Ισλανδία: Σε δίκη τα πρώην ανώτατα στελέχη τραπεζών για απάτες

 

         

     Η ισλανδική δικαιοσύνη ανακοίνωσε σήμερα, ότι θα απαγγελθούν κατηγορίες σε βάρος πολλών τέως ιθυνόντων της τέως μεγαλύτερης τράπεζας του νησιού, την Kaupthing, για    α π ά τ ε ς   με τις οποίες συγκαλυπτόταν η κακή οικονομική της κατάσταση πριν αυτή να πτωχεύσει, στα τέλη του 2008.

Συγκεκριμένα θα οδηγηθούν ενώπιον του Δικαστηρίου στις  24 Απριλίου, ο Χάινταρ Μαρ Σίγκουρντσον, τέως γενικός διευθυντής της τράπεζας μαζί με άλλα οκτώ υψηλόβαθμα στελέχη της.

Η δίκη προβλέπεται να  διαρκέσει περίπου ένα χρόνο.

Το κατηγορητήριο επικεντρώνεται στην αγορά μετοχών της τράπεζας με δάνειο από την ίδια την τράπεζα ύψους 572 εκατ. κορόνων (3,6 εκατομμύρια ευρώ στη σημερινή ισοτιμία) ανεβάζοντας τεχνητά την αξία της μετοχής της στο ισλανδικό χρηματιστήριο.

Ο ίδιος ο Σίγκουρντσον κέρδισε 325 εκατ. κορόνες χάρη σε αυτή την συναλλαγή, που έγινε δύο μήνες πριν από τη χρεωκοπία της τράπεζας.

Ισλανδικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι επίσης θα διωχθούν έξι ανώτατα στελέχη της δεύτερης μεγαλύτερης την εποχή εκείνη ισλανδικής τράπεζας, της Landsbanki, περιλαμβανομένου του πρώην γενικού διευθυντή Σίγκουρσον Άρνασον και πέντε ακόμα στελεχών που επίσης είχαν επιδοθεί σε μια προσπάθεια να αυξήσουν τεχνητά την τιμή των μετοχών της με τεχνικές χειραγώγησης.

Αυτές οι δύο τράπεζες μαζί με μια ακόμα, την Giltnir, εντέλει χρεωκόπησαν το φθινόπωρο του 2008.

 

 

 

 

Πηγή:.capital.gr απόΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή:www.capital.gr

Ντάισελμπλουμ: Το κούρεμα στην Κύπρο, πρότυπο και για άλλες χώρες!

      Πρίν καλά - καλά "στεγνώσει το μελάνι" των υπογραφών του Eurogroup για τα κουρέματα των καταθέσεων  στην Κύπρο και ενώ οι Ευρωπαίοι μέχρι τώρα δήλωναν ότι η Κύπρος είναι εξαίρεση, μοναδική περίπτωση κλπ. κλπ., ο επικεφαλής του Eurogroup, ο Ολλανδός υπουργός Οικονομικών Γερούν Ντάισελμπλουμ, "δείχνει" νέα κουρέματα!

Δήλωσε, ότι οι τράπεζες θα πρέπει να είναι ικανές να σώζουν τον εαυτό τους, ότι το πρόγραμμα διάσωσης της Κύπρου συνιστά ένα νέο πρότυπο για την επίλυση τραπεζικών προβλημάτων στην ευρωζώνη και ότι και άλλες χώρες μπορεί να χρειαστεί να αναδιαρθρώσουν τους τραπεζικούς τομείς τους... 

 

"Αν υπάρχει κίνδυνος σε μια τράπεζα, η πρώτη μας ερώτηση θα πρέπει να είναι, 'τι θα κάνετε εσείς στην τράπεζα γι' αυτό; Τι μπορείτε να κάνετε για να ανακεφαλαιοποιθείτε μόνοι σας;' Αν η τράπεζα δεν μπορεί να το καταφέρει, τότε θα μιλήσουμε στους κατόχους μετοχών και τους κατόχους ομολόγων, θα τους ζητήσουμε να συμβάλουν στην ανακεφαλαιοποίηση της τράπεζας, και αν είναι απαραίτητο θα το ζητήσουμε και από τους κατόχους ανασφάλιστων καταθέσεων άνω των 100.000 ευρώ".

"Αν θέλουμε να έχουμε έναν υγιή χρηματοπιστωτικό τομέα, ο μόνος τρόπος είναι να πούμε, 'Κοίτα, εκεί όπου αναλαμβάνεις κινδύνους, πρέπει και να τους αντιμετωπίζεις και αν δεν μπορείς να τους αντιμετωπίσεις, τότε δε θα έπρεπε να τους είχες αναλάβει'", δήλωσε ο Ντάισελμπλουμ. "Αυτή είναι μια προσέγγιση που πιστεύω ότι τώρα που βγήκαμε από την αιχμή της κρίσης, θα πρέπει να υιοθετήσουμε".

Σε ερώτημα για χώρες που έχουν τραπεζικούς τομείς με υψηλή μόχλευση, όπως το Λουξεμβούργο και η Μάλτα, καθώς και για χώρες με τραπεζικά προβλήματα, όπως η Σλοβενία, ο Ντάισελμπλουμ είπε πως θα πρέπει να συρρικνώσουν τις τράπεζες και ότι πρόκειται για μια στρατηγική στροφή εκ μέρους αυτών που αποφασίζουν την πολιτική στην ΕΕ.

Πηγή: kathimerini.gr, από ΑΜΠΕ

Καραϊσκάκης: "Άμα γυρίσω θα τους....."

 

 

      Ένα φλογερό τραγούδι από το Βασίλη Παπακωνσταντίνου σε στίχους και μουσική Νίκου Καλογερόπουλου, βασισμένο στα αυθεντικά λόγια του στρατηγού Γεώργιου Καραϊσκάκη: " 'Άμα ζήσω, θα τους γ..ήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κ.άσουν τον π..τσο!"*

H μετάδοση του τραγουδιού στα ΜΜΕ, έχει απαγορευτεί από το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο. 

Οι στίχοι:

Άκου ρε γιε της καλογριάς, 

ο φίλος σου είμαι ο Πανουργιάς 

και το δεξί σου χέρι 

κι ἐκείνος που καλύτερα 

απ’ ολουνούς σε ξέρει. 

Λένε πως παίζεις με χανουμάκια, 

με Τουρκοπούλες και καλογριές 

και σ’ αραδιάζουνε βρισιές. 

Πως μπαινοβγαίνεις στους μαχαλάδες, 

με ντερβησάδες στήνεις χορό 

και με ρωτάν, και τί να πω; 

Λένε πως έχεις αλισβερίσι, 

μ’  Αλή πασσάδες κάνεις χωριό, 

και σε ρωτάω τί να τους πω. 

Πες τους ρε φίλε Πανουργιά, 

(ωρὲ) έχω εις τον μπούτσον μου βιολιά, 

έχω και τουμπερλέκια 

κι όπως γουστάρω τα βαρώ

και σπάω τα ζεμπερέκια. 

Όταν γυρίσω θα τους γαμήσω 

και αν αργήσω δωσ’ τους κι αυτό, 

είναι τ’ αρχίδια μου τα δυό. 

Όπως στα λέγω, να τους τα γράψεις, 

όπως στα λέγω, να τους τα πεις, 

Καραϊσκάκης σεβνταλής, 

Καραϊσκάκης μπεσαλής. 

Καραϊσκάκης γειά χαρά, 

γειά σου ρε Γέρο του Μοριά

και γεια που σ’ αγαπάνε. 

γεια τους που δεν λυγίζουνε 

και που δεν προσκυνάνε. 

Λένε γιὰ μένα τα καρακόλια, 

άκου τί λένε να μη γαμή….. 

μίλα κι εσύ ρε Θοδωρή. 

Όπως τα λέμε, να τους τα γράψεις, 

όπως τα λέμε να τους τα πεις, 

Καραϊσκάκης, Θοδωρής. 

Όπως τα λέμε να τους τα γράψεις, 

όπως τα λέμε να τους τα πεις, 

Κολοκοτρώνης και Γιωργής, 

Καραϊσκάκης, Θοδωρής. 

Γεια σου ρε Ανδρούτσο, γεια χαρά, 

γεια σας παιδιά μου αητόπουλα, 

που  ’χετε αητὸ πατέρα… 

Κι όποιος δεν με κατάλαβε, 

τότε ας μας κάνει αέρα. 

Όπως τα λέμε να τους τα γράψεις,

όπως τα λέμε να τους τα πεις,

Ανδρούτσος, Γιώργης, Θοδωρής. 

Έτσι μου είπαν, να σας τα γράψω,

έτσι μου είπαν λόγω τιμής, 

Ανδρούτσος, Γιώργης, Θοδωρής. 

Έτσι μου είπαν, να σας τα γράψω,

έτσι μου είπαν λόγω τιμής,

μαζί τους είμαστε κι εμείς 

μαζί σας είμαστε κι εμείς.

*(Ν. Κασομούλη "Ενθυμήματα" και Ιω. Σταυριανού – «Πραγματεία των περιπετειών του βίου μου και συλλογή διαφόρων αντικειμένων αγνώστων έτι εν τη ελληνική ιστορία»)

Ο θάνατος του Γέρου του Μωριά

Η κηδεία του Κολοκοτρώνη, σχεδίασμα εκ του φυσικού από τον Pierre Bonirote

     

       Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης δεν έφυγε από εχθρικό βόλι σε κάποια απ’ τις αναρίθμητες μάχες που έδωσε. Ούτε στη λαιμητόμο όπου τον είχε καταδικάσει η Βαυαροκρατία, ούτε στο υγρό και σκοτεινό κελλί του φρουρίου του Ναυπλίου, κατά τον εμφύλιο της Επανάστασης. 

Πέθανε ειρηνικά και ήσυχα στο σπίτι του στην Αθήνα. Ιδού το ιστορικό του γεγονότος:

Τη βραδιά του θανάτου του ήταν προσκεκλημένος σε βασιλικό χορό στο Παλάτι του Όθωνα. Εκεί χόρεψε, έφαγε και ήπιε περισσότερο απ’ ότι συνήθιζε, ευτυχής καθώς ήταν, αφού προ δύο ημερών είχε παντρέψει το μικρότερο παιδί του, τον Κωνσταντίνο (Κολίνο). Μετά επέστρεψε στο σπίτι του, που βρισκόταν κοντά στη σημερινή Βουλή.

“Έπαθε αποπληξία  “κατά την 4η ώρα της νύκτας”. Δεν μπορούσε να κινηθεί ούτε να μιλήσει και μετά βίας ανέπνεε. Αν και ήρθαν οι καλύτεροι γιατροί της εποχής, δεν μπόρεσαν να κάνουν τίποτε περισσότερο απ’ το να παρατείνουν τις στιγμές του. Τον φλεβοτόμησαν, του έβαλαν βδέλλες (αφαίμαξη), χιόνι στην κεφαλή, καταπλάσματα από σιναπόσπορο στα πόδια.

Πέθανε σε ηλικία 73 ετών, στις 04/02/1843 και “ώρα 11η” πρωινή”.

Με το άκουσμα του θανάτου του, έκλεισαν όλα τα μαγαζιά και τα εργαστήρια στην Αθήνα και πλήθος κόσμου συνέρρεε στο σπίτι του. Οι παλαιοί συναγωνιστές του τον ασπάζονταν και έκλαιγαν με αναφιλητά. Κηρύχθηκε τριήμερο πένθος στη χώρα.

Τον έντυσαν με στολή Στρατηγού, του έζωσαν τα σπαθί, του φόρεσαν τσαρούχια και  τον εναπόθεσαν στο φέρετρο τοποθετώντας στα πλάγια τον ασημένιο του θώρακα, την  περικεφαλαία του και τις σπαλέτες. Κάτω από τα πόδια του τοποθέτησαν την τούρκικη σημαία.*

Η πομπή κατέβηκε από την οδό Ερμού και μπαίνοντας στην οδό Αίολου έφτασε στον ναό της Αγ. Ειρήνης, όπου εψάλη ή νεκρώσιμη ακολουθία. Την πομπή συνόδευαν, ο πρόεδρος του Συμβουλίου Επικρατείας Κουντουριώτης, ο Αντιστράτηγος Τσώρτς, ο Υποστράτηγος Τζαβέλλας, οι Συνταγματάρχες Πλαπούτας και Μακρυγιάννης πολλές άλλες προσωπικότητες και κυρίως ένα τεράστιο πλήθος,  που όταν ή πομπή έφθασε στην εκκλησία οι τελευταίοι δεν είχαν μπει καν στην αρχή της Ερμού.

Τον επικήδειο λόγο εξεφώνησε μία μεγάλη μορφή των γραμμάτων της εποχής, ο  Κων. Οικονόμου ο έξ Οικονόμων. 

 

Μπρούτζινο γλυπτό του προσώπου Κολοκοτρώνη. Κατά τη διάρκεια της έκθεσης της σωρού του σε λαϊκό προσκύνημα, άγνωστος καλλιτέχνης αποτύπωσε επάνω στο νεκρικό κρεβάτι τη μορφή του σε γύψινο εκμαγείο. Με αυτό τον τρόπο διασώθηκαν πιστά και με ακρίβεια τα χαρακτηριστικά του προσώπου του Γέρου του Μοριά. Το ιστορικό και πολύτιμο αυτό εκμαγείο φυλάσσεται στο Ιστορικό και Εθνολογικό Μουσείο της Αθήνας.

      Ο Γέρος του Μωριά ετάφη αρχικά στο Α' Νεκροταφείο, αλλά το 1930 μεταφέρθηκαν τα οστά του στην Τρίπολη.

 

 

 

 

Το αίτημα αυτό των Αρκάδων, το αποδέχθηκε ο Πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος. Μάλιστα, συνόδευσε ο ίδιος τιμητικά τη μεταφορά των οστών του Ήρωα.

 

 Peter Von Hess:Θ. Κολοκοτρώνης και τα παλικάρια του σε ανάπαυση μετά τη μάχη στα Δερβενάκια (Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Αθηνών)

.  

*Η πολεμική  εξάρτυση του Κολοκοτρώνη βρίσκεται σήμερα στα Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Αθηνών,

 

 

 

Πηγές: akovos.gr, damiza,wordpress.com, kalimera-arkadia.gr

Ένα κλέφτικο τραγούδι με επίκαιρη αναφορά...

Peter von Hess: «Ο Αναγνωσταράς νικά τους Τούρκους στο Βαλτέτσι».

 

                        Ο πλούσιος έχει τα φλωριά, έχει ο φτωχός τα γλέντια.

                 

                        Άλλοι παινάνε τον πασά και άλλοι το βεζύρη,

                   

                        μα 'γω παινάω το σπαθί το τουρκοματωμένο,

                   

                        το ᾿χει καμάρι η λεβεντιά, κι ο κλέφτης περηφάνεια.

      Ο ιστορικός μελετητής της Επανάστασης του Εικοσιένα, Κ. Mendelssohn Bartholdy γράφει: 

«...Τα κλέφτικα τραγούδια νομίζεις πως είναι χείμαρροι αφρισμένοι, εκρέοντες όχι από ανθρώπινα χείλη, αλλ᾿ από τους βράχους της  Οίτης και του Ολύμπου...».

 

 

Σαμουήλ Γκρίντλευ Χάου, ο φιλέλληνας του '21, ο Άνθρωπος

       Ο Samuel Gridley Howe γεννήθηκε  το 1801 στη Βοστόνη, αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο Brown το 1821 και πήρε πτυχίο ιατρικής από το Χάρβαρντ το 1824. Αμέσως μετά  αναχώρησε για την Ελλάδα, με σκοπό να βοηθήσει τους Έλληνες στον απελευθερωτικό αγώνα τους εναντίον των Τούρκων.  Έφτασε στην Ελλάδα το 1825, ενώ μαινόταν αιματηρός εμφύλιος πόλεμος. Αν και αυτό προς στιγμήν τον κλόνισε, όμως τελικά παρέμεινε.

 

                                Εθελοντής στον Αγώνα 
 

       Για έξι χρόνια πολέμησε ως εθελοντής εναντίον των Τούρκων με γενναιότητα και ενθουσιασμό και συγχρόνως προσέφερε  υπηρεσίες ως ιατροχειρούργος στο Μεσολόγγι. Για τις ικανότητες του ως οπλαρχηγού, αλλά την ανθρωπιά του, οι Έλληνες επαναστάτες τον αποκαλούσαν "Λαφαγιέτ της Ελληνικής Επανάστασης". Όπως γράφει στο ημερολόγιό του: "Δεν εσκεπτόμουν άλλη δόξα παρά μονάχα την επιδοκιμασία των γύρω μου. Είχα κοινές τις κακουχίες με τον Ελληνικόν Λαόν και Στρατόν. Έτσι επέτυχα να μ' αγαπούν οι χωρικοί και στρατιώτες". 

Γνώρισε τους Έλληνες με τις ιδιαιτερότητες τους, τους αγάπησε και τους πρόσφερε τις υπηρεσίες του χωρίς να ζητήσει βαθμούς η χρήματα. Σε επιστολή στον πατέρα του γράφει: «Οι Ελληνες στρατιώτες είναι κακοντυμένοι. Μα δεν έχουν και τροφές. Μισθό δεν παίρνουν. Είναι αμαθείς. Ένας στους είκοσι ξέρει να διαβάζη ή να γράφη. Αλλά είναι πολύ έξυπνοι, ζωηροί, σαν τις γίδες στα βουνά, και ανδρείοι, αν τους αφήσης να πολεμήσουν με τον δικό τους τρόπο, πυροβολώντας πίσω από βράχους και δένδρα. Οι ναύτες μπορούν να συγκριθούν με τους ναύτες όλου του κόσμου. Πάντοτε νικούν τους εχθρούς στις ναυμαχίες. Έχω πλήρη εμπιστοσύνη στην υπεροχή τους».

Σε άλλο γράμμα του προς τον πατέρα του γράφει:«…ως προς τον μισθόν μου, ουδέν λαμβάνω, ούτε μ’ ενδιαφέρει, αφού η Κυβέρνησις δεν είναι εις θέσιν ούτε να θρέψη και να ενδύση τους δεινοπαθούντας στρατιώτας…η δουλειά μου τη νύχτα που πέρασε ήταν ατέλειωτη… έκαμα τόσες εγχειρήσεις που αμφιβάλλω αν θα κατόρθωνα να τις κάμω κατά τη διάρκεια ολόκληρων ετών στη Βοστώνη … δύο μήνες τώρα κοιμάμαι στο έδαφος με τα ρούχα … είχα σκεφτεί να φύγω από δω, αλλά θα ήταν πράξη επονείδιστη…».  

Ο Howe τα χρόνια της ελληνικής επανάστασης

Ο Χάου διετέλεσε ιατρός στο πλοίο «Καρτερία», πρώτος Αρχίατρος και Διευθυντής Υγειονομικού του Πολεμικού Ναυτικού, ενώ ίδρυσε το πρώτο Ναυτικό Νοσοκομείο στον Πόρο. 

Μετά από έκκληση της Ελληνικής κυβέρνησης ο Howe αναχώρησε αμέσως στην Αμερική, για εξεύρεση οικονομικών πόρων ενίσχυσης των εξαθλιωμένων Ελλήνων στρατιωτών. Ενημέρωσε  την αμερικανική κοινή γνώμη για τις θηριωδίες των Οθωμανών και κατάφερε να συγκεντρώσει 60.000 δολλάρια για τρόφιμα και υποδήματα.. Όταν επέστρεψε μοίρασε προσωπικά όλες τις προμήθειες με σοφία, δίνοντάς τις αμέσως στους αδύναμους, ενώ ίδρυσε ένα ιατρικό κέντρο στο νησί της Αίγινας. Επίσης ίδρυσε αγροτική κοινότητα για πρόσφυγες το 1829 κοντά στον Ισθμό της Κορίνθου.  

Αργότερα το 1835, η ελληνική κυβέρνηση εκτιμώντας την προσφορά του, τού απένειμε το «Μεγάλο Σταυρό του Σωτήρος».

                   

                                    Η δραστηριότητα στην Αμερική 

 

       Το 1832 επέστρεψε στην πατρίδα του και μέχρι το 1867 αφιέρωσε τη δραστηριότητα του για την ανακούφιση και   ε  κ π α ί δ ε υ σ η   τ υ φ λ ώ ν   παιδιών. Με δικά του έξοδα ίδρυσε το πρώτο Αμερικάνικο ίδρυμα για κωφάλαλα παιδιά, το Ινστιτούτο Πέρκινς και πέτυχε να συντηρείται με δωρεές των ευπόρων.

Ακόμα, ίδρυσε το πρώτο τυπογραφείο για την εκτύπωση βιβλίων για κωφάλαλους και βελτίωσε ο ίδιος το σύστημα εκπαίδευσής τους. Το 1848 ίδρυσε στη Μασσαχουσέτη, σχολείο για παιδιά με διανοητική καθυστέρηση, υπερασπιζόμενος το δικαίωμα τους στην μόρφωση. 

Από το 1846 είχε αναπτύξει εκτεταμένη δραστηριότητα κατά του δουλεμπορίου των Νοτίων Πολιτειών δημοσιεύοντας και μαχητικά άρθρα.

Κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου εντάχθηκε στο τμήμα υγειονομικού του στρατού των Βορείων με βασική αποστολή την καταπολέμηση της δυσεντερίας W και του τύφου στα στρατόπεδα. 

Προς το τέλος του εμφυλίου ασχολήθηκε ενεργά με την απελευθέρωση των δούλων του Νότου και την ομαλή ένταξη τους στην κοινωνία.                                

                      

                                    Ξανά στην Ελλάδα!

 

       Το 1866, όταν μία κραυγή για βοήθεια ακούστηκε από τους Κρητικούς εναντίον της καταπίεσης από τους Τούρκους, ο Howe για άλλη μία φορά στάθηκε στο πλευρό της Ελλάδας! Περιόδευσε σε πολλές αμερικανικές πόλεις, κάνοντας γνωστό τον τον   α γ ώ ν α   τ ω ν    Κ ρ η τ ώ ν    και συγκέντρωσε χρήματα για βοήθεια.

Στην αρχή του 1867 ήρθε με την γυναίκα του και  δύο κόρες του  στην Ελλάδα, για να ανακουφίσει τους πληγέντες Κρήτες και μοίρασε τη συγκεντρωθείσα  βοήθεια. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία   τ ο ν    ε π ι κ ή ρ υ ξ ε    με μεγάλο χρηματικό ποσό, αλλά εκείνος δεν κάμφθηκε. 

                               

                                   Τα τελευταία χρόνια 

 

       Επέστρεψε στην Αμερική στο τέλος του 1867, όπου συνέχισε, παρά το προχωρημένο της ηλικίας του, τις κοινωνικές και φιλανθρωπικές δραστηριότητες, όπως με τη δημοσιοποίηση ενός νέου φορολογικού μοντέλου με κλιμακωτή φορολόγηση ανάλογα με το εισόδημα, ώστε το χάσμα πλουσίων - φτωχών να μικρύνει και η αμερικανική κοινωνία να γίνει δικαιότερη. 

Ο Σαμουήλ Γκρίντλευ Χάου πέθανε στη Βοστώνη το 1876 από όγκο στον εγκέφαλο. Ολόκληρη η περιουσία του ήταν μόλις 2.000 δολλάρια, τα οποία κληροδότησε στην τυφλή και κωφή Λάουρα Μπρίτζμαν για την εκπαίδευσή της. Από το γάμο του με την Julia Ward  είχε αποκτήσει έξι παιδιά. 

      Το 1949, με πρωτοβουλία των ελληνικών αρχών, δόθηκε το όνομά του σε πλοιάριο για την προβολή της αμερικανικής βοήθειας στα  πλαίσια του Σχεδίου Μάρσαλ και για την προώθηση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων.

 

 

 

  Πηγή: .istorikathemata.com

Ο Ομπάμα στην περίφημη Πέτρα της Ιορδανίας

 

      Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, ολοκλήρωσε  την τετραήμερη σημαντική περιοδεία του στη Μέση Ανατολή και δεν παρέλειψε φυσικά να επισκεφθεί για μια μέρα την αρχαία Πέτρα της Ιορδανίας.

       Μια ολοζώντανη και ταυτόχρονα νεκρή αρχαία πολιτεία λαξεμένη πάνω σε ψαμμιτικά πετρώματα με ισχυρές ελληνιστικές επιρροές. 

Ήταν η πρωτεύουσα  της αυτοκρατορίας των Ναβαταίων, ενός αρχαίου αραβικού λαού, που επί αιώνες ασκούσε το διαμετακομιστικό εμπόριο μεταξύ Αιγύπτου και Μεσοποταμίας και αργότερα μεταξύ Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και Αραβίας. 

      Ο πολυμήχανος αυτός αραβικός λαός ήταν εγκατεστημένος στη Νότια Ιορδανία για περισσότερα από 2.000 χρόνια  και ήκμασε από τον 6ο π.Χ. αιώνα έως και το 1ο μ.Χ. αιώνα. Οι Ναβαταίοι ήσαν στενά συνδεδεμένοι με τη λατρεία των βράχων και των πνευμάτων που κατοικούσαν σε αυτούς. Γι' αυτό το λόγο είχαν ανοίξει πολυάριθμες κόγχες στους βράχους της Πέτρας και τοποθετούσαν μια λαξευμένη στήλη στο εσωτερικό.

 

 

 

 

      Εξόπλισαν την πόλη τους με μεγάλες κατασκευές υπογείων σηράγγων και θαλάμους νερού. Με αριστοτεχνική διαχείριση των υδάτινων πόρων κατόρθωσαν να δημιουργήσουν σε άνυδρη περιοχή ένα δίκτυο περισυλλογής και διάθεσης των ομβρίων υδάτων, σκάβοντας δεξαμενές και λαξεύοντας ακόμη και πάνω στους βράχους κανάλια.

     Εκτός από το μεγαλόπρεπο θησαυροφυλάκειο με τους κίονες, υπάρχουν ακόμα εκατοντάδες άλλα είδη κτισμάτων όπως  βασιλικοί τάφοι, μικρές και μεγάλες κατοικίες και ρωμαϊκά μνημεία, όπως, θέατρο, οδοί, λουτρά...

      Μέχρι τα τέλη του 2ου αιώνα μ.Χ.  η Πέτρα είχε χάσει τη σημασία της ως εμπορικό κέντρο και σταθμός καραβανιών, προς όφελος της ανερχόμενης Δαμασκού,  παράκμασε και χάθηκε από το χάρτη περίπου τον 7ο αιώνα μ.Χ. 

        

      H πόλη παρέμεινε στην αφάνεια για περισσότερο από 1.700 χρόνια, έως ότου την ανακαλύψει ξανά η περιέργεια και η επιμονή ενός Ελβετού εξερευνητή, του John Lewis Burckhart το 1812.. 

Το 1985 η Πέτρα χαρακτηρίστηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς και σήμερα βρίσκεται υπό την αιγίδα της UNESCO.