Ακυρώθηκε η εργολαβία για αντιπλημμυρικά έργα στον ποταμό Ερασίνο της Βραυρώνας

 

     Το Υπουργείο Υποδομών ακύρωσε τη σύμβαση με την κοινοπραξία που είχε αναλάβει το έργο μετατροπής της κοίτης του Ερασίνου ποταμού στη Βραυρώνα, από φυσική σε τεχνητή. Ανάμεσα στις αιτίες η παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων - που θα χρηματοδοτούσε το έργο-, μετά από καταγγελίες πολιτών και φορέων για τις σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις, αλλά και η συσσώρευση αντιδράσεων και αρνητικών γνωμοδοτήσεων. 

Το έργο εντάχθηκε στα αντιπλημμυρικά που σχεδίασε το υπουργείο Υποδομών το 2018, παρότι δε διατρέχει καμιά αστική περιοχή. Πρόκειται για ρέμα που διασχίζει μόνο χωράφια, μακριά από κατοικημένες περιοχές, και είναι πηγή ζωής τροφοδοτώντας τους προστατευόμενους υγρότοπους της Βραυρώνας. Το έργο διευθέτησης του Ερασίνου θεωρείται, ως ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα έργου που σχεδιάστηκε όχι με επιστημονικά, αλλά με πολιτικά και εργολαβικά κριτήρια.... 

Περιβαλλοντικοί φορείς, όπως η Κίνηση για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας κ.ά. επισημαίνουν, πως η διάλυση της σύμβασης για τη διευθέτηση του Ερασίνου αποτελεί μια μεγάλη περιβαλλοντική και κλιματική νίκη.

 

                                            Ο αρχαιολογικός χώρος της Βραυρώνας

 

     Σχετικά με το θέμα, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ανατολικής Αττικής αναφέρει μεταξύ άλλων, πως οι διοικητικές πράξεις προστασίας καθώς και τα πρακτικά μέτρα που έχουν ληφθεί, συνετέλεσαν στη συνολική και ισόρροπη προστασία του χώρου, ακολουθώντας την αρχή του αλληλένδετου μεταξύ του φυσικού περιβάλλοντος και των μνημείων, όπως εξαρχής την είχαν συλλάβει και αναδείξει οι αρχαίοι Έλληνες.

Και επισημαίνει χαρακτηριστικά: 

 

"Ωστόσο, από το 2019 και εξής επιχειρείται να διαχωριστεί ο φυσικός από τον πολιτιστικό χαρακτήρα της περιοχής και να τεθεί το δίλημμα της προστασίας διαζευκτικά, είτε του φυσικού είτε του πολιτιστικού περιβάλλοντος. Κάτι τέτοιο δεν υποστηρίζεται από τα αποτελέσματα της πρακτικής για την προστασία που εφαρμόστηκε επί δεκαετίες και διατήρησε τόσο τις αρχαιότητες όσο και το φυσικό περιβάλλον. Προκύπτει, λοιπόν, ως επιτακτική ανάγκη η ισόρροπη αντιμετώπιση του προβλήματος. Πολύ περισσότερο, όταν πρόκειται για τα μνημεία ενός σημαντικού αρχαίου ιερού, το οποίο εκ των πραγμάτων είναι αναντικατάστατο και οφείλουμε, σύμφωνα με την ηθική, ιστορική, αλλά και θεσμική (Ν. 4858/2021) υποχρέωσή μας, να το παραδώσουμε στις επόμενες γενεές μέσα στο φυσικό του περιβάλλον".