Επέτειος
σήμερα του στρατιωτικού πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967 που
εγκαθίδρυσε
τη χούντα των συνταγματαρχών. Η δραματική δήλωση του Γιώργου
Σεφέρη μεταδόθηκε από το ραδιόφωνο του BBC στις 28/3/1969 και ήταν
κόλαφος για το καθεστώς. Μιλάει για τις τραγικές συνέπειες της
κατάργησης της
Δημοκρατίας και το συγκλονιστικώτερο: Ο Σεφέρης, που εκτός από κορυφαίος
ποιητής ήταν παράλληλα και ένας έμπειρος διπλωμάτης, π ρ ο φ η τ ε ύ ε
ι τ η ν κ υ π ρ ι α κ ή τ ρ α γ ω δ ί α: "....στις
δικτατορικές καταστάσεις, η αρχή μπορεί να μοιάζει εύκολη, όμως η
τραγωδία περιμένει, αναπότρεπτη, στο τέλος. Το δράμα αυτού του τέλους
μάς βασανίζει,...όπως στους παμπάλαιους χορούς του Αισχύλου....Βλέπω
μπροστά μου τον γκρεμό όπου μας οδηγεί η καταπίεση που κάλυψε τον
τόπο...." 
ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ "Κλείνουν δυο χρόνια που μας έχει επιβληθεί ένα καθεστώς όλως διόλου
αντίθετο με τα ιδεώδη για τα οποία πολέμησε ο κόσμος μας και τόσο
περίλαμπρα ο λαός μας, στον τελευταίο παγκόσμιο πόλεμο.Είναι μια κατάσταση υποχρεωτικής νάρκης όπου, όσες πνευματικές αξίες
κατορθώσαμε να κρατήσουμε ζωντανές, με πόνους και με κόπους, πάνε κι’
αυτές να καταποντισθούν μέσα στα ελώδη στεκάμενα νερά. Δε θα μου είταν
δύσκολο να καταλάβω πως τέτοιες ζημιές δε λογαριάζουν παρά πολύ για
ορισμένους ανθρώπους. Δυστυχώς, δεν πρόκειται μόνο γι’ αυτόν τον
κίνδυνο. Όλοι πια το διδάχτηκαν και το ξέρουν πως στις δικτατορικές
καταστάσεις, η αρχή μπορεί να μοιάζει εύκολη, όμως η τραγωδία περιμένει,
αναπότρεπτη, στο τέλος. Το δράμα αυτού του τέλους μάς βασανίζει,
συνειδητά ή ασυνείδητα όπως στους παμπάλαιους χορούς του Αισχύλου. Όσο
μένει η ανωμαλία, τόσο προχωρεί το κακό".Είμαι ένας άνθρωπος χωρίς κανέναν απολύτως πολιτικό δεσμό, και, μπορώ
να το πω, μιλώ χωρίς φόβο και χωρίς πάθος. Βλέπω μπροστά μου τον γκρεμό
όπου μας οδηγεί η καταπίεση που κάλυψε τον τόπο. Αυτή η ανωμαλία πρέπει
να σταματήσει. Είναι Εθνική επιταγή.Τώρα ξαναγυρίζω στη σιωπή μου. Παρακαλώ το Θεό, να μη με φέρει άλλη φορά σε παρόμοια ανάγκη να ξαναμιλήσω.
ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ "Κλείνουν δυο χρόνια που μας έχει επιβληθεί ένα καθεστώς όλως διόλου
αντίθετο με τα ιδεώδη για τα οποία πολέμησε ο κόσμος μας και τόσο
περίλαμπρα ο λαός μας, στον τελευταίο παγκόσμιο πόλεμο.Είναι μια κατάσταση υποχρεωτικής νάρκης όπου, όσες πνευματικές αξίες
κατορθώσαμε να κρατήσουμε ζωντανές, με πόνους και με κόπους, πάνε κι’
αυτές να καταποντισθούν μέσα στα ελώδη στεκάμενα νερά. Δε θα μου είταν
δύσκολο να καταλάβω πως τέτοιες ζημιές δε λογαριάζουν παρά πολύ για
ορισμένους ανθρώπους. Δυστυχώς, δεν πρόκειται μόνο γι’ αυτόν τον
κίνδυνο. Όλοι πια το διδάχτηκαν και το ξέρουν πως στις δικτατορικές
καταστάσεις, η αρχή μπορεί να μοιάζει εύκολη, όμως η τραγωδία περιμένει,
αναπότρεπτη, στο τέλος. Το δράμα αυτού του τέλους μάς βασανίζει,
συνειδητά ή ασυνείδητα όπως στους παμπάλαιους χορούς του Αισχύλου. Όσο
μένει η ανωμαλία, τόσο προχωρεί το κακό".Είμαι ένας άνθρωπος χωρίς κανέναν απολύτως πολιτικό δεσμό, και, μπορώ
να το πω, μιλώ χωρίς φόβο και χωρίς πάθος. Βλέπω μπροστά μου τον γκρεμό
όπου μας οδηγεί η καταπίεση που κάλυψε τον τόπο. Αυτή η ανωμαλία πρέπει
να σταματήσει. Είναι Εθνική επιταγή.Τώρα ξαναγυρίζω στη σιωπή μου. Παρακαλώ το Θεό, να μη με φέρει άλλη φορά σε παρόμοια ανάγκη να ξαναμιλήσω.
