Μελωδικό ρεμπέτικο τραγούδι σε ρυθμό απτάλικο, μια ωδή σε όμορφες στιγμες στο θαλασσινό αεράκι... Ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά το1947.

Στίχοι και μουσική, Βασίλης Τσιτσάνης. 

Ερμηνεία,  Ιωάννα Γεωργακοπούλου και Στελλάκης Περπινιάδης

Φυσάει ο μπάτης

Εφουντάρισ’ η βαρκούλα στην ακρογιαλιά,

τώρα γλέντι κι αγκαλίτσες, χάδια και φιλιά.

Φυσάει ο μπάτης, φυσάει τ’ αγέρι, τρελό μικρό μου, γλυκό μου ταίρι. Τρελό μικρό μου, γλυκό μου ταίρι, φυσάει ο μπάτης, φυσάει τ’ αγέρι.

Με φιλάκια, τούτα κείνα και καλή καρδιά, αγαπούλες και ρομάντζα, φύκια κι αμμουδιά.

Φυσάει ο μπάτης, χτυπάει το κύμα, τρελό μικρό μου, με κάνεις θύμα. Τρελό μικρό μου, με κάνεις θύμα, φυσάει ο μπάτης, χτυπάει το κύμα.

Τώρα θάλασσα και πεύκο, τρέλες και φιλιά, και του έρωτα φωλίτσα στην ακρογιαλιά.

Φυσάει ο μπάτης, μπρος στ’ ακρογιάλι, τρελό μικρό μου, με πιάνει ζάλη. Τρελό μικρό μου με πιάνει ζάλη, φυσάει ο μπάτης προς τ’ ακρογιάλι.

Φυσάει ο μπάτης, φυσάει τ’ αγέρι, έλα μικρό μου, γλυκό μου ταίρι