Ραφήνα: Μαρίκες, μια ιδιαίτερη παραλία

 

 

 

 

  Η πρώτη παραλία που συναντάμε, καθώς αφήνουμε την Αρτέμιδα και μπαίνουμε στην περιφέρεια της Ραφήνας, είναι η παραλία του οικισμού "Νηρέας". Αποκαλείται με το περίεργο όνομα "Μαρίκες", που το οφείλει στις ιδιοκτήτριες παλαιάς κατοικίας, κτισμένης στην άκρη της παραλίας.

 

Μια παραλία, που φυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού από κατοίκους και τοπικούς φορείς, οι οποίοι αντιδρούν δυναμικά, σε κάθε παρέμβαση που αλλοιώνει το περιβάλλον.

 

 

 

 

 

 

                              Το σπίτι της Μαρίκας Χίλμπερτ

 

 

     Οι αδελφές Μαρίκα και Κατίνα Χίλμπερτ, αυστριακής καταγωγής, ήρθαν στην περιοχή στη δεκαετία του 1920 μαζί με τον αδελφό τους Αθανάσιο και αγόρασαν μια μεγάλη παραθαλάσσια έκταση.  Εκεί  έκτισαν το σπίτι, το οποίο υπάρχει ακόμη, εδώ και έναν αιώνα περίπου, ως ζωντανό μνημείο της περιοχής.

 

 

Το σπίτι που κατοικούσαν Μαρίκα και Κατίνα Χίλμπερτ, όπως είναι σήμερα...

 

....και άλλοτε...

 

 

 

Οι Μαρίκες, εκτός από κολυμβητική αμμώδης παραλία, είναι παράλληλα και ένα παράκτιο οικοσύστημα που χαρακτηρίζεται από την παρουσία αμμοθινών. Ο επισκέπτης εντυπωσιάζεται από την ιδιαίτερη φύση του κόλπου. 

 

 

 

 

 

 

 

Στη μία πλευρά οι λοφίσκοι με τη χαμηλή βλάστηση, που θυμίζουν Κυκλάδες. Υπάρχει ποικιλία θάμνων, όπως άρκευθοι, σχίνα, αγριόκεδροι, ασπάλαθοι, παράκτια φρύγανα, αγριοβιολέτες. Η άλλη πλευρά είναι πυκνό δάσος, που παρεμβάλλεται ανάμεσα στην ακτή και την αστικοποιημένη περιοχή.

 

 

 

                          Μνήμες Κατοχής. Τα πολυβολεία 

 

 

            

Τα ιταλικά πολυβολεία της Κατοχής

     Οι Ιταλοί το καλοκαίρι του 1941 επιτάσσουν το σπίτι της Μαρίκας και της Κατίνας Χίλμπερτ, ναρκοθετούν την παραλία Μαρίκες και κτίζουν εκεί πολυβολεία (όπως και σε άλλα σημεία της Ραφήνας), με σκοπό να εμποδίσουν την αναμενόμενη απόβαση των συμμάχων. Τα στήνουν στις δύο άκρες της μεγάλης παραλίας, κάτω από τον αρχαιολογικό χώρο του Ασκηταριού και δίπλα στο σπίτι των δύο αδελφών. Ένα υπόγειο τούνελ συνδέει όλα τα παραπάνω με το Οχυρό της Ραφήνας, στο λόφο της Παναγίτσας.

 
Τον Οκτώβριο του 1944, οι Γερμανοί εγκαταλείπουν τη Ραφήνα και τα έργα των κατακτητών παραδίδονται σιγά-σιγά στη λήθη του χρόνου. Τα πολυβολεία στις Μαρίκες στέκονται ακόμα στη θέση τους και για χάρη της ιστορίας του τόπου, γίνεται προσπάθεια να διατηρηθούν και να γλιτώσουν από τη διάβρωση..

 

 

 

Υπόγειος διάδρομος ενώνει τα δύο πολυβολεία

 

 

                            Ο αρχαιολογικός χώρος του Ασκηταριού

 

 

      Δυτικά από την παραλία Μαρίκες, πάνω από τη θάλασσα,  βρίσκεται το ύψωμα του Ασκηταριού. Είναι σημαντικός Πρωτοελλαδικός Οικισμός των χρόνων 3000-2800 π. Χ. και ένα από τα σημαντικότερα κέντρα του ελλαδικού πολιτισμού. Ανακαλύφτηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1950, από τον καθηγητή Δημήτριο Θεοχάρη, έναν από τους «πατέρες» της προϊστορικής αρχαιολογίας στην Ελλάδα. 

 

 

 

Οι λιθοδομές του αρχαίου οικισμού

 

 

Στη δεξιά πλευρά του, υπάρχει στο βράχο μεγάλο κοίλωμα (σπηλιά), το οποίο κάποιος μοναχός της Μονής Πεντέλης, το είχε μετατρέψει σε ασκητήριο, ασκηταριό και από κει η ονομασία του.

Όπως αναφέρει στο βιβλίο της η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών Μαρία Παντελίδου - Γκόφα, μετά τα πρώτα χρόνια της εποχής του χαλκού, στην πρωτοελλαδική περίοδο, οι κάτοικοι της Αττικής αυξήθηκαν, έχτισαν νέους οικισμούς και στράφηκαν κυρίως προς τη θάλασσα:

 «Οι άνθρωποι καταλαμβάνουν τώρα όχι μόνο την ακτή αλλά και τα άκρα. Έτσι, εξηγείται η δημιουργία του Ασκηταρίου που είναι σε ύψωμα λίγα μέτρα μακριά από τη θάλασσα». 

 

 

 

Τμήμα της οχύρωσης της αρχαίας ακρόπολης

 

Σύμφωνα με τον Θεοχάρη, ο οικισμός κάλυπτε έκταση 5 στρεμμάτων περίπου. Είχε χτιστεί σε φυσική οχυρωματική θέση, εντοπίστηκαν δε, ίχνη από έντεκα οικίες. Όλα τα σπίτια ήταν μικρά και οι τεχνίτες χρησιμοποιούσαν λίθους για την κατασκευή της βάσης των σπιτιών, ενώ ψηλότερα έβαζαν πλίνθους. Στο κέντρο του σπιτιού έχτιζαν μια εστία, η οποία χρησιμοποιούνταν ως κουζίνα για να ψήνουν το φαγητό τους, αλλά και για να θερμαίνουν το χώρο τον χειμώνα. Υπήρχε προθάλαμος και πλακόστρωτη αυλή.

 

 

Ραμφόστομες φιάλες από το Ασκηταριό (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο)

 

 

Τη σημαντικότητα της ανακάλυψης του οικισμού είχε τονίσει και ο καθηγητής Θεοχάρης σε κείμενό του το 1956, με τίτλο, «Ασκηταριό: Πρωτοελλαδική Ακρόπολις παρά την Ραφήνα». Συγκεκριμένα, ανέφερε:

 «Η ακρόπολις του Ασκηταριού, η μόνη ανασκαφείσα εν τη Στερεά, παρέχει σαφή εικόνα της μορφής, την οποία θα έχει κοντά στους πρώιμους εκείνους χρόνους και αυτή η Ακρόπολις των Αθηνών- τον τύπον δηλ. ενός αττικού ωχυρωμένου πολίσματος της αρχαιότερας περιόδου της Χαλκοκρατίας. Ότι το πόλισμα τούτο, μετά του γείτονος συνοικισμού της παραλίας της Ραφήνας αποτέλεσε τον πυρήνα του δήμου Ραφήνας των ιστορικών χρόνων, θεωρώ αναμφισβήτητον»....

 

 

 

αριό φανερώνει πολλά για τους οικισμούς της εποχής. Είχε χτιστεί σε φυσική οχυρωματική θέση. Ο καθηγητής Δημήτριος Θεοχάρης εντόπισε τα ίχνη από έντεκα οικίες. Όλα τα σπίτια ήταν μικρά. Οι τεχνίτες χρησιμοποιούσαν λίθους για την κατασκευή της βάσης των σπιτιών, ενώ ψηλότερα έβαζαν πλίνθους. Στο κέντρο του σπιτιού έχτιζαν μια εστία, η οποία χρησιμοποιούνταν ως κουζίνα για να ψήνουν το φαγητό τους, αλλά και για να θερμαίνουν τον χώρο τον χειμώνα. Υπήρχε προθάλαμος και πλακόστρωτη αυλή. Ο οικισμός κάλυπτε μια έκταση περίπου 5 στρεμμάτων. Η κορυφή ήταν επίπεδη και είχε τριγωνικό σχήμα. Οι δυο πλευρές «έβλεπαν» την παραλία, ενώ η τρίτη πλευρά συνδεόταν με την στεριά με έναν στενό «λαιμό», στον οποίο αργότερα κατασκεύασαν οχυρωματικό τοίχος για να τον προστατέψουν από πιθανές επιθέσεις. Τη σημαντικότητα της ανακάλυψης του οικισμού είχε τονίσει και ο καθηγητής Θεοχάρης σε κείμενό του το 1956 με τίτλο «Ασκηταριό: Πρωτοελλαδική Ακρόπολις παρά την Ραφήνα». Συγκεκριμένα, ανέφερε: «Η ακρόπολις του Ασκηταριού, η μόνη ανασκαφείσα εν τη Στερεά, παρέχει σαφή εικόνα της μορφής, την οποία θα έχει κοντά στους πρώιμους εκείνους χρόνους και αυτή η Ακρόπολις των Αθηνών- τον τύπον δηλ. ενός αττικού ωχυρωμένου πολίσματος της αρχαιότερας περιόδου της Χαλκοκρατίας. Ότι το πόλισμα τούτο, μετά του γείτονος συνοικισμού της παραλίας της Ραφήνας αποτέλεσε τον πυρήνα του δήμου Ραφήνας των ιστορικών χρόνων, θεωρώ αναμφισβήτητον»....

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/o-xechasmenos-proistorikos-oikismos-tis-rafinas-poy-chronologeitai-apo-tin-epochi-toy-chalkoy-ta-spitia-eichan-sto-kentro-estia-gia-mageiriki-kai-thermansi-drone/

Η θέα από τον αρχαιολογικό χώρο κόβει την ανάσα...

 

 

Φωτογραφίες από:

attikanet blogspot, rpguide.gr, antonislazaris68.wordpress.com, aht.ελblog-post, triglianoi.gr  

 

Το πάλκο της Επιδαύρου

 

 

 

 

 

      Ξεκίνησε φέτος το Φεστιβάλ Αθηνών - Επιδαύρου, με απανωτές εκπλήξεις. Όλα δείχνουν, πως το Υπουργείο Πολιτισμού προχωρά ακάθεκτο στην εμπορευματοποίηση των πάντων! 

 

Δεν πτοήθηκε από το φιάσκο της υπόθεσης Λιγνάδη, προχώρησε στον 90ετή δανεισμό - πώληση αρχαίων σε μουσεία του εξωτερικού, ανέβασε τον Ντιόρ στην Ακρόπολη για να ...διαφημιστεί η αρχαία μας κληρονομιά και τώρα περιέλαβε και την αρχαία δραματουργία. Σειρά έχουν ο Ευριπίδης και ο Αριστοφάνης:

 

Ξεκινούν οι παραστάσεις του Φεστιβάλ, από την Επίδαυρο,  όπου θα ανέβει η
«Ιφιγένεια η εν Ταύροις» του Ευριπίδη. Στο ρόλο της θεάς Αθηνάς, η δημοφιλής λαϊκή τραγουδίστρια, Χάρις Αλεξίου!

 

 

Στην αφίσα, πάνω - πάνω η Χάρις Αλεξίου και από κάτω οι ηθοποιοί...

 

 

 

Επίσης, το Εθνικό Θέατρο ανεβάζει τους "Ιππείς" του Αριστοφάνη με πρωταγωνιστή το γνωστό τραγουδιστή Πάνο Μουζουράκη!

 

 

Ο Πάνος Μουζουράκης πρωταγωνιστής στην Επίδαυρο...

 

   

      Ποιος Ροντήρης, ποιος Κάρολος Κουν, τύφλα να 'χει το Royal Shakespeare Company και το Old Vick μαζί! Εδώ κανονίζει η Μενδώνη. Καλό είναι ό,τι μπορεί να πουλήσει εισιτήρια. Και μιας και φέτος οι ξένοι επισκέπτες θα είναι λιγοστοί, πρέπει να στοχεύσουμε στο εγχώριο κοινό, πάση θυσία. Εξάλλου το μενού θα περιλαμβάνει και κοσμικές εμφανίσης πολιτικών και λοιπών σελέμπριτις, οπότε ποιος νοιάζεται για την τέχνη και λοιπές ...λεπτομέρειες.

Η αλήθεια είναι, ότι οι υπόλοιποι θεατρικοί συντελεστές στις παραστάσεις αυτές, είναι και αξιόλογοι και εξαιρετικοί. Όμως επιχειρείται να ακυρωθεί η προσπάθεια και η σοβαρότητα που απαιτεί ένας Ευριπίδης και ένας Αριστοφάνης με συμμετοχές- κράχτες, δημοφιλών μεν  στο είδος τους καλλιτεχνών, αλλά παντελώς άσχετων με την αρχαία δραματουργία.

 

Έχει και άλλο κατήφορο; Μάλλον.

 

 

Θαλάσσια χελώνα στην παραλία Αρτέμιδος

 

 

 

 

 

       Εμφανίστηκε πάλι θαλάσσια χελώνα σε ακτή της Αρτέμιδας, τώρα στην περιοχή του Αγίου Νικολάου, όπως έγινε γνωστό από τη σελίδα MySpaArt (https://www.facebook.com/groups/502278736631308). 

Η άφιξή της παρατηρήθηκε (και καταγράφηκε) από περιοίκους, λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Πέμπτης. Αμέσως, μέλη του τοπικού συλλόγου, με τη συνδρομή κατοίκων της περιοχής, ενημέρωσαν τοπικές αρχές και απευθύνθηκαν στην οργάνωση ΑΡΧΕΛΩΝ, προκειμένου να πάρουν οδηγίες. Έτσι, κατασκεύασαν προστατευτική περίφραξη, τοποθέτησαν ενημερωτικές πινακίδες και ειδοποιούν τους περίοικους ντόπιους να επαγρυπνούν, μήπως και σωθούν, μετά από τη δίμηνη περίπου επώαση, τα χελωνάκια.

 

 

 

                                        Σπάνιο και απειλούμενο είδος

 

 

      Το είδος caretta caretta επικρατεί στα νερά της Μεσογείου και προτιμάει αμμώδεις ακτές, που συντηρούν θαλάσσια λιβάδια φυκιών, όπου αναζητά την τροφή της. Στην Ελλάδα, εναποθέτει τα αυγά της στις ακτές της Ζακύνθου, της Πελοποννήσου και της Κρήτης, πιο σποραδικά δε και της Αττικής. Ζει από 30 έως 60 χρόνια και φτάνει σε μήκος το 1 και πλέον μέτρο και σε βάρος τα 130 κιλά. 

Θεωρείται απειλούμενο είδος, μιας και καταγράφεται κάθε χρόνο μεγάλος αριθμός νεκρών χελωνών είτε από προσκρούσεις σε ταχύπλοα είτε γιατί μπλέκουν σε ψαράδικα δίκτυα και εξοπλισμό είτε σαν αποτέλεσμα της κατάποσης πλαστικών και σκουπιδιών.

 

 

 ...

 

 

...

 

 

                       Δεν είναι η πρώτη φορά στην Αρτέμιδα... 

 

 

      Η αμμουδερή παραλία Αρτέμιδος έχει υποδεχτεί θαλάσσιες χελώνες σποραδικά και στο παρελθόν, όπως για παράδειγμα συνέβη τον Ιούλιο του 2012, στην παραλία του Αγίου Σπυρίδωνα. Το γεγονός είχε γνωρίσει και τότε ανάλογη δημοσιότητα, αλλά κατέληξε άδοξα, καθώς η προστασία της αυτοσχέδιας περίφραξης είχε παραβιαστεί από αδέσποτους σκύλους. Εξάλλου, οι θέσεις ωοτοκίας τους δε θεωρούνται τόσο φιλόξενες, δεδομένου ότι βρίσκονται σε πολυσύχναστη πλαζ, και συγχρόνως η περιοχή πλήττεται από ηχορύπανση, συχνά και από φωτορύπανση (φωτοβολίδες!) των παραλιακών καταστημάτων.

 

Οι κάτοικοι ευελπιστούν αυτή τη φορά να υπάρξει ενδιαφέρον από το Δήμο, ώστε να ληφθούν κάποια μέτρα, χάριν του περιβαλλοντικού εμπλουτισμού της περιοχής.

 

 

 

Ιερέων το ανάγνωσμα...

 

 

 

     Ο ένας, 37 ετών, με αμαρτωλό παρελθόν (υπόδικος για διακίνηση ναρκωτικών, καταγγελίες για "θολή"διαχείριση των οικονομικών στην εκκλησία που ιερουργούσε κ. ά.), σήμερα έλυσε τις διαφορές του με το Συνοδικό Δικαστήριο, πετώντας βιτριόλι στα πρόσωπα των αρχιερέων!

 

Μέσα στο ίδιο 24ωρο, έγινε γνωστό άλλο ένα κρούσμα δυσώδους παραβατικότητας από ιερέα: Συνελήφθη στο Αγρίνιο 49χρονος ιερωμένος, για βιασμό ενός ανήλικου κοριτσιού. Μετά από αστυνομική έρευνα, βρέθηκε στο σπίτι του πορνογραφικό υλικό ανηλίκων!

 

      Σίγουρα και οι ιερωμένοι αποτελούν μέρος της κοινωνίας και ακολουθούν, αναπότρεπτα, τις παθογένειές της. Όμως γεγονός είναι, ότι δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνουν τέτοιου είδους αδικήματα εντός της εκκλησίας. Πάγιο αίτημα, η κάθαρση. Όχι μόνο γιατί αυτό επιτάσσει το περί δικαίου αίσθημα, αλλά επειδή, συν τοις άλλοις, οι ιερωμένοι όλων των βαθμών πληρώνονται από  όλους εμάς...

 

Θεσμοί, όπως η εκκλησία, η εκπαίδευση, είναι  "ευαίσθητοι" χώροι και απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή και μέριμνα, ώστε να μη συμβαίνουν στους κόλπους τους τέτοια φαινόμενα, που προκαλούν απέχθεια και έντονη αποστροφή...