Ένα συγκλονιστικό τραγούδι του Ζαμπέτα (ίσως το καλύτερό του), σε δυνατούς στίχους του Αλέκου Καγιάντα.
Αρκετά μελαγχολικό, μια ελεγεία πάνω στην εσωτερική μοναξιά και τον "εγκλωβισμό"... Εδώ σε μια τελείως διαφορετική ερμηνεία από τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, που έβαλε την ψυχή του και έδωσε στο τραγούδι άλλη διάσταση...
Θέλω την καρδιά να σφίξωΠέτρα πίσω μου να ρίξωΚαι να φύγω
..............
Θέλω μια στιγμή να φτάσειΠου ό,τι με κρατάει να σπάσειΝα ξεφύγω
................
Όλα να τα λησμονήσωΚαι σε μια γωνιά να σβήσωΛίγο λίγοΜάλιστα κύριε, μάλιστα κύριε....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου