτος, δηλαδή ο ελληνικός λαός;

 

- όταν ξεπουλούσαν τα περιφερειακά αεροδρόμια στις δυνάμεις κατοχής, με δάνειο από ελληνικές τράπεζες και εγγυητή το ελληνικό κράτος δηλαδή τον ελληνικό λαό;

 

- όταν επιβλήθηκαν παράνομα στην Ελλάδα τα κάπιταλ κοντρόλ από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα;

 

- όταν η κυβέρνηση μετέτρεψε το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος σε ΝΑΙ;

 

- όταν επίσημα χείλη απο ευρωπαϊκά όργανα, προανάγγειλαν σκληρή εποπτεία (διάβαζε, συνεχή φτωχοποίηση) στη χώρα, μέχρι το ...2060;

 

- όταν η πάλαι ποτέ "μικρά και υπερήφανος Ελλάς" μετατρέπεται σε ταπεινωτικό προτεκτοράτο που ελεεί τους πολίτες του με συσσίτια και έχει τους βασικούς τομείς της υγείας και της παιδείας, σε πλήρη απαξία και αθλιότητα; 

 

ΟΛΑ ΑΥΤΑ, ΔΕΝ ΑΞΙΖΟΥΝ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ;   

 

 

 

 

Θα είμαστε κάτω από ενισχυμένη εποπτεία ως το ...2060

      Ο Τόμας Βίζερ (Thomas Wieser), επικεφαλής του EuroWorking Group, μιας και απέρχεται, φρόντισε να μας τα πει "εξω από τα δόντια".  Σε συνέντευξή του, στην "Καθημερινή της Κυριακής", είπε κατά λέξη, πως η χώρα μας θα είναι κάτω από μια ενισχυμένη εποπτεία, μέχρις ότου το 75% των δανείων επιστραφεί – κάτι που τοποθετείται χρονικά με τα σημερινά δεδομένα γύρω στο 2060!

 

Επίσης, ότι δε θα υπάρξει έξοδος, όπως ελπίζει η κυβέρνηση, αλλά  για να ελαφρυνθεί το χρέος, θα υπάρξουν επιπλέον υποχρεώσεις της Αθήνας έναντι των δανειστών το 2018.... Ακόμη, εξέφρασε την ανησυχία του για τη μη αύξηση των ξένων επενδύσεων στην Ελλάδα.

 

 

Τομας Βίζερ

      Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Δ. Τζανακόπουλος, απαντώντας σχετικά με τις δηλώσεις Βίζερ, για συνέχιση της εποπτείας και για ανοιχτό το ενδεχόμενο λήψης νέων μέτρων, είπε χαρακτηριστικά, «δεν υπάρχει ζήτημα λήψης νέων μέτρων το 2018». 

 

 

Φυσικά εμείς, πιστέψαμε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο!

"ΒΡΕΣ ΧΡΟΝΟ"...

Από την ταινία, "Μια αιωνιότητα και μια μέρα", του Θεόδωρου Αγγελόπουλου

....Βρες χρόνο για σκέψη – 

αυτό είναι η πηγή της δύναμης.

 

...Βρες χρόνο για παιχνίδι –

αυτό είναι το μυστικό της αιώνιας νιότης.

 

 

Βρες χρόνο να είσαι φιλικός –

αυτό είναι ο δρόμος προς την ευτυχία. 

 

Βρες χρόνο για όνειρα –

αυτά θα τραβήξουν το όχημά σου ως τ’ αστέρια. 

 

Βρες χρόνο ν’ αγαπάς και ν’ αγαπιέσαι – 

αυτό είναι το προνόμιο των Θεών. 

 

Βρες χρόνο να κοιτάς ολόγυρα σου – 

είναι πολύ σύντομη η μέρα για να ‘σαι εγωιστής. 

 

Βρες χρόνο να γελάς –

αυτό είναι η μουσική της ψυχής. 

 

Βρες χρόνο να είσαι παιδί – 

για να νιώθεις αυθεντικά ανθρώπινος....*

 

  

*απόσπασμα από το ποίημα "Βρες χρόνο" του Γιάννη Ρίτσου

 

 

 

 

 

 

 

 

Τραγουδώντας τα κάλαντα, στην Ελλάδα τού χτες...

Στους δρόμους της μεταπολεμικής Αθήνας, "τρίγωνα-κάλαντα" μπροστά στην Ακαδημία, δεκαετία του '50 (φωτ. του Κων/νου Μεγαλοκονόμου, φωτογραφικό αρχείο του Μουσείου Μπενάκη)...

Φτωχοντυμένα μεν, αλλά χαρούμενα παιδιά τραγουδούν τα κάλαντα με τρίγωνο και τουμπελέκι, κάπου στην Αττική, το 1950 (φωτ. της Βούλας Παπαϊωάννου, φωτογραφικό αρχείο Μουσείου Μπενάκη).

 

                   Η ...μοιρασιά! Αθήνα, 1950 (φωτ. του Δημ. Χαρισιάδη)

 

Κάλαντα στον ηλεκτρικό, παραμονή Πρωτοχρονιάς του 1953 (φωτ. του Δημ. Χαρισιάδη, φωτογραφικό αρχείο Μουσείου Μπενάκη)

 

Κάλαντα της Πρωτοχρονιάς του 1953, με τουμπελέκι και ...αυτοσχέδιο τρίγωνο (φωτ. της Βούλας Παπαϊωάννου, φωτογραφικό αρχείο του Μουσείου Μπενάκη). 

 

 

Χαρούμενο στιγμιότυπο την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 1965 στις Σάπες Έβρου. Παρέα παιδιών  που βγήκαν για κάλαντα, περιστοιχίζουν τον (προφανώς μουσουλμάνο!) Χασάν, που παίζει τα κάλαντα με το νταούλι, στα μαγαζιά  της μικρής κωμόπολης.

 

                     Νέα Ορεστιάδα Έβρου, 1973. Κάλαντα με νταούλι και γκάιντα.

 

 

                            Και κάλαντα στο Μέτσοβο, δεκαετία του '70.

              "Τα Κάλαντα", το διάσημο  έργο του Νικηφόρου Λύτρα 

 

       Ο πίνακας αυτός του 1872, του Νικηφόρου Λύτρα, αποτελεί ένα ιδιαίτερο έργο και έχει προκαλέσει πολλές συζητήσεις για τους συμβολισμούς του, διότι ξεπερνάει την απλή απεικόνιση ενός εθίμου.  Είναι εμφανής η προέλευση των παιδιών από διάφορες περιοχές της Ελλάδας εξαιτίας των χαρακτηριστικών ενδυμασιών, αλλά ενδιαφέρον έχει επίσης προκαλέσει και η πιθανή διαφορετική φυλετική καταγωγή του τυμπανιστή! Στη δεξιά άκρη, ένα αρχαίο γλυπτό, πιθανόν υπόμνηση του αρχαίου παρελθόντος. Συγχρόνως όμως, τονίζεται η συνύπαρξη παιδιών  με διαφορετική γεωγραφική και ίσως εθνική καταγωγή...